สิ่งใดสร้าง “แฟนท่อม” ให้เป็นปีศาจ: การสร้างตัวละครแฟนท่อมในเรื่อง ปีศาจแห่งโรงอุปรากร ผ่านมุมมองทางวรรณกรรมและอาชญาวิทยา
DOI:
https://doi.org/10.14456/jlapsu.2022.15คำสำคัญ:
การสร้างตัวละคร, อาชญาวิทยา, สาเหตุแห่งอาชญากรรม , ปีศาจแห่งโรงอุปรากรบทคัดย่อ
วัตถุประสงค์ของงานวิจัยนี้ คือ เพื่อศึกษาการสร้างตัวละครแฟนท่อมในเรื่อง ปีศาจแห่งโรงอุปรากร ประพันธ์โดย Gaston Leroux ผ่านมุมมองทางวรรณกรรมและอาชญาวิทยา องค์ประกอบที่ศึกษา ได้แก่ ประเภทการตั้งชื่อ ลักษณะ และ วิธีการนำเสนอ ส่วนปัจจัยการเกิดพฤติกรรมอาชญากรรมนั้นวิเคราะห์ด้วยทฤษฎีอาชญาวิทยาแบบผสมผสาน งานวิจัยนี้อภิปรายถึงการสร้างตัวละครแฟนท่อม ในบทประพันธ์ และปัจจัยที่มีอิทธิพลในการสร้างตัวละครให้กลายเป็นปีศาจอาชญากรที่น่าหวาดกลัว ผลการวิจัยนำเสนอในรูปแบบตารางและการบรรยายพบว่า ตัวละครแฟนท่อมเป็นตัวละครประเภทลักษณะนิสัยซับซ้อนและมีพัฒนาการ แสดงบทบาทของตัวร้ายและตัวเอก การสร้างตัวละครทุกด้าน ทั้งการตั้งชื่อ ลักษณะภายนอก ลักษณะภายใน การนำเสนอตัวละครผ่านการบรรยาย บทพูด และ การกระทำ ล้วนมีส่วนสร้างตัวละครแฟนท่อม นอกจากนี้ยังพบว่า ตัวละครมีพฤติกรรมอาชญากรรม เช่น การข่มขู่ กักขัง และฆาตกรรม ซึ่งถูกผลักดันจากปมด้อยที่ไม่ได้รับการยอมรับจากสังคมถูกตีตราและขาดความผูกพันทางสังคม
เอกสารอ้างอิง
Adler, A. (2013). The science of living (psychology revivals)(1st ed.). Routledge. https://doi.org/10.4324/9780203386750
Alshiban, A. S. (2013). Exploring criminology in literary texts: Robert Browning – an example. Jordan Journal of Modern Languages and Literature, 5(1), 57-70.
Botting, F. (1996). Gothic. Routledge.
Bernburg, J. (2009). Labeling Theory. In M.D. Krohn, A. Lizotte & G.P. Hall (eds.), Handbook on crime and deviance
(pp. 187-207). Springer. https://doi.org/10.1007/978-1-4419-0245-0_10
Chatman, S. (1978). Story and discourse: Narrative structure in fiction and film. Cornell University Press.
Culpeper, J. (2002). A cognitive stylistic approach to characterisation. In E. Semino & J. Culpeper (eds.), Cognitive stylistics: Language and cognition in text analysis (pp. 251-277). John Benjamins Publishing.https://doi.org/10.1075/lal.1.13cul
De Temmerman, K. (2014). Crafting characters: Heroes and heroines in the ancient Greek novel. Oxford University Press. https://doi.org/10.1093/acprof:oso/9780199686148.001.0001
Fludernik, M. (2009). An introduction to narratology (P. Häusler-Greenfield and M. Fludernik, Trans.). Routledge. https://doi.org/
4324/9780203882887
Forster, E. M. (1927). Aspects of novel. Harcourt, Brace & Company.
Garvey, J. (1978). Characterization in narrative, Poetics, 7(1), 63-78.
Griffin A.M., & Langlois J.H. (2006). Stereotype directionality and attractiveness stereotyping: Is beauty good or is ugly bad? Social Cognition, 24(2), 187–206. https://doi.org/10.1521/soco. 2006.24.2.187
Herman, L., & Vervaeck, B. (2005). Handbook of narrative analysis. University of Nebraska Press.
