กิจกรรมภูมิปัญญาศิลปะไทยเพื่อส่งเสริมสันติวัฒนธรรม
คำสำคัญ:
ศิลปศึกษา, สันติวัฒนธรรม, ศิลปะไทย, กิจกรรมภูมิปัญญาศิลปะบทคัดย่อ
บทความนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อนำเสนอรูปแบบหนึ่งของการใช้ประโยชน์จากความหลากหลายทางวัฒนธรรม เพื่อสร้างความเข้าใจในสังคมให้เกิดสันติวัฒนธรรม ซึ่งเป็นแนวคิดในการดำรงชีวิตด้วยความเมตตากรุณา ประพฤติปฏิบัติตนต่อผู้อื่นโดยปราศจากความรุนแรง ด้วยการพัฒนากิจกรรมศิลปศึกษาบนฐานภูมิปัญญาศิลปะไทย ความหลากทางวัฒนธรรมเป็นสิ่งดีงาม และไม่นำมาเกี่ยวข้องกับความขัดแย้ง ความขัดแย้งเป็นผลจากการจัดการความหลากหลายทางวัฒนธรรมที่ไม่มีประสิทธิภาพ เหล่านี้เป็นสิ่งหนึ่งที่ทำให้เกิดความขัดแย้ง ไม่ว่าการสื่อสารที่คลาดเคลื่อน การขาดความเข้าใจในวัฒนธรรมอื่น การแบ่งแยก กีดกัน การเลือกปฏิบัติ และการดำเนินการใด ๆ ก็ตาม เกิดความไม่เคารพสิทธิในอัตลักษณ์ที่แตกต่าง ดังนั้น การศึกษาถึงชาติพันธุ์ต่าง ๆ ที่เกี่ยวกับการดำรงอยู่ การปรับตัว การรักษาเอกลักษณ์ทางศิลปะ วัฒนธรรม ประเพณี จำเป็นต้องอาศัยวิธีถ่ายทอดภูมิปัญญาศิลปะไทยเพื่อบูรณาการให้เกิดสันติวัฒนธรรม ด้วยกิจกรรมการเรียนรู้แบบข้ามวัฒนธรรมบนฐานภูมิปัญญาศิลปะไทย คือ 1) ศิลปะชั้นสูง 2) ศิลปะประชานิยม และ 3) ศิลปะพื้นบ้าน เพื่อสร้างความเข้าใจถึงความหลากหลายอันจะนำไปสู่สังคมสันติวัฒนธรรมที่ยั่งยืน ร่วมกับหลักการของสันติวัฒนธรรม คือ 1) ความรัก ความไว้วางใจและเคารพในอัตลักษณ์ที่แตกต่าง 2) ความใกล้ชิดและความเท่าเทียมกัน 3) ความศรัทธาและการมีส่วนร่วม
เอกสารอ้างอิง
Anderson, T., & Conlon, B. (2013). In the shadow of the peace walls: Art, education, and social reconstruction in northern Ireland. Art Education, 66(4), 36-42.
Angkanit, A. (2014). Effects of organizing participatory non-formal education activities to develop folk plays integrating with local wisdoms on social skills of children in the community. Online Journal of Education, 9(4), 27-40. [in Thai]
Bae, J. (2012). An intercultural peace mural project: Lets make a peaceful world hand in hand. Art Education, 65(1), 47-54.
Barkhordari, M. (2016). The importance of art-based curriculum in peace education. Faculty of Education and Psychology. University of Isfahan.
Chang, R. (2005). Culture and art education in China. International Journal of Education through Art, 1(3), 225–236.
Feldman, E.B. (1995). Philosophy of art education. (1sted). United States of America.
Issifu, A. K. (2016). Local peace committees in Africa: The unseen role in conflict resolution and peacebuilding. The Journal of Pan African Studies, 9(1), 141-158.
Jensantikul, N. (2015). Ethnic diversity with ASEAN community: Problems and considerations. Executive Journal, 35(2), 33-45. [in Thai]
Jitpiromsri, K. (2015). Peace education: Roles and activities on conflict transformation. Journal of Learning Innovation, 1(1), 53-76. [in Thai]
Kose, C.T. & Bayir, G.O. (2016). Perception of peace in students’ drawings. Eurasian Journal of Educational Research, 65, 181-198
Makkarapirom, P. (2012). Peace culture. Institute of Human Rights and Peace Studies. [in Thai]
Margolin, V. (1992). Product appeal and the aura of art. In Objects and Images: Studiesin Design and Advertising. S. Vihma (ed.), Helsinki: University of Industrial Arts. (pp. 198-207)
Marshall, L. (2014). Art as peace building. Art Education, 67(3), 37-43.
Ministry of Education. (2010). Guidelines for bringing Thai wisdom into the informal learning process: School and informal learning. Community of Agricultural Cooperatives of Thailand. [in Thai]
Nakhonthap, O., & Pongpakatien, J. (2008). Peace culture and culture in one's self: concepts and guidelines for enhancing health and learning about peace. Ramajitti Institute. [in Thai]
Na Talang, A. (2001). Overview of Thai wisdom. Wisdom foundation. [in Thai]
Promkul, S. (2015). The Peace building in community by local Knowledge: A case study Bunloung Tradition Loei Province. Developing the Quality of Thai Research to the International Standards. [in Thai]
Saranukromthai for Students. (2017). Thai wisdom. Thai Junior Encyclopedia Project by Royal Command of H.M. the King (Volume 23). Bangkok. http://saranukromthai.or.th/sub/book/book.php?book=23&page=main. [in Thai]
Tolstoy, L.N. (1960). What is art (A. Maude, trans). lated by Almyer Maude. MacMillan Publishing Company.
Tavin, K. (2014). Art education is violent. Art Education, 67(3), 44-45.
Visetsuvarnabhumi, K. (2015). Research and learning network development for youths’ peaceful cultural creation in southern border provinces: a case study of Pattani. Parichart Journal, 28(3), 50-63. [in Thai]
Witayanont, N. (2013). An educational management model of basic education schools for peace in the southern border. Suddhiparitad Journal, 26(79), 151-166. [in Thai]
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์บทความเป็นของผู้เขียน แต่วารสารศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ขอสงวนสิทธิ์ในการเป็นผู้ตีพิมพ์เผยแพร่เป็นครั้งแรก
