The Study of History, Culture, Traditions, Beliefs, Wisdom, Food Identity of Overseas Chinese People in Nakhon Si Thammarat and Trang Provinces
Main Article Content
Abstract
Chinese People in Nakhon Si Thammarat and Trang Provinces; 2) develop a historical and cultural database encompassing traditions, local wisdom,
beliefs, and the food identity of Overseas Chinese People in these
provinces; and 3) create a cultural map presenting historical, cultural,
traditional, wisdom-based, belief-oriented, and identity-related information concerning Chinese ethnic cuisine in Nakhon Si Thammarat and Trang
Provinces. This study employed a qualitative research approach. Data were collected throughin-depth interviews and focus group discussions with knowledgeable informants in Chinese cuisine, consisting of 15 participants from each of four areas (totaling 60 informants), as well as seven Chinese food entrepreneurs across the four study areas.
The findings revealed that 1) Historically, large-scale Chinese
migration into southern Thailand occurred during the reign of King Rama V. This period coincided with restrictions in the Malay states that limited land ownership for non-Malays, while Thailand was undergoing railway
expansion, the development of tin mining, and the cultivation of para
rubber as a new economic crop. The arrival of Chinese migrants led to
cultural integration among different Chinese sub-ethnic groups and between Chinese settlers and local Thai communities. As a result, similar Chinese cultural traditions are evident across the four study areas—Mueang District and Huai Yot District in Trang Province, and Na Bon District and Thung Song District in Nakhon Si Thammarat Province—particularly the Vegetarian
Festival, Chinese New Year, and Qingming Festival. Regarding local wisdom, beliefs, and ethnic food identity, both provinces share similar culinary
traditions. For example, in Trang Province and Na Bon District of Nakhon Si Thammarat Province, roasted pork is offered during funeral or cremation rites before burial or cremation and is later served to guests attending the ceremony. Rice vermicelli is also commonly served to guests, which differs from practices in Thung Song District. In everyday life, culinary practices among different Chinese sub-ethnic groups vary in terms of ingredients,
seasonings and food presentations. 2) The development of the digital
historical and cultural database resulted in a modern, accessible platform that can be readily utilized. The database is presented through a website and a YouTube platform and 3) the cultural map was designed to represent the ethnic identity of Chinese communities in each area through video clips of restaurants included in the study. Users can scan QR codes to view the videos, with clearly identified geographic coordinates and contact
information for each establishment.
Article Details

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
All published manuscripts have been verified by peer-peer professors in the fields of humanities and social sciences. Reprinting of the article must be authorized by the editorial staff.
References
กรกฎ จำเนียร, ทองพูล มุขรักษ์, เชษฐา มุหะหมัด, ปฐมพงษ์ ฉับพลัน, และ มานะ ขุนวีช่วย.
(2568). การออกแบบระบบสารสนเทศอัตลักษณ์อาหารชาติพันธุ์ชาวจีนบน
แผนที่ทางภูมิศาสตร์ จังหวัดนครศรีธรรมราช และจังหวัดตรัง. ใน รายงานการ
วิจัยเรื่องการศึกษาประวัติศาสตร์ วัฒนธรรมประเพณี ความเชื่อ ภูมิปัญญา
อัตลักษณ์อาหารชนชาติจีน จังหวัดนครศรีธรรมราชและจังหวัดตรัง.
นครศรีธรรมราช: มหาวิทยาลัยราชภัฏนครศรีธรรมราช.
กรกฎ จำเนียร, ทองพูล มุขรักษ์, เชษฐา มุหะหมัด, ปฐมพงษ์ ฉับพลัน, และ มานะ ขุนวีช่วย.
(2568). ช่องทางเผยแพร่ทางแพลตฟอร์มยูทูบ. ใน รายงานการวิจัยเรื่องการ
ศึกษาประวัติศาสตร์ วัฒนธรรมประเพณี ความเชื่อ ภูมิปัญญา อัตลักษณ์อาหาร
ชนชาติจีน จังหวัดนครศรีธรรมราชและจังหวัดตรัง. นครศรีธรรมราช:
มหาวิทยาลัยราชภัฏนครศรีธรรมราช.
กรกฎ จำเนียร, ทองพูล มุขรักษ์, เชษฐา มุหะหมัด, ปฐมพงษ์ ฉับพลัน, และ มานะ ขุนวีช่วย.
