แนวทางการพัฒนานโยบายการสำรวจ ออกแบบ ปรับปรุง และแก้ไขปัญหาการจราจรบนทางหลวงหมายเลข 37 เลี่ยงเมืองชะอำ (เพชรบุรี-ประจวบคีรีขันธ์)
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การพัฒนานโยบายการสำรวจ ออกแบบ ปรับปรุง และแก้ไขปัญหาการจราจร 2) ศึกษาปัจจัยที่ส่งผลต่อการพัฒนานโยบายการสำรวจ ออกแบบ ปรับปรุง และแก้ไขปัญหา
การจราจร และ 3) เสนอแนวทางการพัฒนานโยบายการสำรวจ ออกแบบ ปรับปรุง และแก้ไขปัญหาการจราจรบนทางหลวงหมายเลข 37 โดยใช้ระเบียบวิธีวิจัยแบบผสมผสานเก็บรวบรวมข้อมูลเชิงปริมาณจากประชาชนที่สัญจรผ่านบนทางหลวงหมายเลข 37 จำนวน 400 คน ด้วยแบบสอบถาม สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล คือ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณแบบขั้นตอน และสนับสนุนด้วยวิธีวิจัยเชิงคุณภาพ โดยมีผู้ให้ข้อมูลสำคัญ ใช้วิธีการเลือกแบบเจาะจงจากผู้มี
ส่วนเกี่ยวข้องในกระบวนการนโยบายการสำรวจ ออกแบบ ปรับปรุง และแก้ไขปัญหา
การจราจรบนทางหลวงหมายเลข 37 จำนวน 12 คน ด้วยแบบสัมภาษณ์ วิเคราะห์ข้อมูล
โดยการวิเคราะห์เนื้อหาและนำเสนอผลการวิจัยเชิงพรรณนา
ผลการวิจัยพบว่า 1) ปัจจัยการกำหนดนโยบายและการพัฒนานโยบาย
การสำรวจ ออกแบบ ปรับปรุง และแก้ไขปัญหาการจราจร โดยรวมอยู่ในระดับมาก
(𝑥̅=3.88, S.D.=0.84) และ (𝑥̅=3.84, S.D.=0.92) ตามลำดับ 2) ปัจจัยที่ส่งผลต่อ
การพัฒนานโยบายการสำรวจ ออกแบบ ปรับปรุง และแก้ไขปัญหาการจราจร ได้แก่
ด้านการประเมินผลนโยบาย (X5) ด้านการนำนโยบายไปปฏิบัติ (X4) และด้านการให้
ความเห็นชอบนโยบาย (X3) มีค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์พหุคูณเท่ากับ 0.875 ประสิทธิภาพการทำนายร้อยละ 76.60 นำมาเขียนเป็นสมการถดถอย Ŷ = 0.189 + 0.513(X5) + 0.291(X4) + 0.138(X3) และ 3) แนวทางการพัฒนานโยบายการสำรวจ ออกแบบ ปรับปรุง และแก้ไขปัญหาการจราจร ได้แก่ (1) ด้านการให้ความเห็นชอบนโยบาย บริษัทวิศวกรที่ปรึกษาช่วงสำรวจปัญหาการจราจรเพื่อนำข้อมูลมาประชุมวางแผน กำหนดนโยบาย และรูปแบบการก่อสร้าง (2) ด้านการนำนโยบายไปปฏิบัติ ดำเนินงานตามนโยบายการก่อสร้างทางยกระดับทางหลัก พร้อมจัดระบบจราจรทางแยกใต้สะพานแบบวงเวียน และ
(3) ด้านการประเมินผลนโยบาย จัดประชุมปฐมนิเทศโครงการเพื่อประเมินผลกระทบสิ่งแวดล้อม ระบบไฟฟ้า และระบบระบายน้ำ
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ต้นฉบับทุกเรื่องที่พิมพ์เผยแพร่ได้รับการตรวจสอบความถูกต้องทางวิชาการโดยผู้ทรงคุณวุฒิ (Peer Peview) เฉพาะสาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ การตีพิมพ์บทความซ้ำต้องได้รับการอนุญาตจากกองบรรณาธิการเป็นลายลักษณ์อักษร
เอกสารอ้างอิง
กมลวิช ลอยมา. (2558). ความคิดเห็นของผู้มีส่วนได้เสียต่อการกำหนดนโยบายโครงการ
รับจำนำข้าว. ดุษฎีนิพนธ์ รป.ด. (รัฐประศาสนศาสตร์). เพชรบูรณ์: มหาวิทยาลัย
ราชภัฏเพชรบูรณ์.
