การศึกษาคติชนกับการละเล่นพื้นบ้านในฐานะมรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรม เพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยว เชิงวัฒนธรรมในประเพณีทำขวัญผึ้งของตำบลศรีคีรีมาศ อำเภอคีรีมาศ จังหวัดสุโขทัย

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาการละเล่นพื้นบ้านที่ปรากฏในประเพณีทำขวัญผึ้ง 2) ศึกษาบทบาทหน้าที่ของคติชนกับการละเล่นพื้นบ้านในประเพณีทำขวัญผึ้ง และ 3) ศึกษาแนวทางการส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมในประเพณีทำขวัญผึ้ง เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพใช้แนวคิดบทบาทหน้าที่ของคติชน การท่องเที่ยว
เชิงวัฒนธรรมและการจัดการทรัพยากรวัฒนธรรมเป็นกรอบการวิจัย พื้นที่วิจัยคือ ตำบลศรีคีรีมาศ อำเภอคีรีมาศ จังหวัดสุโขทัย กลุ่มผู้ให้ข้อมูลสำคัญ จำนวน 3 กลุ่ม คือ 
1) กลุ่มผู้ประกอบพิธีกรรม 2) กลุ่มผู้แสดงการละเล่นพื้นบ้าน 3) กลุ่มผู้เข้าร่วมงานประเพณี โดยการสัมภาษณ์เชิงลึกและการสนทนากลุ่ม เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือ 
แบบสัมภาษณ์การวิจัย วิเคราะห์ข้อมูลโดยการวิเคราะห์เนื้อหาแล้วเขียนบรรยายเชิงพรรณนา 
ผลการวิจัยพบว่า การละเล่นพื้นบ้าน 3 ชนิด ได้แก่ 1) การละเล่นพ่อผึ้ง แม่ผึ้งและลูกผึ้ง 2) การละเล่นขโมยผึ้ง และ 3) การรำทิงนอย ส่วนบทบาทหน้าที่ของคติชนพบ 
4 ประการ ได้แก่ 1) บทบาทหน้าที่ในการสร้างความบันเทิง 2) บทบาทหน้าที่ในการรักษาแบบแผนพฤติกรรมอันเป็นที่ยอมรับทางสังคมวัฒนธรรม 3) บทบาทหน้าที่ในการอธิบายอัตลักษณ์และพิธีกรรมทางวัฒนธรรมของกลุ่ม 4) บทบาทหน้าที่ในการส่งเสริมการฟื้นฟูระบบนิเวศวิทยาทางธรรมชาติและวัฒนธรรมในพื้นที่ และแนวทางการส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมพบ 3 ประการ ได้แก่ 1) การมีส่วนร่วมของทุกภาคส่วนผ่านการบูรณาการร่วมกัน 2) สร้างการรับรู้และการเข้าถึงข้อมูลทางวัฒนธรรมผ่านการประชาสัมพันธ์
หลากหลายช่องทาง 3) การจัดกิจกรรมการเรียนรู้วัฒนธรรมเชิงสร้างสรรค์