การพัฒนารูปแบบการจัดการความรู้ เพื่อการพัฒนาสมรรถนะของนักศึกษาสารสนเทศศาสตร์และบรรณารักษศาสตร์ เพื่อสร้างความพร้อมสู่การเป็นบรรณารักษ์ในศตวรรษที่ 21
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
ผลการวิจัย 1) สภาพปัจจุบันและความต้องการพัฒนาสมรรถนะเพื่อสร้างความพร้อมสู่การเป็นบรรณารักษ์ในศตวรรษที่ 21 พบว่า สภาพสมรรถนะปัจจุบัน ภาพรวมอยู่ในระดับปานกลาง ความต้องการทุกด้านอยู่ในระดับมาก 2) รูปแบบการจัดการความรู้เพื่อการพัฒนาสมรรถนะของนักศึกษาสารสนเทศศาสตร์และบรรณารักษศาสตร์ เพื่อสร้างความพร้อมสู่การเป็นบรรณารักษ์ในศตวรรษที่ 21 ตามรูปแบบโมเดลปลาทู 3 ส่วน พบว่า (1) ส่วนหัวปลา เป็นวัตถุประสงค์ คือ พัฒนาสมรรถนะวิชาชีพและความพร้อมสู่การเป็นบรรณารักษ์ในศตวรรษที่ 21 ของนักศึกษาสารสนเทศศาสตร์และบรรณารักษศาสตร์ (2) ส่วนตัวปลา เป็นกระบวนการจัดการเรียนรู้ คือ (2.1) สมรรถนะเฉพาะด้าน (2.2) สมรรถนะด้านเทคนิคและไอซีที และ (2.3) คุณลักษณะส่วนบุคคล (3) ส่วนหางปลา เป็นห้องเรียนเสมือนจริง ผลการวิจัยนี้ สามารถนำไปสู่การพัฒนาคุณภาพบัณฑิตสารสนเทศศาสตร์และบรรณารักษศาสตร์ ความรู้และด้านทักษะทางปัญญามากขึ้น เพื่อการบรรลุผลลัพธ์การเรียนรู้ตามวัตถุประสงค์ของหลักสูตร และสอดคล้องความต้องการของผู้ใช้บัณฑิตต่อไป
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ต้นฉบับทุกเรื่องที่พิมพ์เผยแพร่ได้รับการตรวจสอบความถูกต้องทางวิชาการโดยผู้ทรงคุณวุฒิ (Peer Peview) เฉพาะสาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ การตีพิมพ์บทความซ้ำต้องได้รับการอนุญาตจากกองบรรณาธิการเป็นลายลักษณ์อักษร
เอกสารอ้างอิง
จริยา ปันทวังกูร, และ กิตติศักดิ์ ดียา. (2563). การจัดการความรู้ในสถาบันอุดมศึกษา.
วารสารวิชาการและวิจัยมหาวิทยาลัยภาคตะวันออกเฉียงเหนือ, 10(3), 289-303.
ชุติมา บุญมา, ณิชากร แซ่เล้า, และ วันเพ็ญ คำเทศ. (2565). การศึกษารูปแบบการเรียนรู้
ของนักศึกษาครูชีววิทยา คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยราชภัฏ
นครปฐม. ใน การประชุมวิชาการระดับชาติ ครั้งที่ 14 มหาวิทยาลัยราชภัฏ
นครปฐม (น. 2669-2675).นครปฐม: มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม.
ชูชีพ บัวขาว. (2561). รูปแบบการเรียนภาษาอังกฤษของนักศึกษารายวิชา 1102003 การ
ฟังและการพูดมหาวิทยาลัยราชภัฎมหาสารคาม. วารสารช่อพะยอม, 29(2),
-171.
ธีระเกียรติ เจริญเศรษฐศิลป์. (2559). การศึกษาไทย 4.0 ในบริบทการจัดการศึกษาเพื่อ
การพัฒนาที่ยั่งยืน. ใน การประชุมทางวิชาการของคุรุสภา ประจำปี 2559.
กรุงเทพฯ: ศูนย์ประชุมวายุภักษ์ โรงแรมเซ็นทราศูนย์ราชการ และคอนเวนชั่น
เซ็นเตอร์แจ้งวัฒนะ.
บุญชม ศรีสะอาด. (2560). การวิจัยเบื้องต้น (พิมพ์ครั้งที่ 10). กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น.
บุหลัน กุลวิจิตร. (2558). การใช้สารสนเทศของนักศึกษาระดับปริญญาตรีคณะอักษรศาสตร์
มหาวิทยาลัยศิลปากร. Veridian E-Journal, Silpakorn University
(Humanities, Social Sciences and arts), 8(1), 868-886.
ประพนธ์ ผาสุขยืด. (2550). การจัดการความรู้ ฉบับมือใหม่หัดขับ (พิมพ์ครั้งที่ 11).
กรุงเทพฯ: ใยไหม.
ผุสดี ดอกพรม. (2558). การตระหนักถึงความเป็นส่วนตัวด้านสารสนเทศบนเครือข่าย
สังคมออนไลน์ของนักศึกษาคณะอักษรศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร กรณี
ศึกษาเฟซบุ๊ก. Veridian E-Journal, Silpakorn University (Humanities,
Social Sciences and arts), 8(1), 18-38.
พรณิศา แสนบุญส่ง. (2560). รูปแบบการเรียนรู้ของนักศึกษาพยาบาล หลักสูตรพยาบาล
ศาสตรบัณฑิตมหาวิทยาลัยปทุมธานี. วารสารพยาบาลสภากาชาดไทย, 10(1),
-164.
พัทธนันท์ หรรษาภิรมย์โชค, และ ประมา ศาสตระรุจิ. (2017). กระบวนการจัดการความรู้
(KNOWLEDGE MANAGEMENT PROCESS). วารสารศรีนครินทรวิโรฒวิจัย
และพัฒนา (สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์), 8(16), 163-168.
ยุภารัตน์ อภัยพันธ์, อัจฉรีย์ พิมพิมูล, และ ธีรวุฒิ เอกะกุล. (2566). การประเมินความ
ต้องการจำเป็นในการพัฒนาสมรรถนะด้านเทคโนโลยีสารสนเทศและการ
สื่อสารของครูระดับมัธยมศึกษา ในจังหวัดอำนาจเจริญ. วารสารวิจัยและ
ประเมินผลอุบลราชธานี, 12(1), 36-45.
สรพงค์ สุขเกษม, ทิพรัตน์ สิทธิวงศ์, และ ประหยัด จิระวรพงศ์. (2562). การพัฒนารูปแบบ
การเรียนการสอนแบบผสมผสานรายวิชาคอมพิวเตอร์สารสนเทศขั้นพื้นฐาน
สำหรับนิสิตระดับปริญญาตรี. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร,
(4), 317-328.
หยกขาว สมหวัง. (2562). การพัฒนาทักษะทางภาษาจีนจากประโยชน์ของการใช้เฟซบุ๊ก
ในกลุ่มนักศึกษาสาขาวิชา ภาษาจีน มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี. วารสาร
มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี, 8(2), 157-171.
อนุชา พุฒิกูลสาคร, และ ปาลวี พุฒิกูลสาคร. (2562). รูปแบบการเรียนรู้และสมรรถนะการ
จัดการความรู้ของนักศึกษาเจนเนอเรชั่นวาย สาขาวิชาการบัญชี คณะบริหาร
ศาสตร์ มหาวิทยาลัยกาฬสินธุ์. วารสารบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยแม่โจ้, 1(1),
-34.
อัจจิมา มาศนิยม, และ ปรีชา วิหคโต. (2560). การพัฒนารูปแบบการจัดการความรู้
เพื่อเสริมสร้างสมรรถนะการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศในศตวรรษที่ 21 ของครู
โรงเรียนเอกชน จังหวัดสงขลา. วารสาร มจร สังคมศาสตร์ปริทรรศน์, 6(2),
-764.
อารีย์ เรืองภัทรนนต์. (2566). การจัดการความรู้ TUNA Model กับ การคิดเชิงวิเคราะห์
ของเด็กปฐมวัย. มหาวิทยาลัยสวนดุสิต วิทยาเขตสุพรรณบุรี. http://
suphanburicampus. dusit.ac.th/new/2023/95391/
Ariastuti, M.D., & Wahyudin, A.Y. (2022). Exploring Academic Performance and
Learning Style of Undergraduate Students in English Education
Program. Journal of English Language Teaching and Learning
(JELTL), 3(1), 67-73.
Connaway, L. S., & Radford, M. L. (2021). Research methods in library and
information science. https://books.google.co.th/books?id=qY_CEAAAQB
AJ&printsec=frontcover&hl=th&source=gbs_ge_summary_r&cad=0#v=
onepage&q&f=false
İlçin, N., Tomruk, M., Yeşilyaprak, S.S., & Savcı, S. (2018). The relationship
between learning styles and academic performance in TURKISH
physiotherapy students. BMC Med Education, 18(1), Article e291.
https://doi.org/10.1186/s12909-018-1400-2
Manu, T. R., Aavarti, S., Asjola, V., Chaudhary, P., & Kumar, P. (2018, November
-17). Core Competencies for 21st Century Library and Information
Science Professionals. In Rautaray, B. (Chairs), International Conference
on Marching Beyond the Libraries: Managerial Skills and Technological
Competencies [Symposium]. Kalinga Institute of Industrial Technology
(KIIT), Deemed to be University. Bhubaneswar.
Rubin, R. E., & Rubin, R. G. (2020). Foundations of library and information
science (5th ed.). Chicago: ALA Neal-Schuman Publishers.
