การแปรของเสียงพยัญชนะต้นควบกล้ำ /tr/ ในภาษาไทยมาตรฐานที่ออกเสียงโดยผู้พูดภาษาไทยถิ่นสุราษฎร์ธานี ตามปัจจัยทางสังคม
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการแปรของเสียงพยัญชนะต้นควบกล้ำ /tr/ ในภาษาไทยมาตรฐานที่ออกเสียงโดยผู้พูดภาษาไทยถิ่นสุราษฎร์ธานีตามปัจจัยทางสังคม ได้แก่ เพศ อายุ และระดับการศึกษา ตัวอย่างผู้บอกภาษาเป็นผู้พูดภาษาไทยถิ่นสุราษฎร์ธานี และมีภูมิลำเนาอยู่ในอำเภอเมืองสุราษฎร์ธานี จำนวน 20 คน โดยวิธีการสุ่มกลุ่มตัวอย่างแบบเจาะจง (Purposive Sampling) เก็บข้อมูลโดยใช้เครื่องมือวิจัย ได้แก่ รายการคำศัพท์ ให้ผู้บอกภาษาอ่านรายการคำศัพท์ที่มีเสียงพยัญชนะต้นควบกล้ำ
/tr/ เป็นภาษาไทยมาตรฐาน จำนวน 20 คำ วิเคราะห์รูปแปรที่ปรากฏจากการออกเสียงตามปัจจัยทางสังคม โดยใช้สถิติค่าความถี่และร้อยละ และอภิปรายความสัมพันธ์ระหว่างรูปแปรกับปัจจัยต่าง ๆ
ผลการวิจัยพบว่า รูปแปรที่ปรากฏมากที่สุด คือ [tr] ซึ่งเป็นรูปแปรมาตรฐาน ร้อยละ 47.75 รองลงมา คือ [tɻ] ร้อยละ 30.5 อันดับสาม คือ [t] ร้อยละ 7.25 อันดับสี่ คือ [kɻ] ร้อยละ 6 อันดับห้า คือ [tɾ] ร้อยละ 4.75 อันดับหก คือ [ts] ร้อยละ 2.25 อันดับเจ็ด คือ [tsr] และ [tl] ร้อยละ 0.5 เท่ากัน และรูปแปรที่ปรากฏน้อยที่สุด คือ [kʰɻ] และ [tsɻ] ร้อยละ 0.25 เท่ากัน เมื่อวิเคราะห์ตามปัจจัยทางสังคมพบว่า ปัจจัยด้านเพศ เพศหญิงปรากฏรูปแปรมาตรฐานมากกว่าเพศชาย ปัจจัยด้านอายุ วัยรุ่นปรากฏรูปแปรมาตรฐานมากกว่าวัยผู้ใหญ่ และปัจจัยด้านระดับการศึกษา ผู้มีการศึกษาระดับต่ำปรากฏรูปแปรมาตรฐานมากกว่าผู้มีการศึกษาระดับกลางและระดับสูง รูปแปรที่ปรากฏสะท้อนให้เห็นถึงแนวโน้มการเปลี่ยนแปลงของระบบเสียงภาษาไทยถิ่นสุราษฎร์ธานีอันเกิดจากการแปรของเสียงตามปัจจัยทางสังคม
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ต้นฉบับทุกเรื่องที่พิมพ์เผยแพร่ได้รับการตรวจสอบความถูกต้องทางวิชาการโดยผู้ทรงคุณวุฒิ (Peer Peview) เฉพาะสาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ การตีพิมพ์บทความซ้ำต้องได้รับการอนุญาตจากกองบรรณาธิการเป็นลายลักษณ์อักษร
เอกสารอ้างอิง
กัลยา ติงศภัทิย์. (2526). วิธีการศึกษาภาษาไทยถิ่น. ใน เพียรศิริ วงศ์วิภานนท์ (บ.ก.),
ศาสตร์แห่งภาษา, (น. 7-25). กรุงเทพฯ: ภาควิชาภาษาศาสตร์ คณะอักษร
ศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
กาญจนา นาคสกุล. (2551). ระบบเสียงภาษาไทย (พิมพ์ครั้งที่ 6). กรุงเทพฯ: โครงการเผย
แพร่ผลงานวิชาการ คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ฌัลลิกา มหาพูนทอง, และ กัลยา ติงศภัทิย์. (2561). การเปลี่ยนแปลงของภาษาไทยถิ่น
ภูเก็ตปัจจุบันผ่านการสัมผัสภาษาถิ่น. วารสารมนุษยศาสตร์, 25(1), 155-183.
