พัฒนาการของการประมงพาณิชย์จังหวัดระนอง
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์หลักเพื่อ 1) ศึกษาพัฒนาการของการประมงพาณิชย์จังหวัดระนอง และ 2) ศึกษาปัจจัยที่ทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงด้านการประมงพาณิชย์จังหวัดระนอง ใช้วิธีวิจัยเชิงคุณภาพ ด้วยวิธีการศึกษาเอกสารที่เกี่ยวข้อง สัมภาษณ์เชิงลึก ผู้ให้ข้อมูลหลัก จำนวน 18 คน ได้แก่ ผู้อาวุโสในชุมชน ผู้เกี่ยวข้องกับประมงพาณิชย์ เจ้าหน้าที่หน่วยงานภาครัฐด้านการประมงในพื้นที่ การสังเกตแบบมีส่วนร่วมและไม่มีส่วนร่วม ตรวจสอบข้อมูลแบบสามเส้าด้านข้อมูลและวิธีการรวบรวมข้อมูล แล้ววิเคราะห์ข้อมูลเชิงพรรณนา ผลการวิจัยพบว่า พัฒนาการของการประมงพาณิชย์จังหวัดระนอง มีความสัมพันธ์กับนโยบายด้านการประมงของประเทศไทย และสามารถแบ่งพัฒนาการของการประมงพาณิชย์ของจังหวัดระนองออกเป็น 4 ช่วง ดังนี้ 1) ช่วงเริ่มต้นการประมงพาณิชย์ของจังหวัดระนอง ระหว่าง พ.ศ. 2500-2514 2) ศักยภาพการทำประมงและ การทำประมงนอกน่านน้ำ ระหว่าง พ.ศ. 2515-2530 3) ยุคสัมปทานการประมงในพม่า ระหว่าง พ.ศ. 2531-2554 และ 4) สภาวะซบเซาของการประมงจังหวัดระนองและ ความพยายามปรับตัวของผู้ประกอบการ พ.ศ. 2555-ปัจจุบัน โดยปัจจัยที่ทำให้เกิด
การเปลี่ยนแปลงด้านการประมงพาณิชย์จังหวัดระนอง ได้แก่ ปัจจัยด้านพื้นที่ ความเสื่อมโทรมของทรัพยากรประมง เทคโนโลยีการประมง การปรับตัวของผู้ประกอบการ และบทบาทภาครัฐ ส่วนข้อเสนอแนะจากการวิจัย ได้แก่ รัฐควรใช้มาตรการฟื้นพูทรัพยากรควบคู่กับการควบคุมการใช้ทรัพยากรเพื่อแก้ไขปัญหาความเสื่อมโทรมของทรัพยากร และ ผู้ประกอบการควรมีส่วนร่วมกับในการจัดการประมงร่วมกับรัฐ
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ต้นฉบับทุกเรื่องที่พิมพ์เผยแพร่ได้รับการตรวจสอบความถูกต้องทางวิชาการโดยผู้ทรงคุณวุฒิ (Peer Peview) เฉพาะสาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ การตีพิมพ์บทความซ้ำต้องได้รับการอนุญาตจากกองบรรณาธิการเป็นลายลักษณ์อักษร
เอกสารอ้างอิง
กรมประมง. กองนโยบายและยุทธศาสตร์พัฒนาการประมง. (2561). สถิติเรือประมงไทย
ปี 2561. [ออนไลน์]. เข้าถึงได้จาก https://www.fisheries.go.th/
strategy-stat/document-public [2562, พฤศจิกายน 22].
สำนักงานประมงจังหวัดระนอง. (2553). รายงานการปฏิบัติงานของสำนักงานประมง
จังหวัดระนอง ประจำปี 2553. [ออนไลน์]. เข้าถึงได้จาก https://www4.
fisheries.go.th/local/index.php/main/site/fpo-ranong [2562,
พฤศจิกายน 11].
สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2560). ผลิตภัณฑ์ภาคและ
จังหวัดแบบปริมาณลูกโซ่ อนุกรมเวลา 2538-2561. [ออนไลน์]. เข้าถึงได้จาก
https://www.nesdb.go.th/main.php?filename=gross_regional [2562,
พฤศจิกายน 20].
สำนักนโยบายและแผนทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม. (2561). ปริมาณการจับสัตว์
น้ำทะเลต่อหน่วยลงแรงประมง. [ออนไลน์]. เข้าถึงได้จาก http://www.
onep.go.th/env_data/2016/01_33/ [2562, พฤศจิกายน 5].
องค์การสะพานปลา. (2561). สถิติการประมง พ.ศ. 2561. [ออนไลน์]. เข้าถึงได้จาก
http://www.fishmarket.co.th/index.php?option=com_content&view
=category&id=44&Itemid=356 [2562, พฤศจิกายน 11].
Charles, A.T. (2000). Sustainable Fishery Systems. New York: Blackwell
Science.
Food and Agriculture Organization of the United Nations. (2016). The State
of World Fisheries and Aquaculture: Contributing to Food Security
and Nutrition for All. Rome: United Nation.
บุคลานุกรม
ชะลอ (ผู้ให้สัมภาษณ์) ภาวิดา รังษี (ผู้สัมภาษณ์). ณ บ้านปากน้ำ หมู่ 1 ตำบลปากน้ำ
อำเภอเมือง จังหวัดระนอง. เมื่อวันที่ 20 กันยายน 2562.
ไท (ผู้ให้สัมภาษณ์) ภาวิดา รังษี (ผู้สัมภาษณ์). ณ บ้านปากน้ำ หมู่ 1 ตำบลปากน้ำ อำเภอ
เมือง จังหวัดระนอง. เมื่อวันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2562.
วิชัย (ผู้ให้สัมภาษณ์) ภาวิดา รังษี (ผู้สัมภาษณ์). ณ บ้านปากน้ำ หมู่ 1 ตำบลปากน้ำ
อำเภอเมือง จังหวัดระนอง. เมื่อวันที่ 19 สิงหาคม 2562.
วิทย์ (ผู้ให้สัมภาษณ์) ภาวิดา รังษี (ผู้สัมภาษณ์). ณ ศูนย์ราชการจังหวัดระนอง หมู่ 3
ตำบลบางริ้น อำเภอเมือง จังหวัดระนอง. เมื่อวันที่ 26 มิถุนายน 2562.
สุริยา (ผู้ให้สัมภาษณ์) ภาวิดา รังษี (ผู้สัมภาษณ์). ณ บ้านบางริ้น หมู่ 2 ตำบลบางริ้น
อำเภอเมือง จังหวัดระนอง. เมื่อวันที่ 19 สิงหาคม 2562.
เอี่ยม (ผู้ให้สัมภาษณ์) ภาวิดา รังษี (ผู้สัมภาษณ์). ณ บ้านปากน้ำ หมู่ 1 ตำบลปากน้ำ
อำเภอเมือง จังหวัดระนอง. เมื่อวันที่ 24 กรกฎาคม 2562.