(2568). ตัวอย่างแผนที่ทางวัฒนธรรมอาหารชาติพันธุ์ชาวจีน อำเภอเมือง
จังหวัดตรัง. ใน รายงานการวิจัยเรื่องการศึกษาประวัติศาสตร์ วัฒนธรรม
ประเพณี ความเชื่อ ภูมิปัญญา อัตลักษณ์อาหารชนชาติจีน จังหวัด
นครศรีธรรมราชและจังหวัดตรัง. นครศรีธรรมราช: มหาวิทยาลัยราชภัฏ
นครศรีธรรมราช.
กรกฎ จำเนียร, ทองพูล มุขรักษ์, เชษฐา มุหะหมัด, ปฐมพงษ์ ฉับพลัน, และ มานะ ขุนวีช่วย.
(2568). เมนูอาหารที่โดดเด่น. ใน รายงานการวิจัยเรื่องการศึกษาประวัติศาสตร์
วัฒนธรรมประเพณี ความเชื่อ ภูมิปัญญา อัตลักษณ์อาหารชนชาติจีน จังหวัด
นครศรีธรรมราชและจังหวัดตรัง. นครศรีธรรมราช: มหาวิทยาลัยราชภัฏ
นครศรีธรรมราช.
กรองจันทน์ จันทรพาหา. (2566). ชาวจีนอพยพใหม่ทางภาคใต้ของประเทศไทย. http://
www.csc.ias.chula.ac.th/wp-content/uploads/2023/03/ชาวจีนอพยพ
ใหม่ในภาคใต้04.pdf
เกรียงไกร เกิดศิริ, ปัทม์ วงค์ประดิษฐ์, และ อิสรชัย บูรณะอรรจน์. (2561). จอร์จทาวน์
เกาะปีนัง: จากเมืองท่าสำคัญสู่เมืองมรดกโลก. กรุงเทพฯ: มติชน.
จรีพร เชื้อเจ็ดตน, และ เกียรติศักดิ์ สร้อยสุวรรณ. (2562). รายงานการวิจัยเรื่องการ
แปรรูปอาหารจีนท้องถิ่นในเชิงพาณิชย์: กรณีศึกษาอาหารจีนท้องถิ่นถิ่นจังหวัด
ตรัง. ตรัง: มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลศรีวิชัย.
เจษฎา นิลสงวนเดชะ. (2562, มกราคม–มิถุนายน). มอง “สังคมชาวจีนภาคใต้ของไทย”
ผ่านพระราชหัตถเลขา พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวคราวเสด็จ
ประพาส แหลมมลายู ร.ศ. 109. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 10(1),
-215.
ตรีชาติ เลาแก้วหนู. (2550). แนวทางการอนุรักษ์และฟื้นฟูเมืองห้วยยอด จังหวัดตรัง.
https://doi.org/10.14457/CU.the.2007.126
เทศบาลเมืองทุ่งสง. (ม.ป.ป.). รู้จักทุ่งสง เมืองชุมทางกึ่งกลางคาบสมุทร. https://www.
tungsong.com/Tungsong_1.asp
นนทนันท์ แย้มวงษ์. (2564, พฤษภาคม-สิงหาคม). การพัฒนาระบบฐานข้อมูลวัฒนธรรม
ท้องถิ่นในเขตจังหวัดนนทบุรี. วารสารวิชาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์
มหาวิทยาลัยบูรพา, 29(2), 49–75.
ปริญญา มงคลพาณิชย์, และ ชุติมา เข็มเจริญ. (2564). รายงานวิจัยเรื่องการศึกษา
อัตลักษณความเปนจีนที่เปลี่ยนแปลงไปในสังคมไทย : กรณีศึกษาครูชาวไทย ใน
โรงเรียนสาธิตแหง มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์. กรุงเทพฯ: คณะวิทยาการเรียน
รูและศึกษาศาสตร มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร.
ปิยชาติ สึงตี, และ สิรีธร ถาวรวงศา. (2553). รายงานการวิจัยเรื่องประวัติศาสตร์และ
วัฒนธรรมของกลุ่มชาวจีนฮกจิวในภาคใต้ของประเทศไทย: กรณีศึกษาชุมชน
ชาวจีนฮกจิว อำเภอนาบอน จังหวัดนครศรีธรรมราช. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะ
กรรมการวัฒนธรรมแห่งชาติ กระทรวงวัฒนธรรม.