Hapsari, A., Rosnija, E., & Wardah, W. (2022). An analysis on the characterization of the main character in the Phantom
of the Opera’s film. Jurnal Pendidikan dan Pembelajaran Khatulistiwa, 11(1). 1-9. http://dx.doi.org/10.26418/jppk. v11i1.51769
Hidayanti, C.P. (2015). Erik’s oppression in Gaston Leroux’s The Phantom of the Opera. LITERA KULTURA: Journal of Literary and Cultural Studies, 3(2). https://doi.org/10.26740/lk.v3i2.12666
Hogle, J. E. (2016). The undergrounds of The Phantom of the Opera: Sublimation and the Gothic in Leroux's Novel
and its progeny. Palgrave Macmillan. https://doi.org/10.1007/978-1-137-11288-0
Hume, R. D. (1969). Gothic versus romantic: A revaluation of The Gothic Novel. PMLA, 84(2), 282-290.
https: //doi.org/10.2307/1261285
Karali, S. N. (2020). Musical affect and the emotion–cognition interaction in The Phantom of the Opera. Neohelicon, 47, 249–263. https://doi.org/10.1007/s11059-020-00525-2
Kavaler-Adler, S. (2009). Object relations perspectives on “Phantom of the Opera” and its demon lover theme: The modern film. The American Journal of Psychoanalysis, 69(2), 150-166.
Lee, C. (2013). The ghost-image on metropolitan borders—In terms of Phantom of the Opera and 19th-century metropolis paris. Societies. 4(1), 1-15. https://doi.org/10.3390/soc4010001
Leroux, G. (2017). The Phantom of the Opera (A. Teixeira de Mattos, Trans.). Arcturus Publishing Ltd.
Miller, J. (2009). 21st century criminology: A reference handbook. SAGE Publications, Inc.https://doi.org/10.4135/9781
Pellegrini, L. P. (2010). Le Fantôme de l Opéra novels evolution its theatrical cinematic adaptations in 20th century Spazio Tesi. LED Edizioni Universitarie.
Propp, V. (1968). Morphology of the folktale. University of Texas Press.
Raharto, R.D., & Permatasari, R. (2019). The protagonist’s shadow and persona as the reflection of anti-hero in The Phantom of
the Opera novel retold by Diane Namm. EduLite: Journal of English Education, Literature and Culture. 4(1), 65-75. http://dx.doi.org/10.30659/e.4. 1.65-75
Schmid, W. (2012). Implied author. In P. Hühn, et al. (Eds.), The living handbook of narratology (pp. 136-146). Hamburg University Press.
Schreck, C. J., & Hirschi, T. (2009). Social control theories. In J. M.Miller (Ed.), 21st century criminology: A reference handbook (pp. 305-311). SAGE Publications, Inc.https://doi.org/10.4135/9781412971997.n35
Siegel, L. J. (2010). Criminology: Theories, patterns, and typologies (10th Ed.). Wadsworth/Cengage Learning.
Sternfeld, J. (2015).Pitiful creature of darkness”: The subhuman and the superhuman in The Phantom of the Opera. In
B.Howe, S. Jensen-Moulton, N. Lerner & J.Straus (Eds.), The Oxford handbook of music and disability studies (pp. 795–814). Oxford University Press.
Tobia, A., Dobkin, R.D., Ilaria, S., Aziz, R., Bisen, V., & Trenton, A.J. (2017). The Phantom of the Opera: A case study of severe major depressive disorder with psychotic features. Journal of Depression & Anxiety, 6, 1-4.
Trippany-Simmons, R., Buckley, M., Meany-Walen, K., & Rush-Wilson, T. (2014). Individual psychology: Alfred Adler.
In R. Parsons & N. Zhang (Eds.), Counseling theory: Guiding reflective practice (pp. 109-139). SAGE Publications, Ltd. https://dx.doi.org/10.4135/9781483399621.n5
Watt, I. P. (1957). The rise of the novel: Studies in Defoe, Richardson, and Fielding. Chatto & Windus.
Wellek, R., & Warren, A. (1956). Theory of literature [by] René Wellek and Austin Warren. Harcourt, Brace & World.Wellford, C. F. (2009). History and evolution of criminology. In J. M. Miller (Ed.), 21st-century criminology: A reference handbook (pp. 10-17). SAGE Publications, Inc..
Windt-Val, B. (2012). Personal names and identity in literary contexts. Oslo Studies in Language, 4(2), 273–284. https://doi.org/10.5617/osla.324
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2022 Kanittha Suwannapracha
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ลิขสิทธิ์บทความเป็นของผู้เขียน แต่วารสารศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ขอสงวนสิทธิ์ในการเป็นผู้ตีพิมพ์เผยแพร่เป็นครั้งแรก
