The Guidelines for Policy Development of the Survey, Design, Improvement, and Traffic Problem - Solving on the Highway No.37 Cha-am Bypass (Phetchaburi - Prachuap Khiri Khan)

Main Article Content

Numphet Kimsang
Supanut Subnawin
Patcharasak Arlai

Abstract

This research aims to 1) study policy formulation and development factors related to the survey, design, improvement, and traffic problem-solving; 2) investigate factors affecting policy development; and 3) propose policy development guidelines for the survey, design, improvement, and traffic problem-solving on highway No. 37. A mixed-method approach was 
employed. Quantitative data were gathered through a questionnaire from 400 highway users and analyzed using percentage, mean, standard deviation, and stepwise multiple regression analysis. Qualitative data were obtained from 12 key informants, who were stakeholders involved in the policy process of surveying, designing, improving, and solving traffic problems on Highway No. 37. The data were collected through interviews and analyzed using 
content analysis, with the results presented descriptively.
The research results revealed that 1) policy formulation and policy development factors for the survey, design, improvement, and problem solving of traffic were at a high level (𝑥̅=3.88, S.D.=0.84 and 𝑥̅=3.84, S.D.=0.92, respectively), 2) factors influencing policy development for the survey, design, improvement, and problem solving of traffic policy were policy evaluation (X5), policy implementation (X4), and policy approval (X3); yielding a multiple correlation coefficient of 0.875 and a predictive power of 76.60%, resulting in a regression equation Ŷ  = 0.189 + 0.513(X5) + 0.291(X4) + 0.138(X3); and 3) policy development guidelines included: (a) policy 
approval – engaging consulting engineering firms during the traffic survey stage to gather information for planning meetings, policy formulation, and construction design; (b) policy implementation – carrying out the construction of the main elevated roadway and organizing a roundabout traffic system underneath the bridge; and (3) policy evaluation – conducting project inception meetings to assess environmental impacts, electrical systems, and drainage systems.

 

Article Details

How to Cite
Kimsang, N., Subnawin, S. ., & Arlai, P. . (2025). The Guidelines for Policy Development of the Survey, Design, Improvement, and Traffic Problem - Solving on the Highway No.37 Cha-am Bypass (Phetchaburi - Prachuap Khiri Khan). Journal of Humanities and Social Sciences Suratthani Rajabhat University, 17(2), 163–191. retrieved from https://so03.tci-thaijo.org/index.php/jhsc/article/view/280702
Section
Research Article

References

กมลวิช ลอยมา. (2558). ความคิดเห็นของผู้มีส่วนได้เสียต่อการกำหนดนโยบายโครงการ

รับจำนำข้าว. ดุษฎีนิพนธ์ รป.ด. (รัฐประศาสนศาสตร์). เพชรบูรณ์: มหาวิทยาลัย

ราชภัฏเพชรบูรณ์.

กรมทางหลวง. (2563). แนวทางในการจัดทำรายงานการประเมินผลกระทบสิ่งแวดล้อม

ของโครงการทางหลวง (Guidelines for Preparation of Environmental

Impact Statement of a Road Scheme) (ฉบับปรับปรุงครั้งที่ 6). กรุงเทพฯ:

สำนักงานสิ่งแวดล้อมและการมีส่วนร่วมของประชาชน กรมทางหลวง.

กรมทางหลวง กระทรวงคมนาคม. (2564ก). ร่างรายงานผลกระทบสิ่งแวดล้อมเบื้องต้น

(Draft IEE Report). กรุงเทพฯ: Tesco Ltd.

กรมทางหลวง กระทรวงคมนาคม. (2564ข). โครงการสำรวจและออกแบบปรับปรุง

การจราจรบนทางหลวงหมายเลข 37 สายเลี่ยงเมืองชะอำ. กรุงเทพฯ: เอกสาร

ประกอบการประชุมปัจฉิมนิเทศโครงการ (สัมมนาครั้งที่ 3).

ชัยเทพ สาครวิเศษ. (2559). แนวทางการปรับปรุงความปลอดภัยทางถนน กรณีศึกษา

แยกสวนหย่อมธรรมนูญวิถี เทศบาลนครหาดใหญ่. วิทยานิพนธ์ วศ.ม.

