การรับรู้ของนักศึกษาระดับบัณฑิตศึกษาที่มีความสามารถทางภาษาอังกฤษต่างกันต่อการใช้ภาษาที่หนึ่งในห้องเรียนภาษาอังกฤษ

ผู้แต่ง

  • Napapat Thongwichit คณะศิลปศาสตร์และวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตสุราษฎร์ธานี
  • Adcharawan Buripakdi ดุษฎีบัณฑิต (การเขียนและการสอนภาษาอังกฤษเป็นภาษาที่สอง; วิทยานิพนธ์ดีเด่น) อาจารย์ประจำสำนักวิชาศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์

คำสำคัญ:

ภาษาที่ 1, ความสามารถในการใช้ภาษาอังกฤษ, การรับรู้, อารมณ์, ความเข้าใจ

บทคัดย่อ

      การวิจัยฉบับนี้เป็นการศึกษาการรับรู้ของนักศึกษาที่มีต่อการใช้ภาษาที่หนึ่ง (ภาษาไทย) ในห้องเรียนภาษาอังกฤษ โดยในการวิจัยครั้งนี้ได้ทำการศึกษาจากนักศึกษาที่มีระดับ ความสามารถทางภาษาอังกฤษต่างกันสามกลุ่ม คือ กลุ่มขั้นสูง กลุ่มปานกลาง และกลุ่มเริ่มต้น ซึ่งกำลังศึกษาอยู่ที่มหาวิทยาลัยของรัฐแห่งหนึ่งในภาคใต้ ตั้งแต่เดือนกรกฎาคมถึงสิงหาคม ในปี พ.ศ. 2555 โดยมีกลุ่มนักศึกษาผู้ให้สัมภาษณ์ จำนวน 12 คน ที่มีระดับความสามารถ ทางภาษาอังกฤษต่างกันจากสี่สาขาวิชา โดยผู้วิจัยสัมภาษณ์นักศึกษากลุ่มดังกล่าวแบบตัวต่อตัว ผลการศึกษาพบว่า นักศึกษาที่มีความสามารถภาษาอังกฤษทั้งสามระดับมีการรับรู้ถึงประโยชน์ ของการใช้ภาษาที่หนึ่งในด้านของอารมณ์ ความเข้าใจ และการพัฒนาด้านความสามารถทาง ภาษา ทั้งนี้นักศึกษาที่จัดอยู่ในกลุ่มขั้นสูงมีการรับรู้ที่เป็นลบมากที่สุด โดยจะเห็นได้จากกลุ่ม ดังกล่าวชอบการใช้ภาษาอังกฤษในห้องเรียนมากกว่าภาษาไทย อย่างไรก็ตามนักศึกษาทั้งสาม กลุ่มต่างก็มีความเห็นตรงกันว่าการใช้ภาษาที่หนึ่งอย่างเหมาะสมนั้นจะก่อให้เกิดประโยชน์ มากกว่าเกิดผลที่เป็นลบต่อการเรียนรู้ภาษา

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2025-08-25

รูปแบบการอ้างอิง

Thongwichit, N., & Buripakdi, A. (2025). การรับรู้ของนักศึกษาระดับบัณฑิตศึกษาที่มีความสามารถทางภาษาอังกฤษต่างกันต่อการใช้ภาษาที่หนึ่งในห้องเรียนภาษาอังกฤษ. วารสารศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์, 6(2), 96. สืบค้น จาก https://so03.tci-thaijo.org/index.php/journal-la/article/view/64207

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย