ลีลาภาษาในการเขียนบทเพลงของธนกฤต พานิชวิทย์

บทคัดย่อ

 บทความวิจัยฉบับนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาลีลาภาษาที่ใช้ในการเขียนบทเพลงของธนกฤต พานิชวิทย์ เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ คัดเลือกบทเพลงที่เป็นสตูดิโออัลบั้ม จำนวน 4 อัลบั้มซึ่งธนกฤต พานิชวิทย์เป็นผู้แต่งบทเพลงเพียงคนเดียว จำนวน 31 บทเพลง โดยนำกรอบแนวคิดเรื่องลีลาภาษามาใช้วิเคราะห์บทเพลงของธนกฤต
พานิชวิทย์ในด้านการใช้คำ การใช้ประโยค และการใช้ภาพพจน์และนำเสนอผลการวิเคราะห์ข้อมูลเชิงพรรณนาวิเคราะห์
ผลการวิจัยพบว่า ลีลาภาษาด้านการใช้ถ้อยคำในการเขียนบทเพลงของธนกฤต พานิชวิทย์ มี 13 ประการ คือ 1) การใช้คำภาษาพูด 2) การใช้คำสัมผัส 3) การใช้การแทรกคำ 4) การใช้คำซ้ำ 5) การใช้คำสื่ออารมณ์เพลง 6) การใช้การเล่นคำพ้อง 7) การใช้คำตัด
8) การใช้คำพ้นสมัย 9) การใช้คำภาษาถิ่น 10) การใช้คำสร้างใหม่ 11) การใช้การสลับคำ 12) การใช้การรวบคำ และ 13) การใช้คำต่างระดับ ด้านการใช้ประโยค มี 3 ประการ คือ
1) การใช้ประโยคบอกเล่า 2) การใช้ประโยคคำสั่ง และ 3) การใช้ประโยคคำถามและด้าน
การใช้ภาพพจน์ มี 8 ประการ คือ 1) อุปมา 2) อุปลักษณ์ 3) สัญลักษณ์ 4) อติพจน์
5) บุคลาธิษฐาน 6) ปฏิทรรศน์ 7) ปฏิพจน์ และ 8) ปฏิปุจฉา ผลการวิจัยยังพบว่าลีลาภาษาการเขียนบทเพลงของธนกฤต พานิชวิทย์ ให้ความสำคัญกับการใช้ภาษาที่สามารถสื่อความหมายได้อย่างชัดเจน ทำให้ผู้ฟังเข้าใจและเข้าถึงอารมณ์เพลงได้ง่าย ทั้งนี้ยังให้ความสำคัญกับความสอดคล้องระหว่างการใช้ภาษากับดนตรีที่จะทำให้บทเพลงมีความไพเราะทั้งวรรณศิลป์และคีตศิลป์ด้วย