กรมทางหลวง. (2563). แนวทางในการจัดทำรายงานการประเมินผลกระทบสิ่งแวดล้อม
ของโครงการทางหลวง (Guidelines for Preparation of Environmental
Impact Statement of a Road Scheme) (ฉบับปรับปรุงครั้งที่ 6). กรุงเทพฯ:
สำนักงานสิ่งแวดล้อมและการมีส่วนร่วมของประชาชน กรมทางหลวง.
กรมทางหลวง กระทรวงคมนาคม. (2564ก). ร่างรายงานผลกระทบสิ่งแวดล้อมเบื้องต้น
(Draft IEE Report). กรุงเทพฯ: Tesco Ltd.
กรมทางหลวง กระทรวงคมนาคม. (2564ข). โครงการสำรวจและออกแบบปรับปรุง
การจราจรบนทางหลวงหมายเลข 37 สายเลี่ยงเมืองชะอำ. กรุงเทพฯ: เอกสาร
ประกอบการประชุมปัจฉิมนิเทศโครงการ (สัมมนาครั้งที่ 3).
ชัยเทพ สาครวิเศษ. (2559). แนวทางการปรับปรุงความปลอดภัยทางถนน กรณีศึกษา
แยกสวนหย่อมธรรมนูญวิถี เทศบาลนครหาดใหญ่. วิทยานิพนธ์ วศ.ม.
(วิศวกรรมโยธา). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
ธวัช ภู่เจริญโภคา. (2563). การลดปัญหาจราจรติดขัดบนทางหลวงหมายเลข 2 สี่แยก
ต้นตาล-สี่แยกโรงพยาบาลพล อำเภอพล จังหวัดขอนแก่น. วิทยานิพนธ์ วศ.ม.
(วิศวกรรมโยธา). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
ธัญวรัตน์ แจ่มใส. (2558). การศึกษาการวิเคราะห์นโยบายสาธารณะและการนำนโยบาย
รับจำนำข้าวของรัฐบาลนางสาวยิ่งลักษณ์ ชินวัตรไปปฏิบัติในจังหวัดสุรินทร์.
ดุษฎีนิพนธ์ รป.ด. (รัฐประศาสนศาสตร์). ชลบุรี: วิทยาลัยการบริหารรัฐกิจ
มหาวิทยาลัยบูรพา.
ธีระยุทธ ถนอมวัฒนา. (2558). การวิเคราะห์ปัญหาการจราจรบนทางแยกบริเวณ
จุดตัดทางหลวงระหว่างทางหลวงหมายเลข 359 กับทางหลวงหมายเลข 317.
วิทยานิพนธ์ วศ.ม. (วิศวกรรมโยธา). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
นาตยา แท่นนิล. (2555). รูปแบบของกระบวนการนโยบายสาธารณะแบบมีส่วนร่วม
ในการจัดการเกษตรและอาหารปลอดภัยในจังหวัดสงขลา. วิทยานิพนธ์ ปร.ด.
(การจัดการสิ่งแวดล้อม). สงขลา: มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์.
พระครูสิริสฺตานุยุต. (2556). การมีส่วนร่วมของเครือข่ายชาวพุทธจังหวัดลำพูน
ในการกำหนดแนวนโยบายสาธารณะด้านการศึกษาพระพุทธศาสนา และศิลป
วัฒนธรรมของเครือข่ายชาวพุทธจังหวัดลำพูน. (รายงานวิจัย). ลำพูน:
มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย วิทยาลัยสงฆ์ลำพูน.
พระนฤนาท ญาณวิริโย (สดคมขำ). (2556). การนำนโยบายไปปฏิบัติด้านการส่งเสริมฟื้นฟู
และพัฒนาแหล่งท่องเที่ยวของเทศบาลตำบลสามชุก จังหวัดสุพรรณบุรี.
วิทยานิพนธ์ พธ.ม. (รัฐประศาสนศาสตร์). พระนครศรีอยุธยา: บัณฑิตวิทยาลัย
มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พิทยา บวรวัฒนา. (2556). ทฤษฎีองค์การสาธารณะ (พิมพ์ครั้งที่ 16). กรุงเทพฯ:
คณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณมหาวิทยาลัย.
มารศรี เงินเย็น. (2561). การกำหนดนโยบายสาธารณะระดับท้องถิ่นเพื่อแก้ไขปัญหา
การใช้ที่ดินผิดประเภท กรณีศึกษา : “พะเยาโมเดล” ตำบลแม่กา อำเภอเมือง
จังหวัดพะเยา. วิทยานิพนธ์ รป.ม. (นโยบายสาธารณะ). พะเยา: มหาวิทยาลัย
พะเยา.