ตามใจ อวิรุทธิโยธิน. (2564). ภาพรวมการศึกษาภาษาไทยถิ่นใต้. วารสารมนุษยศาสตร์
และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี, 13(1), 1-32. https://e-
journal.sru.ac.th/index.php/jhsc/article/view/1143
ธีระพันธ์ ล. ทองคำ. (2521). เสียงและระบบเสียงในภาษาไทยถิ่นใต้ จังหวัดสุราษฎร์ธานี
อำเภอ. กรุงเทพฯ: สถาบันภาษา จุฬาลงกรณมหาวิทยาลัย.
นลินลักษณ์ หอมหวน. (2556). การใช้คํายืมภาษาจีนฮกเกี้ยนของคนที่อาศัยอยู่ในจังหวัด ภูเก็ตตามตัวแปรทางสังคมบางประการ [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต,
มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์]. ศูนย์ข้อมูลการวิจัย Digital “วช.”. https:// dric.
nrct.go.th/Search/SearchDetail/276962
ปราณี กุลละวณิชย์, กัลยา ติงศภัทิย์, สุดาพร ลักษณียนาวิน, และ อมรา ประสิทธิ์รัฐสินธุ์.
(2540). ภาษาทัศนา (พิมพ์ครั้งที่ 4). กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์
มหาวิทยาลัย.
พิมพ์ระวี เรืองวัฒกี. (2551). การแปรทางสังคมของพยัญชนะควบกล้ำ (kw) และ (khw)
ในภาษาไทยถิ่น ตำบลบ้านแพรก อำเภอบ้านแพรก จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
[วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย]. Chulalongkorn
University Intellectual Repository. http://cuir.car.chula.ac.th/
handle/123 456789/28862
รัตนสุวรรณ ระวรรณ. (2560). ปรากฏการณ์การรับรู้เสียงสระแทรกในพยัญชนะควบกล้ำ
ของผู้พูดภาษาไทยเป็นภาษาแม่. [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, จุฬาลงกรณ์
มหาวิทยาลัย]. Chulalongkorn University Intellectual Repository
(CUIR). http://cuir.car.chula.ac.th/handle/123456789/59690
ราชบัณฑิตยสถาน. (2556). พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2554. ฉะเชิงเทรา: ศิริวัฒนาอินเทอร์พริ้นท์.
ฤทัยรัตน์ คุณธนะ. (2561). การแปรของ (kh) ในภาษาพวนบ้านฝายมูล ตำบลป่าคา
อำเภอท่าวังผา จังหวัดน่าน : การศึกษาทางสัทศาสตร์สังคม. วารสาร
มนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร, 17(1), 53-64. https://so03.tci-thaijo.
org/index.php/ jhnu/article/view/242356
สุวรรณรัตน์ ราชรักษ์. (2556). การแปรของสระสูงยาว (i:, ɨ:, u:) ในภาษาไทยถิ่น
นครศรีธรรมราชตามตัวแปรอายุ เพศ และวัจนลีลา. [วิทยานิพนธ์ปริญญา
มหาบัณฑิต, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย] Chulalongkorn University
Intellectual Repository (CUIR). http://cuir.car.chula.ac.th/
handle/123456789/42951
สำนักงานสถิติจังหวัดสุราษฎร์ธานี. (2566). รายงานสถิติจังหวัดสุราษฎร์ธานี พ.ศ.
สำนักงานสถิติจังหวัดสุราษฎร์ธานี. https://surat.nso.go.th/reports-
publications/survey-project-report-sample-census/rp2566.html
อมรา ประสิทธิ์รัฐสินธุ์. (2556). ภาษาศาสตร์สังคม (พิมพ์ครั้งที่ 5). กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์
แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Buchstaller, I., & Khattab, G. (2021). Population samples. In L. Litosseliti (Ed.),
Research methods in linguistics (3rd ed., pp. 74-95). Bloomsbury
Academic.
Ellis, R. (1994). The study of second language acquisition. Oxford: Oxford University Press.
Holmes, J. (2013). An introduction to sociolinguistics (4th ed.). New York:
Routledge.
Wardhaugh, R., & Fuller, J. M. (2021). An introduction to sociolinguistics
(8th ed.). Hoboken: Wiley-Blackwell.