ปิยชาติ สึงตี, และ สิรีธร ถาวรวงศา. (2561, กันยายน-ธันวาคม). ฮกจิวนาบอน:
ประวัติศาสตร์ชุมชนชาวจีนฮกจิว อำเภอนาบอน จังหวัดนครศรีธรรมราช.
วารสารสงขลานครินทร์ สาขาสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์, 24(3), 101–136.
ลลิตา เกิดเรือง. (2549). บทบาทของชาวจีนต่อการพัฒนาทางเศรษฐกิจและสังคมของ
เมืองตรัง พ.ศ.2458-ทศวรรษที่ 2520. วิทยานิพนธ์ อ.ม. (ประวัติศาสตร์เอเชีย
ตะวันออกเฉียงใต้). นครปฐม: บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศิลปากร.
วรรษมน เสริมชูวิทย์กุล, อรรฉรา ไชยอนันต์สิน, และ สิริวรรณพิชา ธนจิราวัฒน์. (2567,
มกราคม-มีนาคม). การปรับตัวทางวัฒนธรรมของการบริโภคอาหารจีนของคน
ไทยเชื้อสายจีนย่านเยาวราช. วารสารนวัตกรรมการศึกษาและการวิจัย, 8(1),
–277.
ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร (องค์การมหาชน). (ม.ป.ป.). โครงการวัฒนธรรมอาหารของกลุ่ม
ชาติพันธุ์จีนฮกจิว. https://24communities.sac.or.th /nabon/
สุกัญชลิกา บุญมาธรรม. (2563, มกราคม-มิถุนายน). การพัฒนาระบบฐานข้อมูลปัญหา
และความต้องการของชุมชนในจังหวัดเพชรบุรี กรณีศึกษาอำเภอบ้านลาด
(บ้านลาดโมเดล). วารสารการจัดการเทคโนโลยีนวัตกรรม มหาวิทยาลัยราชภัฏ
มหาสารคาม, 7(1), 51–62.
หลี่ เส้าฮุย, และ พรพันธุ์ เขมคุณาศัย. (2562, กรกฎาคม-ธันวาคม). การสังเคราะห์องค์
ความรู้เกี่ยวกับอัตลักษณ์จีนในประเทศไทยในช่วง 22 ปี (พ.ศ. 2538–2560).
วารสารอินทนิลทักษิณ, 14(2), 85–102.
เหยา ซือฉี, และ หวาง หยวนหยวน. (2566, กรกฎาคม-ธันวาคม). สถานภาพการวิจัยใน
แวดวงวิชาการจีนเกี่ยวกับชาวไทยเชื้อสายจีนและชาวจีนโพ้นทะเลใน
ประเทศไทย ระหว่างปี พ.ศ. 2553–2567. วารสารวิชาการและวิจัยสวนสุนันทา,
(2), 28–42.
อิ่มจิต เลิศพงษ์สมบัติ, วลักษณ์กมล จ่างกมล, พรปวีณ์ พุ่มเกิด, นภดล ทิพย์รัตน์, จารียา
อรรถอนุชิต, ฮัมเดีย มูดอ, ชนกิตติ์ ธนะสุข, กำธร เกิดทิพย์, อารีย์ ธรรมโคร่ง,
นราวดี โลหะจินดา, จิดาพร แสงนิล, และ สราวุฒิ เดชกมล. (2562). รายงาน
การวิจัยเรื่องม.อ.ปัตตานีกับการขับเคลื่อนศิลปะและวัฒนธรรมเพื่อการพัฒนา:
วงแหวนพหุวัฒนธรรมเมืองปัตตานี. https://elibrary.tsri.or.th/fullP/RD
G60A0045/RDG60A0045_full.pdf
Tang Xi. (2557). การผสมกลมกลืนทางวัฒนธรรมของคนไทยเชื้อสายจีนในเขตเทศบาล
เมือง จังหวัดกาฬสินธุ์. วิทยานิพนธ์ ศศ.ม. (วัฒนธรรมศาสตร์). มหาสารคาม:
บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.