รัฐศาสตร์ สันติโชคไพบูลย์. (2564). กระบวนการกำหนดนโยบายสาธารณะแบบปรึกษา
หารือของเทศบาลตำบลศรีถ้อย อำเภอแม่ใจ จังหวัดพะเยา. การค้นคว้าอิสระ
รป.ม. (นโยบายสาธารณะ). พะเยา: มหาวิทยาลัยพะเยา.
รัศรุจ เทพฉายโต. (2561). การวิเคราะห์การดำเนินงานแก้ไขปัญหาเรื่องร้องเรียน/
ร้องทุกข์ของศูนย์ดำรงธรรมจังหวัด : กรณีศึกษาศูนย์ดำรงธรรมจังหวัดน่าน.
สารนิพนธ์ รป.ม. (รัฐประศาสนศาสตร์). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัย
ศรีนครินทรวิโรฒ.
วิรัช รัตนกุล. (2558). การพัฒนาร้านอาหารแผงลอยเพื่อเข้าสู่มาตรฐานโดยกระบวนการ
กำหนดนโยบายสาธารณะเพื่อสุขภาพอย่างมีส่วนร่วม ตำบลทรัพย์พระยา
อำเภอนางรอง จังหวัดบุรีรัมย์. วิทยานิพนธ์ ส.ม. (สาธารณสุขศาสตร์).
มหาสารคาม: มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
ศุภณัฏฐ์ ทรัพย์นาวิน. (2554). การนำนโยบายการบริการสาธารณะแก่ผู้สูงอายุไปปฏิบัติ:
กรณีศึกษาองค์การบริหารส่วนตำบล 16 แห่ง. ดุษฎีนิพนธ์ ปร.ด.
(รัฐประศาสนศาสตร์). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
ศุภณัฏฐ์ ทรัพย์นาวิน. (2565). นโยบายสาธารณะ. เพชรบุรี: คณะมนุษยศาสตร์และ
สังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรี.
ศูนย์ข้อมูลอุบัติเหตุเพื่อเสริมสร้างวัฒนธรรมและความปลอดภัยทางถนน. (15 ธันวาคม
. สถิติข้อมูลผู้เสียชีวิตสะสม ประเทศไทย ปี 2564-2565. https://www.
thairsc.com/
ศูนย์อำนวยการความปลอดภัยทางถนน. (5 มีนาคม 2563). แผนที่นำทางเชิงกลยุทธ์
ทศวรรษแห่งความปลอดภัยทางถนน พ.ศ. 2554-2563. http://www.thairsc.
com/th/Document/strategic_map_roadsafety.pdf
สัญญา เคณาภูมิ, และ บุรฉัตร จันทร์แดง. (2562, มกราคม-เมษายน). ตัวแบบทฤษฎี
การนำนโยบายสาธารณะไปสู่การปฏิบัติ. วารสารการบริหารการปกครองและ
นวัตกรรมท้องถิ่น, 3(1), 101-126.
สถาบันที่ปรึกษาเพื่อพัฒนาประสิทธิภาพในราชการ (สปร.). (2563). โครงการสำรวจ
ความพึงพอใจต่อนโยบายการให้บริการบนทางหลวงพิเศษ หมายเลข 7 และ
หมายเลข 9 ปี 2563. (รายงานฉบับสมบูรณ์). กรุงเทพฯ: กรมทางหลวง.
องค์การอนามัยโลก. (2565). สรุปรายงานสถานการณ์โลกด้านความปลอดภัยทางถนน
พ.ศ. 2565. กรุงเทพฯ: สแกนด์-มีเดีย คอร์ปอเรชั่น.
อุรุพงศ์ ประชาสุขสมบูรณ์. (2563, มกราคม-เมษายน). ประสิทธิผลของการนำนโยบาย
ความปลอดภัยทางถนนไปปฏิบัติในพื้นที่ถนนสายรอง อำเภอชะอำ จังหวัด
เพชรบุรี. วารสารวิชาการการจัดการภาครัฐและเอกชน, 2(1), 26-36.
Best, J. W. (1981). Research in Education. New Jersey: Prentice - Hall. Cochran, W. G. (1953). Sampling Techniques. New York: Experimental
Designs.
Cronbach, L. J. (1970). Essentials of Psychological Test (5th ed). New York:
Harper Collins.
Dye, Thomas R. (2008). Understanding public policy. Englewood Cliffs, NJ:
Prentice-Hall.
