CEFR และการจัดมาตรฐานการสอนภาษาอังกฤษที่มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้ศึกษาวิธีการใช้กรอบมาตรฐานความสามารถทางภาษาอังกฤษของประเทศในกลุ่มสหภาพยุโรป (CEFR) ซึ่งมหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานีได้ใช้มาตั้งแต่ปี 2012 เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บข้อมูลคือแบบสอบถาม ซึ่งประกอบด้วยส่วนที่เป็นความเชื่อและความคิดเห็นเกี่ยวกับ CEFR และส่วนที่เป็นการทดสอบความรู้ทั่วไปเกี่ยวกับระดับต่าง ๆ และเกณฑ์มาตรฐานของ CEFR ผลการศึกษาพบว่าอาจารย์และเจ้าหน้าที่มีความรู้ความเข้าใจต่อ CEFR และวัตถุประสงค์ของ CEFR อย่างจำกัด อีกทั้งยังมีความเข้าใจผิดอย่างมากในบางประเด็น บทความนี้สรุปโดยการให้ข้อเสนอแนะเพื่อการปรับปรุงการออกแบบหลักสูตรภาษาอังกฤษของมหาวิทยาลัยให้มีประสิทธิภาพดียิ่งขึ้น
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ต้นฉบับทุกเรื่องที่พิมพ์เผยแพร่ได้รับการตรวจสอบความถูกต้องทางวิชาการโดยผู้ทรงคุณวุฒิ (Peer Peview) เฉพาะสาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ การตีพิมพ์บทความซ้ำต้องได้รับการอนุญาตจากกองบรรณาธิการเป็นลายลักษณ์อักษร
เอกสารอ้างอิง
Alderson, J.C. (2007). The CEFR and the Need for More Research. The
Modern Language Journal. 91(4). 659-663.
Cambridge University Press (2015). EnglishProfile - The CEFR for English.
[Online] Retrieved from http://www.englishprofile.org/the-cefr
, August 8].
Council of Europe (2018). Historical Overview of the Development of the
CEFR. [Online]. Retrieved from https://www.coe.int/en/web/
common-european-framework-reference-languages/history [2019,
November 1].
Fennelly, M.G. (2016). The Influence of CEFR on English Language Teaching
in Japan. [Online]. Retrieved from https://www.shikoku-u.ac.jp/
education/docs/A46p109-122.pdf. [2018, October 6]
Foley, J.A. (2019a). Issues on Assessment Using CEFR in the Region. LEARN
Journal: Language Education and Acquisition Research Network
Journal. 12(2). 28-48.
Foley, J.A. (2019b). Adapting CEFR for Use in ASEAN, Japan and China. The
New English Teacher. 13(2). 101-117.
Franz.J, & Teo, A. (2018). 'A2 is normal‘- Thai secondary school English
teachers‘ Encounters with CEFR. RELC Journal, 49(3), 322-338.
Liu, D. (2015). A Critical Review of Krashen’s Input Hypothesis: Three Major
Arguments. Journal of Education and Human Development. 4(4).
-146
Moser, Jason. (2018). From a knowledge-based language curriculum to a
competency-based one: The CEFR in action in Asia. Asian EFL
Journal. 2015. 113-135.
Noom-ura, S. (2013). English-Teaching Problems in Thailand and Thai
Teachers Professional Development Needs. English Language
Teaching. 8(11). 139-147.
North, B. (2008). The relevance of the CEFR to teacher training. Babylonian
(2008). 55-57.
Poszytek, P. (2012). Policy perspectives from Poland. In M. Byram & L.
Parmenter (Eds.), The common European framework of reference:
The globalization of language education policy. Bristol: Multilingual
Matters. 97-103
Sornkam, B., Person, K.R., & Yordchim, S. (2018). Reviewing the Common
European Framework of Reference for Languages in Thailand
Higher Education. Graduate School Conference 1(2). 1-7.
Urkun, Z. (n.d.). Re-evaluating the CEFR: An Attempt. Sabanci Universiti
School of Languages Webpage. Retrieved from https://
sl.sabanciuniv.edu/sl-blogs/re-evaluating- cefr-attempt [2019,
January 15].
Uri, N.F. & Aziz, M.S. (2018). Implementation of CEFR in Malaysia: Teacher's
Awareness and the Challenges. The Southeast Asian Journal of
English Language Studies. 24(3). 168–183.
Wilson, J. (2012). English Language Major Programmes at Suratthani Rajabhat
University, Thailand -- An External Evaluation and a Proposal for
Reform: unpublished.
