แนวทางการพัฒนาศักยภาพผู้ประกอบการธุรกิจนำเที่ยว ในจังหวัดสงขลากับพื้นที่เชื่อมโยง (พัทลุง นครศรีธรรมราช ปัตตานี ยะลา นราธิวาส และสตูล)
คำสำคัญ:
การพัฒนาศักยภาพ, สงขลากับพื้นที่เชื่อมโยง, ผู้ประกอบการธุรกิจนำเที่ยวบทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อประเมินศักยภาพและกำหนดแนวทางการพัฒนาศักยภาพผู้ประกอบการธุรกิจนำเที่ยวในจังหวัดสงขลากับพื้นที่เชื่อมโยง ขนาดของกลุ่มตัวอย่างผู้ประกอบการธุรกิจนำเที่ยว คือ 300 ตัวอย่าง สำหรับกลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการศึกษาเพื่อกำหนดแนวทางการพัฒนาศักยภาพผู้ประกอบการธุรกิจนำเที่ยวในจังหวัดสงขลากับพื้นที่เชื่อมโยง คือ ผู้บริหาร
บุคลากรหน่วยงานภาครัฐและเอกชนด้านการท่องเที่ยว นักท่องเที่ยว ชุมชน ผู้ประกอบการธุรกิจนำเที่ยว และมัคคุเทศก์ใน
จังหวัดสงขลากับพื้นที่เชื่อมโยง (พัทลุง นครศรีธรรมราช ปัตตานี ยะลา นราธิวาส และสตูล) จำนวน 50 คน ผลการวิจัยพบว่า
ผู้ประกอบการธุรกิจนำเที่ยว ซึ่งเป็นเจ้าของหรือผู้บริหารมีศักยภาพโดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก เมื่อพิจารณาเป็นรายด้านเรียงตามลำดับค่าเฉลี่ย พบว่า เจ้าของหรือผู้บริหารมีศักยภาพด้านจริยธรรมในวิชาชีพสูงที่สุด รองลงมา คือ ด้านการดำเนินธุรกิจนำเที่ยว และด้านองค์กรและการจัดการ โดยมีศักยภาพทุกด้านอยู่ในระดับมาก ในขณะที่ผลการประเมินศักยภาพของผู้ประกอบการธุรกิจ
นำเที่ยว ซึ่งเป็นบุคลากรของธุรกิจพบว่า ผู้ประกอบการธุรกิจนำเที่ยว ซึ่งเป็นบุคลากรของธุรกิจ มีศักยภาพโดยภาพรวมอยู่ในระดับปานกลาง เมื่อพิจารณาเป็นรายด้านเรียงตามลำดับค่าเฉลี่ย พบว่า บุคลากรของธุรกิจมีศักยภาพอยู่ในระดับมาก 2 ด้าน คือ ด้านจริยธรรม และด้านบุคลิกภาพ ในขณะที่ด้านทักษะ ด้านทัศนคติ และด้านความรู้ มีศักยภาพอยู่ในระดับปานกลาง ในส่วนแนวทางการพัฒนาศักยภาพผู้ประกอบการธุรกิจนำเที่ยว จำแนกเป็น 5 กลยุทธ์ ได้แก่ (1) กลยุทธ์การประชาสัมพันธ์ (2) กลยุทธ์โปรแกรมการท่องเที่ยวเพื่อการพัฒนา (3) กลยุทธ์การทำงานร่วมกัน (4) กลยุทธ์การบริการที่เป็นเลิศ และ (5) กลยุทธ์การพัฒนาตนเอง
เอกสารอ้างอิง
Bhatia, A. K. (2012). Business of travel agency & tour operations management. UK: Sterling Publishers.
Dalrymple, D. J., & Cron, W. L. (1995). Sales management (5th ed.). New York: John Wiley & Sons.
Department of Tourism. (2016). Tour operator standard. Retrieved June 10, 2019, from http://tourism.go.th/home/ listcontent/5/6401/172 [in Thai]
Jindabot, T., et al. (2018). Guidelines for increasing the value of cultural tourism of the Songkhla Province and the linkage area (Research report). Bangkok: Thailand Research Fund. [in Thai]
Jittungwatthana, B. (2016). Marketing management for tourism industry (3rd ed.). Nonthaburi: Fernkalhuang. [in Thai]
Jittungwattana, B., & Kaewkham, P. (2015). Tour business (3rd ed.). Bangkok: Thammasat University. [in Thai]
Kongma, T. (2013). A study of the potential of the tourism business in Bangkok Metropolis (Master’s thesis). Chulalongkorn University, Bangkok. [in Thai]
Krejcie, R. V., & Morgan. D. V. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3-4), 607-610.
Ministry of Tourism and Sport. (2015). Thailand tourism strategy 2015-2017. Retrieved June 10, 2019, from http://www.mots.go.th/ewt_dl_link.php?nid=7114 [in Thai]
Ondam, T., et al. (2015). Readiness of factors which develop and support competent of SMEs on the road to Asian Economic Community: A case study at HatYai district. Songkhla Province (Research report). Songkhla: Hatyai University. [in Thai]
Pimpaporn, T. (2014). Personality development for service provider in hotel and tourism business. Bangkok: Top. [in Thai]
Ritthikan, K. President of tourism council of Thailand District 13 (Interview June 10, 2017) [in Thai]
Tourism Business and Guide Registration office, Department of Tourism. (2017). List of tourism business and guide. n.p. [in Thai]
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์บทความเป็นของผู้เขียน แต่วารสารศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ขอสงวนสิทธิ์ในการเป็นผู้ตีพิมพ์เผยแพร่เป็นครั้งแรก
