The Attributes of Transformational Leadership that Influence the Performance Outcomes of Community Enterprises in Thailand.
Keywords:
Characteristics of Transformational Leaders, Operations, Community enterprises in ThailandAbstract
The objectives of this study were to investigate the leadership characteristics of reform-oriented leaders in community enterprise organizations in Thailand, examine the performance outcomes of community enterprises in Thailand, and compare the leadership characteristics of reform-oriented leaders that significantly impact the performance of community enterprises in Thailand. The sample of this quantitative and qualitative research consisted of 433 community enterprise entrepreneurs selected through targeted random sampling based on the proportional representation of entrepreneurs in each region of Thailand (North, Northeast, Central, and South). The data were collected by using an involves in-depth interview with general managers or responsible executives of sampled community enterprises. The researcher further divided the entrepreneurs into eight groups, each representing a sample from a specific province and adhering to the guidance of chambers of commerce or community enterprises in the respective provinces. The research tested hypothetical assumptions related to the four dimensions of reform-oriented leadership influencing the performance of community enterprises in Thailand using multiple regression analysis.The findings revealed that the most influential leadership characteristics affecting the performance of community enterprises were the consideration of individuality and personal influence, the ability to inspire, having influence with an ideology, and stimulating intellectual curiosity, respectively. These results align with the qualitative data, suggesting that consideration of individuality directly influences organizational performance because leaders who prioritize individual needs tend to act as mentors and advisors while empowering individuals within the organization. Moreover, these leaders utilize delegated authority as a means to facilitate growth and challenge individuals. The study emphasizes the importance of leveraging local resources and indigenous knowledge in product development to enhance economic value. Factors related to inspiring motivation and giving importance to community enterprise members also contribute significantly to organizational success. In conclusion, leaders who prioritize individuality play a crucial role in fostering innovation, creating a culture of innovation, and instilling a sense of purpose among members, thereby enhancing the overall value of community enterprise products.
References
กัญพัชร ไชยเชื้อ และสุวรรณี แสงมหาชัย. (2565). ภาวะผู้นำกับประสิทธิผลของวิสาหกิจชุมชนในประเทศไทย. วารสารสหวิทยาการสังคมศาสตร์และการสื่อสาร, 5(4), 1–11.
กุลชลี พวงเพ็ชร. (2563). การวิจัยทางธุรกิจ. ลพบุรี: มหาวิทยาลัยราชภัฏเทพสตรี.
เกียรติชัย กาฬสินธุ์. (2563). การจัดการเชิงกลยุทธ์. กรุงเทพฯ: สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.
กองส่งเสริมวิสาหกิจชุมชนกรมส่งเสริมการเกษตร. (2562). คู่มือการจดทะเบียนวิสาหกิจชุมชน. สืบค้นเมื่อ 10 มกราคม 2565, จาก http://www.sceb.doae.go.th/Documents/STC/MannualRegistrationCE62.pdf
จิราภรณ์ เดชกัลยา, ภาวิน ชินะโชติ, ทองฟู ศิริวงศ์ และลักษมี ทุ่งหว้า. (2564). ภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงที่มีผลต่อประสิทธิผลองค์การ: กรณีศึกษาสวนอุตสาหกรรมบางกะดี จังหวัดปทุมธานี. วารสารมนุษย์สังคมปริทัศน์ (มสป.), 23(1), 163-179.
จุรีวรรณ จันพลา. (2559). การเสริมสร้างภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมของผู้ประกอบการในธุรกิจแปรรูปอาหาร. วารสารเทคโนโลยีภาคใต้, 9(1), 53-60.
ชญาภัทร์ กี่อาริโย, ธีรวุฒิ บุณยโสภณ, ทวีศักดิ์ รูปสิงห์ และวิเชียร เกตุสิงห์. (2559). รูปแบบการพัฒนาศักยภาพผู้ประกอบการวิสาหกิจชุมชนในกลุ่มจังหวัดภาคกลาง. วารสารวิชาการพระจอมเกล้าพระนครเหนือ, 26(1), 141-152.
ชาย โพธิสิตา. (2552). ศาสตร์และศิลป์แห่งการวิจัยเชิงคุณภาพ. กรุงเทพ: อมรินทร์พริ้นติ้งฯ.
