รูปแบบความร่วมมือระหว่างชุมชนกับศูนย์ช่วยเหลือสังคมตำบลในการพัฒนาคุณภาพชีวิตผู้สูงอายุ ในเขตเทศบาลเมืองประจวบคีรีขันธ์ จังหวัดประจวบคีรีขันธ์

Main Article Content

อรัญญา แต้มช่วย
รักเกียรติ หงส์ทอง

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับความร่วมมือระหว่างชุมชนกับศูนย์ช่วยเหลือสังคมตำบลในการพัฒนาคุณภาพชีวิตผู้สูงอายุ 2) ศึกษาความร่วมมือระหว่างชุมชนกับศูนย์ช่วยเหลือสังคมตำบลที่ส่งผลต่อการพัฒนาคุณภาพชีวิตผู้สูงอายุ และ 3) เสนอรูปแบบความร่วมมือระหว่างชุมชนกับศูนย์ช่วยเหลือสังคมตำบลใน
การพัฒนาคุณภาพชีวิตผู้สูงอายุ โดยใช้การวิจัยแบบผสานวิธี กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ผู้สูงอายุในเขตเทศบาลเมืองประจวบคีรีขันธ์ จำนวน 352 คน ใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือใน
เก็บข้อมูล และกลุ่มผู้ให้ข้อมูลสำคัญ ได้แก่ ตัวแทนจากชุมชน จำนวน 8 คน และตัวแทนจากศูนย์ช่วยเหลือสังคมตำบล จำนวน 8 คน รวมทั้งสิ้นจำนวน 16 คน ใช้การสัมภาษณ์เชิงลึก เป็นเครื่องมือในเก็บข้อมูล วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติค่าร้อยละ การแจกแจงความถี่ 
ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การถดถอยแบบพหูคูณ และการวิเคราะห์เชิงเนื้อหา 
ผลการวิจัยพบว่า 1) ระดับความร่วมมือระหว่างชุมชนกับศูนย์ช่วยเหลือสังคมตำบลและระดับการพัฒนาคุณภาพชีวิตผู้สูงอายุ ในภาพรวม อยู่ในระดับมาก ค่าเฉลี่ย 
(𝑥̅=3.99, S.D.=0.53) และ (𝑥̅=4.10, S.D.=0.52) 2) ความร่วมมือระหว่างชุมชนกับศูนย์ช่วยเหลือสังคมตำบลที่ส่งผลต่อการพัฒนาคุณภาพชีวิตผู้สูงอายุ ได้แก่ ด้านการวางแผน ด้านการดำเนินการเพื่อให้บรรลุเป้าหมาย และด้านการติดตามและประเมินผล มีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 และ 3) รูปแบบความร่วมมือระหว่างชุมชนกับศูนย์ช่วยเหลือสังคมตำบลในการพัฒนาคุณภาพชีวิตผู้สูงอายุ คือ “PGMPPSE Model” กล่าวคือ ต้องอาศัยการร่วมมือกันระหว่างชุมชนกับศูนย์ช่วยเหลือสังคมตำบลใน 3 ด้าน ในการพัฒนาคุณภาพชีวิตผู้สูงอายุให้ได้ประสิทธิผลตามที่ตั้งเป้าไว้ ได้แก่ 1) ด้านการวางแผน ควรมี
การวางแผนเรื่องงบประมาณ 2) ด้านการดำเนินการเพื่อให้บรรลุเป้าหมาย ควรมีการร่วมมือกันในการจัดทำกิจกรรม และ 3) ด้านการติดตามและประเมินผล ควรมีการติดตามประเมินผลการพัฒนาคุณภาพชีวิตของผู้สูงอายุ ซึ่งสามารถใช้เป็นกลไกการขับเคลื่อนเชิงพื้นที่มุ่งเน้นการพัฒนาสังคมแบบองค์รวม การเสริมสร้างการมีส่วนร่วมขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ชุมชน และภาคีเครือข่าย รวมถึงการเสริมพลังแก่กลุ่มเป้าหมาย ชุมชน และประชาชน เพื่อให้สามารถพึ่งพาอาศัยซึ่งกันและกันและเกิดการพัฒนาคุณภาพชีวิตอย่างยั่งยืน

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
แต้มช่วย อ., & หงส์ทอง ร. (2026). รูปแบบความร่วมมือระหว่างชุมชนกับศูนย์ช่วยเหลือสังคมตำบลในการพัฒนาคุณภาพชีวิตผู้สูงอายุ ในเขตเทศบาลเมืองประจวบคีรีขันธ์ จังหวัดประจวบคีรีขันธ์. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี, 18(1), 115–140. สืบค้น จาก https://so03.tci-thaijo.org/index.php/jhsc/article/view/281142
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์. (2564). คู่มือการดำเนินงานศูนย์

ช่วยเหลือสังคมตำบล. กรุงเทพฯ: กระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคง

ของมนุษย์.

