การสื่อสารอัตลักษณ์ดุริยกวีในกวีนิพนธ์ของเนาวรัตน์ พงษ์ไพบูลย์
คำสำคัญ:
การสื่อสาร, ดุริยกวี, เนาวรัตน์ พงษ์ไพบูลย์, ศัพท์กวี, อัตลักษณ์บทคัดย่อ
บทความนี้มุ่งวิเคราะห์กลวิธีการสื่อสารอัตลักษณ์ “ดุริยกวี” ของเนาวรัตน์ พงษ์ไพบูลย์ ที่ปรากฏในกวีนิพนธ์ พบว่าสามารถจำแนกได้ 2 กลุ่ม ได้แก่ 1) การสื่อสารความรู้ด้านดนตรีไทยโดยตรง และ 2) การใช้ความรู้ดนตรีไทยเพื่อสื่อสารความลุ่มลึกของเนื้อความ นอกจากนี้ยังพบอีกว่าเนาวรัตน์ พงษ์ไพบูลย์ เป็นกวีที่มีคุณสมบัติสอดคล้องกับกวีไทยโบราณ กล่าวคือ เป็นกวีผู้มีความรู้ทั้งด้านดุริยางคศิลป์ไทยควบคู่กับด้านวรรณศิลป์ จึงทำให้กวีนิพนธ์มีลักษณะแตกต่างจากกวีร่วมสมัย
เอกสารอ้างอิง
Chamnankij, W. (2006). Literary convention and modern Thai poetics in the poetry of Angkhan Kalayanaphong and Naowarat Pongpaiboon. (Doctoral degree thesis). Chulalongkorn University, Bangkok. [in Thai]
Chanduangthip, S. (1992). Boonyong Keskong, a national artist. Bangkok: Matichon. [in Thai]
Chantaradilokwatana, S. (2010, November 9). The original manuscript of Ton-Kla Ensemble. Retrieved from http://oknation.nationtv.tv/blog/print.php?.[in Thai]
Chongsatitwatana, S. (2006). Literary devices in Thai literature. Bangkok: Faculty of Arts, Chulalongkorn University. [in Thai]
Chulalongkorn University. (2014). Wai-Kru Don-tri Thai ceremony commemorative books. Bangkok: Chulalongkorn University Press. [in Thai]
Department of Cultural Promotion. (2006). National artists honorable announcement: Naowarat Pongpaiboon. Retrieved from http://art2.culture.go.th/index.php? [in Thai]
Dhanacha, K. (2004). Prosody in modern Thai poetry: Continuity, creation, and relation to literary aesthetics. (Master’s thesis). Chulalongkorn University, Bangkok. [in Thai]
Limplertsathien, P. (1996). The Poetry of Naowarat Pongpaiboon: Style and the poet’s ideas. (Master’s thesis). Chulalongkorn University, Bangkok. [in Thai]
Ministry of Culture. (2016, July 1). Naowarat Pongpaiboon. Retrieved from https://www.m-culture.go.th/ilove/ewt_snews.php? [in Thai]
Museum of Contemporary Art. (2012). Khon. [n.p.] [in Thai]
Office of the Royal Society. (2002a). English-Thai Dictionary of Literary Words. Bangkok: Office of the Royal Society. [in Thai]
Office of the Royal Society. (2002b). Encyclopedia of Thai classical music: Terminology. Bangkok: Sahamitra Printing. [in Thai]
Office of the Royal Society. (2008, July 3). Quotation. Retrieved from http://www.royin.go.th/?knowledges. [in Thai]
Pidokrak, N. (2014). Encyclopedia of Thai classical song. Nakornpathom: Mahidol University Press. [in Thai]
Pongpaiboon, N. (1984). The piccolo songs. (2nd ed.). Bangkok: Platapien. [in Thai]
Pongpaiboon, N. (2001a). Tippayasokon Dontri-Thai. Bangkok: Kiew-Klao Pimpakarn. [in Thai]
Pongpaiboon, N. (2001b). Kum-Yard. (7th ed.). Bangkok: Kiew-Klao Pimpakarn. [in Thai]
Pongpaiboon, N. (2002). Chak-ma Chom-muang. Bangkok: Q-Press Management. [in Thai]
Pongpaiboon, N. (2004). Mere movement. (10th ed.). Bangkok: Kiew-Klao Pimpakarn. [in Thai]
Pongpaiboon, N. (2005). The flute songs above the rice fields. Bangkok: Q-Press Management. [in Thai]
Pongpaiboon, N (2007). Kien-Pandin. (4th ed.). Bangkok: Q-Press Management. [in Thai]
Pongpaiboon, N. (2010). Varee-Duriyang. Bangkok: Q-Press Management. [in Thai]
Phra Buddha Lertla Napalai, His Majesty King. (1921). E-Nao. Bangkok: Thai Printing. [in Thai]
Phra Suthon Vohara. (1962). Phra Apai-manee. Bangkok: Kuru-spa. [in Thai]
Prasithrathsint, A. (2005). Language in Thai society: Diversity, change, and development. (4th ed.). Bangkok: Chulalongkorn University Press. [in Thai]
Thongperm, T. & Facchamroon, S. (2015). The analysis of Tang Diew Ra-nat Ake Pleng Praya-soke of Kru Supot Toe-sa-ngar. Journal of Humanities. 22(1), 207-230. [in Thai]
Wetphada, T. (2006). The world of literary devices. Bangkok: Pajera. [in Thai]
Wessuwan, U. & Wessuwan, B. (2000). Six decades of Naowarat
Pongpaiboon. Bangkok: Arunwittaya. [in Thai]
Wongtes, S. (1989). Rong-Rum Tumpleng: Siamese music and dance. Bangkok: Matichon. [in Thai]
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์บทความเป็นของผู้เขียน แต่วารสารศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ขอสงวนสิทธิ์ในการเป็นผู้ตีพิมพ์เผยแพร่เป็นครั้งแรก