ฐากรู อนุสรณ์พาณิชกุล. (2563). รูปแบบภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงและการจัดการนวัตกรรมที่มีผลต่อความสำเร็จของวิสาหกิจชุมชนในเขตภาคเหนือตอนล่าง. วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏลำปาง, 9(2), 14-25.
ทศพร แก้วขวัญไกร. (2560). ทางรอดวิกฤติเศรษฐกิจด้วยแนวทางวิสาหกิจชุมชน. วารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์, 9(2), 33-50.
นภดล ร่มโพธิ์. (2553). การวัดผลองค์การแบบสมดุล. กรุงเทพฯ: คณะบุคคลอิเมจิเนียริ่ง.
ผ่องพรรณ ตรัยมงคลกูล และสุภาพ ฉัตราภรณ์. (2553). การออกแบบการวิจัย. กรุงเทพฯ:มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
พิชาภพ พันธุ์แพ. (2556). ผู้นำและการเปลี่ยนแปลงองค์การ. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
พิมพงา เพ็งนาเรนทร์. (2558). บทบาทของผู้นำท้องถิ่นในการจัดการความรู้เพื่อพัฒนาการท่อง เที่ยวเชิงนิเวศอย่างยั่งยืน ของตลาดน้ำบางน้ำผึ้ง อำเภอพระประแดง จังหวัดสมุทรปราการ. วารสารวิจัยราชภัฏธนบุรี รับใช้สังคม, 19(1), 88-98.
พีรวุฒิ ศิริศักดิ์. (2559). ความสัมพันธ์เชิงสาเหตุของภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลง ความคิดสร้างสรรค์ในองค์การ นวัตกรรมองค์การ ที่มีต่อผลผลประกอบการขององค์การ: ศึกษา วิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อม. วารสารวิทยบริการ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์, 27(3), 11-23.
มณฑิตา ศรีนคร และจุฑามาศ ทวีไพบูลย์วงษ์. (2563). ผลของภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลง วัฒนธรรมองค์การ และความผูกพันยึดมั่นในงานที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพการทำงานของพนักงานระดับปฏิบัติการอุตสาหกรรมยานยนต์และชิ้นส่วนยานยนต์ในนิคมอุตสาหกรรมแหลมฉบัง จังหวัดชลบุรี. วารสารพาณิชยศาสตร์บูรพาปริทัศน์, 15(1), 120-133.
ศศิพร ต่ายคํา และนรินทร์ สังข์รักษา. (2558). การพัฒนารูปแบบผลิตภัณฑ์สร้างสรรค์เพื่อเพิ่มมูลค่าของ วิสาหกิจชุมชน จังหวัดราชบุรี. Veridian e-Journal, 8(1), 606-632.
ศิลปพร ศรีจั่นเพชร และพิมพ์ใจ วีรศุทธากร. (2555). การวัดค่าในงานวิจัยด้านบัญชีบริหาร. วารสารวิชาชีพบัญชี, 8(23), 76–90.
สถาพร ศิลปกิจ. (2565). รายงานสรุปประเภทกิจการของวิสาหกิจชุมชนที่อนุมัติการจดทะเบียนแล้วจำแนกตามพื้นที่ระดับประเทศ. สืบค้นเมื่อ 9 มกราคม 2565, จาก https://www.m-society.go.th/ewtadmin/ewt/mso_web/article_attach/21313/21252.pdf
สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา. (2565). การเตรียมพร้อมเข้าสู่โลกแห่งเทคโนโลยีเสมือนจริง. สืบค้าเมื่อ 10 มกราคม 2566, จาก https://lawforasean.krisdika.go.th/File/files/Immersive%20Technology.pdf
สุภมาส อังโชติ,สมถวิล วิจิตรวรรณา และรัชนีกูล ภิญโญภานุวัฒน์. (2554). สถิติวิเคราะห์สำหรับการวิจัยทางสังคมศาสตร์และพฤติกรรมศาสตร์:เทคนิคการใช้โปรแกรม LISREL. กรุงเทพฯ: เจริญดีมั่นคงการพิมพ์.
สุภาวดี ขุนทองจันทร์. (2595). การวิจัยธุรกิจ. กรุงเทพฯ: ซีเอ็ด.