กลุ่มงานส่งเสริมสุขภาพ สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดประจวบคีรีขันธ์. (2565, กันยายน

. สรุปผลการดำเนินงานประจำปี พ.ศ. 2565 งานกลุ่มวัยผู้สูงอายุ. http://

www.pcko.moph.go.th/

ธมนวรรณ อยู่ดี. (2560). กระบวนการจัดการเรียนการสอนดนตรีไทยสำหรับผู้สูงอายุใน

ประเทศไทย กรณีศึกษา ศูนย์พัฒนาคุณภาพชีวิตผู้สูงอายุ เทศบาลนครนนทบุรี.

วิทยานิพนธ์ ค.ม. (ดนตรีศึกษา). กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

นัสมล บุตรวิเศษ, และ อุปริฏฐา อินทรสาด. (2564). ปัจจัยที่ส่งผลต่อคุณภาพชีวิตของผู้สูง

อายุ: กรณีศึกษาอำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา.

พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลสุวรรณภูมิ ศูนย์

พระนครศรีอยุธยา.

พิชญ์สินี เสรีโรจนกุล, และ ปิยากร หวังมหาพร. (2565). การพัฒนาความร่วมมือระหว่าง

ภาครัฐ ภาคเอกชน และภาคประชาสังคม ในการดำเนินงานพัฒนาคุณภาพชีวิต

ผู้สูงอายุในเขตเทศบาลเมืองพนัสนิคม. วารสารสังคมศาสตร์และมานุษยวิทยา

เชิงพุทธ, 7(4), 277-297. https://so04.tci-thaijo.org/index.php/JSBA/

article/download/255426/175113

ภัทราภรณ์ ด้วงเรือง. (2563). การพัฒนาคุณภาพชีวิตผู้สูงอายุของเทศบาลนครนนทบุรี

จังหวัดนนทบุรี. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชพฤกษ์,

(1), 122-134. https://so03.tci-thaijo.org/index.php/rpu/article/

download/242231/164277/834082

มูลนิธิสถาบันวิจัยและพัฒนาผู้สูงอายุไทย (มส.ผส.). (2565). สถานการณ์ผู้สูงอายุไทย

พ.ศ.2564. นครปฐม: สถาบันวิจัยประชากรและสังคม มหาวิทยาลัยมหิดล.

สุภางค์ จันทวานิช. (2559). การวิเคราะห์ข้อมูลในการวิจัยเชิงคุณภาพ. กรุงเทพฯ: สำนัก

พิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

สำนักงานเทศบาลเมืองประจวบคีรีขันธ์. (2565). ข้อมูลทั่วไปของเทศบาล. http://www.

prachuapcity.go.th/general2.php.

สำนักนายกรัฐมนตรี. (2565). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่สิบสาม พ.ศ.

– 2570. กรุงเทพฯ: สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่ง

ชาติ สำนักนายกรัฐมนตรี.

อรัญญา แต้มช่วย (ผู้ถ่ายภาพ). PGMPPSE Model. ณ บ้านเลขที่ 152 หมู่ที่ 7 ตำบลอ่าว

น้อย อำเภอเมืองประจวบคีรีขันธ์ จังหวัดประจวบคีรีขันธ์. ถ่ายเมื่อวันที่ 9 มิถุนายน

อุกฤษฏ์ ชาวแพรกน้อย. (2564). การมีส่วนร่วมของผู้สูงอายุต่อกิจกรรมการพัฒนา

คุณภาพชีวิตของเทศบาลตำบลหลักห้า อำเภอบ้านแพ้ว จังหวัดสมุทรสาคร.

วารสารบัณฑิตศึกษา, 18(80), 15-22. https://so02.tci-thaijo.org/index.

php/SNGSJ/article/view/241674

Graham, J. & Wright, J. A. (1999). What does interprofessional collaboration

mean to professionals working with pupils physical disapilities?

British. Journal of special Education, 26(1), 37-41.

The WHOQOL Group. (1996). What quality of life? World Health Organization

Quality of Life Assessment. World Health Forum, 17(4), 354–356.

Thomson, A M. (2006). Collaboration Processes: Inside the Black Box. Public

Administration Review, 66(Special issue), 20-32.

Yamane, T. (1970). Statistics : An Introductory Analysis (3rd ed.). Singapore:

Harper International Editor.