The community member’s satisfaction of self-reliant community management according to the Philosophy of Sufficiency Economy in Borthong village, Borthong sub-district, Bang Rakam district, Phitsanulok
Keywords:
Satisfaction Management, Self-reliant Community, Sufficiency Economy, PhilosophyAbstract
This research purposed to study and compare the community member’s satisfaction of self-reliant community management according to the Philosophy of Sufficiency Economy in Borthong village, Moo 2, Borthong sub-district, Bang Rakam district, Phitsanulok province. The data, which were collected by questionnaires, were drawn from 400 respondents. The statistical methods employed in the data analysis were percentage, mean, standard deviation, independent sample t-test and One-Way Analysis of Variance.
The research findings revealed that: The community member’s satisfaction of self-reliant community management according to the Philosophy of Sufficiency Economy, is that, the overall average was found at high level, and considering each aspect ordered from highest to lowest as follows: 1) focus on the society development according to the concept of sufficiency economy 2) the quality of life 3) environmental conservation 4) competitiveness of the agricultural sector and 5) the management of water resources, respectively.
In addition, comparison results of the average community member’s satisfaction by personal factors showed that the samples with different gender was not statistically significant with satisfaction of self-reliant community management according to the Philosophy of Sufficiency Economy, but with different age, educational level and monthly income was statistically significant with satisfaction of self-reliant community management according to the Philosophy of Sufficiency Economy at level 0.05.
References
ณัฐวุฒิ วรวิกรม. (2550). ความพึงพอใจของประชาชนที่มีต่อการบริหารงานตามบทบาทหน้าที่องค์การบริหารส่วนตำบลดงตะขบ อำเภอตะพานหิน จังหวัดพิจิตร. [ออนไลน์] http://090466.abt.in.th/ สืบค้นเมื่อวันที่ 21 ธันวาคม 2560.
นภาภรณ์ หะวานนท์และคณะ. (2550). ทฤษฎีฐานรากในเรื่องความเข้มแข็งของชุมชน. กรุงเทพฯ: สำนัก กองทุนสนับสนุนงานวิจัย.
ประธินพร แพทย์รังสี. (2552). การประเมินผลโครงการพัฒนาเศรษฐกิจชุมชนพึ่งตนเองแบบพอเพียง ตามแนวพระราชดำริในโครงการเกษตรแบบทฤษฎีใหม่ ศึกษาเฉพาะเกษตรกร อำเภอท่าใหม่ จังหวัด
จันทบุรี. ภาคนิพนธ์ รป.ม.(นโยบายสาธารณะ),บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยบูรพา.
รัฐพงษ์ บุญญานุวัตร. (2554). การนำแนวคิดปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงมาใช้ในการดำเนินชีวิตของประชาชนในชุมชนเขตดุสิต กรุงเทพมหานคร. รายงานวิจัย สถาบันวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา.
สาคร มาตรา. (2554). การดำเนินชีวิตตามแนวปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงของประชาชนในเขตพื้นที่ตำบลท่าสองคอน อำเภอเมืองมหาสารคาม จังหวัดมหาสารคาม. วิทยานิพนธ์ : ปริญญารัฐศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชารัฐศาสตร, มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.
สุภาพร สุภาพร ภู่ไพบูลย์. (2558). การจัดการชุมชนตามแนวทางเศรษฐกิจพอเพียงของชุมชนบ้านโพธิ์ศรี อำเภอบางปลาม้า จังหวัดสุพรรณบุรี. วิทยานิพนธ์ : ปริญญาศิลปศาสตร มหาบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการภาครัฐและภาคเอกชน, บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศิลปกร.
สมทรง บรรจงธิติทานต์. (2560). แนวทางการจัดการชุมชนพึ่งตนเองอย่างยั่งยืนชุมชนบ้านหัวคู้ ตำบลพระยาบันลือ อำเภอลาดบัวหลวง จังหวัดพระนครศรีอยุธยา. วารสารวไลยอลงกรณ์ปริทัศน์ (มนุษย์ศาสตร์และสังคมศาสตร์ ปีที่ 7 ฉบับที่ 1 มกราคม-เมษายา 2560. หน้า186-199.
สำนักงานคณะกรรมการการวิจัยแห่งชาติ. (2550). องค์ประกอบของเศรษฐกิจพอเพียงจากการพิจารณาแปลงเกษตรทฤษฎีใหม่. สืบค้นเอกสารจาก http://www.nrct.go.th. สืบค้นเมื่อวันที่ 21 ธันวาคม 2560.
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2548). การประยุกต์ใช้หลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง. พิมพ์ครั้งที่ 2, สำนักเสริมสร้างความเข้มแข็งชุมชน กรมการพัฒนาชุมชน. คู่มือการพัฒนาหมู่บ้านเศรษฐกิจพอเพียง.กรุงเทพมหานคร : บริษัท บีทีเอสเพรส จำกัด.
อนุพงษ์ ถาวรวงศ์. (2551). การพัฒนาเศรษฐกิจชุมชนแบบพึ่งตนเองตามแนวพระราชดำริในจังหวัดจันทบุรี. ภาคนิพนธ์ กศ.ม. (การบริหารการศึกษา). บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยบูรพา. สืบค้นเมื่อวันที่ 21 ธันวาคม 2560.
Downloads
Published
How to Cite
Issue
Section
License
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารวิทยาการจัดการมหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม เป็นลิขสิทธิ์ของมหาวิทยาลัยราชภัฎพิบูลสงคราม
บทความที่ลงพิมพ์ใน วารสารวิทยาการจัดการมหาวิทยาลัยราชภัฎพิบูลสงคราม ถือว่าเป็นความเห็นส่วนตัวของผู้เขียนคณะบรรณาธิการไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย ผู้เขียนต้องรับผิดชอบต่อบทความของตนเอง