อรรชกา ศรีบุญเรือง. (2560). การประชุมทางวิชาการด้านการส่งเสริมผู้ประกอบการสตรี (Woman’s Entrepreneurship Conference Bangkok 2017). ค้นเมื่อ 30 พฤษภาคม 2565, จาก http://www.sti.or.th/news-detail.php?news_id=165
Ableeva, A., Salimova, G., Farrahetdinova, A., Galimova, A., Gabidullina, G., & Galimova, E. (2024). A balanced scorecard system as a character of the enterprise's financial stability. International Journal of Intelligent Enterprise, 11(1), 21-32.
Abdullah, Z., Saad, N., Amran, N. A., & Ibrahim, M. (2020). Leadership Styles and Attributes of Prominent Women Business Leaders: A Case Study. Journal of Business Management and Accounting, 10(1), 1-27.
Babcock-Roberson, M. E., & Strickland, O. J. (2010). The relationship between charismatic leadership, work engagement, and organizational citizenship behaviors. The Journal of Psychology, 144, 313–326.
Burns, J. M. (1978). Leadership. New York: Harper & Row.
Chow, C. W., & Van der Stede, W. A. (2006). The use and usefulness of nonfinancial performance measures. Management Accounting Quarterly, 7(3), 1–8.
Comrey, A. L., & Lee, H. B. (1992). A first course in factor analysis (2nd ed.). New Jersey: Lawrence Erlbaum Associates
Gui, L., Lei, H. & Le, P.B. (2024). Fostering product and process innovation through transformational leadership and knowledge management capability: the moderating role of innovation culture. European Journal of Innovation Management. 27(1), 214-232.
Hadi, S., Fitriana, H., Kirana, K. C., Subekti, N. B., & Ogwu, I. J. (2023). The Impact of Temporal and Transformational Leadership on Innovation Performance: A Mediation Analysis of Self-Efficacy. Journal of Leadership in Organizations, 5(2), 132-154.
Kaplan, S. R. & D. P. Norton. (1996). The Balanced Scorecard: Translating Strategy Into Action. Boston: Harvard Business School Press.
Merriam, S. B. (2009). Qualitative research: A guide to design and implementation. San Francisco: Jossey-Bass.
Northouse, P. G. (2004). Leadership, Theory and Practice (3rd ed.). California: Sage Publications.
Phong, B. L. E. & Thanh, T. L. E. (2023). Transformational Leadership and Innovation Capability: Roles of Knowledge-centered Culture and Knowledge Sharing. Journal of Asian Finance, Economics and Business, 10(1), 111-121.
Raghu, N. S. (2018). Leadership styles, roles and attributes that leaders need to influence Employment Equity (the degree of Master). South Africa: University of Pretoria.
Rowold, J., & Schlotz, W. (2009). Transformational and transactional leadership and followers’ chronic stress Kravis Leadership institute. Leadership Review, 9, 35-48.
Sarfaraz, L., Faghih, N., & Majd, A. A. (2014). The relationship between woman entrepreneurship and gender equality. Journal of Global Entrepreneurship Research, 2(1), 1–11.
Sheehan, M., Garavan, T. N., & Carbery, R. (2013). Innovation and human resource development (HRD). European Journal of Training and Development, 83 (1/2), 2-14.
Tabachnick, B. G., & Fidell, L. S. (2007). Using Multivariate Statistics (5th ed.). New York: Allyn and Bacon.
Weinzimmer, L. G., Michel, E. J., & Franczak, J. L. (2011). Creativity and firm-level performance: The mediating effects of action orientation. Journal of Management, 23(1), 62-82.
Yamane, T. (1970). Statistic: An Introductory Analysis (2nd ed.). New York: Harper & Row
Zuriekat, M., Salameh, R., & Alrawashdeh, S. (2011). Participation in performance measurement systems and level of satisfaction. International journal of Business and Social Science, 2, 159–169.
Downloads
Published
How to Cite
Issue
Section
License
Copyright (c) 2024 Faculty of Management Science Pibulsongkram Rajabhat University
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารวิทยาการจัดการมหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม เป็นลิขสิทธิ์ของมหาวิทยาลัยราชภัฎพิบูลสงคราม
บทความที่ลงพิมพ์ใน วารสารวิทยาการจัดการมหาวิทยาลัยราชภัฎพิบูลสงคราม ถือว่าเป็นความเห็นส่วนตัวของผู้เขียนคณะบรรณาธิการไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย ผู้เขียนต้องรับผิดชอบต่อบทความของตนเอง
