ความวิตกกังวลเกี่ยวกับการเรียนวิชาภาษาอังกฤษออนไลน์ของนักศึกษาสาขาวิชาภาษาอังกฤษเพื่ออุตสาหกรรมบริการ คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏภูเก็ต

บทคัดย่อ

บทความวิจัยฉบับนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) สำรวจระดับความวิตกกังวลในการเรียนวิชาภาษาอังกฤษออนไลน์ของนักศึกษา และ 2) ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างความวิตกกังวลในการเรียนภาษาอังกฤษออนไลน์กับระดับชั้นปีของนักศึกษา เป็นการวิจัยเชิงสำรวจ ประชากรและกลุ่มตัวอย่าง คือ นักศึกษาสาขาวิชาภาษาอังกฤษเพื่ออุตสาหกรรมบริการ คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ ชั้นปีที่ 1-4 ที่เรียนรายวิชาภาษาอังกฤษออนไลน์ในปีการศึกษา 2563 จำนวน 284 คน สุ่มกลุ่มตัวอย่างเป็นระบบ (systematic sampling) จำนวน 164 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสอบถามประเมินค่า 5 ระดับค่าความเชื่อมั่นของแบบสอบถาม คือ 0.8 สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และค่าสหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน (Pearson Correlation) นำเสนอผลการวิเคราะห์ข้อมูลแบบพรรณนาวิเคราะห์
ผลการศึกษาพบว่า 1) ระดับความวิตกกังวลในการเรียนวิชาภาษาอังกฤษออนไลน์ของนักศึกษาอยู่ในระดับปานกลาง 2) ผลการศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างความวิตกกังวลในการเรียนภาษาอังกฤษออนไลน์กับระดับชั้นปีของนักศึกษาในภาพรวมพบว่า มีความสัมพันธ์ในทางลบระดับกลาง อย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ .05 สรุปได้ว่านักศึกษาชั้นปียิ่งสูงขึ้น จะมีความวิตกกังวลในการเรียนภาษาอังกฤษออนไลน์ลดลง และเมื่อศึกษาความวิตกกังวลในแต่ละด้านพบว่า ความวิตกกังวลว่าตนเองจะด้อยกว่าผู้อื่นมีความสัมพันธ์ในทางลบระดับสูงมากกับระดับชั้นปีของนักศึกษากล่าวคือ นักศึกษาชั้นปียิ่งสูงขึ้น จะมีความวิตกกังวลว่าตนเองจะด้อยกว่าผู้อื่นลดลง ในทางกลับกันนักศึกษาชั้นปีที่ต่ำลง จะมีความวิตกกังวลว่าตนเองจะด้อยกว่าผู้อื่นมากขึ้น ผลงานวิจัยจะก่อประโยชน์แก่ผู้จัดการเรียนการสอนออนไลน์ และนักศึกษา เพื่อนำไปสู่การปรับปรุงและพัฒนารูปแบบการเรียนการสอนออนไลน์ที่เหมาะสมกับผู้เรียน ตอบสนองความต้องการของผู้เรียน และก่อให้เกิดประสิทธิภาพและประสิทธิผลในการเรียนออนไลน์