ความสัมพันธ์ระหว่างความฉลาดทางอารมณ์กับความสามารถทางด้านทักษะและผลสัมฤทธิ์การแข่งขันของนักกีฬาเซปักตะกร้อในการแข่งขันกีฬาเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่ 32
คำสำคัญ:
ความฉลาดทางอารมณ์, ความสามารถทางด้านทักษะ, ผลสัมฤทธิ์การแข่งขัน, นักกีฬาเซปักตะกร้อบทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาความฉลาดทางอารมณ์ของนักกีฬาเซปักตะกร้อเยาวชนแห่งชาติ 2) ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างความฉลาดทางอารมณ์กับความสามารถทางด้านทักษะและผลสัมฤทธิ์การแข่งขันของนักกีฬาเซปักตะกร้อเยาวชนแห่งชาติ และ 3) ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างความสามารถทางด้านทักษะกับผลสัมฤทธิ์การแข่งขันของนักกีฬาเซปักตะกร้อเยาวชนแห่งชาติ โดยใช้นักกีฬาเซปักตะกร้อเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่ 23 เป็นกลุ่มประชากร กำหนดขนาดกลุ่มตัวอย่างประชากรด้วยสูตรของ Yamane และทำการสุ่มตัวอย่างแบบแบ่งชั้นภูมิและแบบง่าย ได้กลุ่มตัวอย่างที่ทำการศึกษา 261 คน เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูล คือ แบบประเมินความฉลาดทางอารมณ์สำหรับวัยรุ่นของกรมสุขภาพจิต แบบประเมินความสามารถทางด้านทักษะ และแบบประเมินผลสัมฤทธิ์การแข่งขันที่คณะผู้วิจัยสร้างขึ้น วิเคราะห์ข้อมูลทางสถิติโดยการหาค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน สัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน (Pearson Product Moment Correlation Coefficient) ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้
- ความฉลาดทางอารมณ์ของนักกีฬาเซปักตะกร้อเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่ 23 ส่วนใหญ่อยู่ในเกณฑ์ปกติ
- ความฉลาดทางอารมณ์ของนักกีฬามีความสัมพันธ์กับความสามารถทางด้านทักษะ และผลสัมฤทธิ์การแข่งขันอย่างไม่มีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05
- ความสามารถทางด้านทักษะของนักกีฬามีความสัมพันธ์กับผลสัมฤทธิ์การแข่งขันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01
เอกสารอ้างอิง
tci-thaijo.org/index.php/edubuu/article/view/18741/16520.
Department of Mental Health. (2000). Emotional development emotional intelligence. (3rded.). Nonthaburi: Bureau of Mental Health Development.
Gaewchuay, S. (2016). Factors related to emotional intelligence and motivation of athletes in the Institute of Adult Education. Retrieved from: http://copag.msu.ac.th/journal/filesjournal/n6-1/25.pdf.
Jaiyen, Y. (2016). Emotional intelligence of Rajabhat Phannian Rajabhat University students. Retrieved December 28, 2016, from: https://www.
ejournals.swu.ac.th/index.php/JOS/article/download/3816/3805.
Jantalakkanaa, J. & Euchieowchaangìt, G. (2008). Research and international distribution. (2rd ed.) Bangkok: Book Center, Thammasat University.
Klangchamnaan, J. (2004). Relationship between emotional intelligence and athletic achievement of Northeastern tennis Players. (Master’s thesis). Khon Kaen University, Khon Kaen.
NovaBizz. (2016). Importance of emotional intelligence. Retrieved from: http://www.novabizz.com/NovaAce/Learning/Quatient_EQ1.htm.
Nuamkamneung, B. (2003). Comparison of emotional intelligence among team athletes: Single players. (Master’s thesis). Khon Kaen University, Khon Kaen.
Pootong, R. (2001). The relationship between emotional intelligence and Mathayom Suksa 3 Student Achievement. (Master’s thesis). Khon Kaen University, Khon Kaen.
Samaahìdtoh, S. (2003, March). Sports psychology for coaches and athletes. Sports Science. 1(35), 11-17.
Singnoy, C. (2016). Sports psychology and stress management. Retrieved from: https://www.classstart.org/classes/6109.
Yamane (1976 cited in Teenson, S., 2008). Research writing techniques. (2nd ed.) Bangkok: Book Center, Chulalongkorn University.
Thai Children and Youth Psychiatric Association. (2016). Changes in adolescence. Retrieved from: http://www.rcpsycht.org/cap/book04_4.php.
Wachintaanin, P. (2016). The use of psychological techniques of sepak takraw. Retrieved from: https://www.thesis.swu.ac.th/swuthesis
/Spo_Coa/Panuwat_W.pdf.
Yooleu, P. (2015). Emotional intelligence of male volleyball players in academic year 2015, Phayao University. (Master’ s thesis). Phayao University, Payao Province.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์บทความเป็นของผู้เขียน แต่วารสารศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ขอสงวนสิทธิ์ในการเป็นผู้ตีพิมพ์เผยแพร่เป็นครั้งแรก