(วิศวกรรมโยธา). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

ธวัช ภู่เจริญโภคา. (2563). การลดปัญหาจราจรติดขัดบนทางหลวงหมายเลข 2 สี่แยก

ต้นตาล-สี่แยกโรงพยาบาลพล อำเภอพล จังหวัดขอนแก่น. วิทยานิพนธ์ วศ.ม.

(วิศวกรรมโยธา). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

ธัญวรัตน์ แจ่มใส. (2558). การศึกษาการวิเคราะห์นโยบายสาธารณะและการนำนโยบาย

รับจำนำข้าวของรัฐบาลนางสาวยิ่งลักษณ์ ชินวัตรไปปฏิบัติในจังหวัดสุรินทร์.

ดุษฎีนิพนธ์ รป.ด. (รัฐประศาสนศาสตร์). ชลบุรี: วิทยาลัยการบริหารรัฐกิจ

มหาวิทยาลัยบูรพา.

ธีระยุทธ ถนอมวัฒนา. (2558). การวิเคราะห์ปัญหาการจราจรบนทางแยกบริเวณ

จุดตัดทางหลวงระหว่างทางหลวงหมายเลข 359 กับทางหลวงหมายเลข 317.

วิทยานิพนธ์ วศ.ม. (วิศวกรรมโยธา). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

นาตยา แท่นนิล. (2555). รูปแบบของกระบวนการนโยบายสาธารณะแบบมีส่วนร่วม

ในการจัดการเกษตรและอาหารปลอดภัยในจังหวัดสงขลา. วิทยานิพนธ์ ปร.ด.

(การจัดการสิ่งแวดล้อม). สงขลา: มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์.

พระครูสิริสฺตานุยุต. (2556). การมีส่วนร่วมของเครือข่ายชาวพุทธจังหวัดลำพูน

ในการกำหนดแนวนโยบายสาธารณะด้านการศึกษาพระพุทธศาสนา และศิลป

วัฒนธรรมของเครือข่ายชาวพุทธจังหวัดลำพูน. (รายงานวิจัย). ลำพูน:

มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย วิทยาลัยสงฆ์ลำพูน.

พระนฤนาท ญาณวิริโย (สดคมขำ). (2556). การนำนโยบายไปปฏิบัติด้านการส่งเสริมฟื้นฟู

และพัฒนาแหล่งท่องเที่ยวของเทศบาลตำบลสามชุก จังหวัดสุพรรณบุรี.

วิทยานิพนธ์ พธ.ม. (รัฐประศาสนศาสตร์). พระนครศรีอยุธยา: บัณฑิตวิทยาลัย

มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พิทยา บวรวัฒนา. (2556). ทฤษฎีองค์การสาธารณะ (พิมพ์ครั้งที่ 16). กรุงเทพฯ:

คณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณมหาวิทยาลัย.

มารศรี เงินเย็น. (2561). การกำหนดนโยบายสาธารณะระดับท้องถิ่นเพื่อแก้ไขปัญหา

การใช้ที่ดินผิดประเภท กรณีศึกษา : “พะเยาโมเดล” ตำบลแม่กา อำเภอเมือง

จังหวัดพะเยา. วิทยานิพนธ์ รป.ม. (นโยบายสาธารณะ). พะเยา: มหาวิทยาลัย

พะเยา.

รัฐศาสตร์ สันติโชคไพบูลย์. (2564). กระบวนการกำหนดนโยบายสาธารณะแบบปรึกษา

หารือของเทศบาลตำบลศรีถ้อย อำเภอแม่ใจ จังหวัดพะเยา. การค้นคว้าอิสระ

รป.ม. (นโยบายสาธารณะ). พะเยา: มหาวิทยาลัยพะเยา.

รัศรุจ เทพฉายโต. (2561). การวิเคราะห์การดำเนินงานแก้ไขปัญหาเรื่องร้องเรียน/

ร้องทุกข์ของศูนย์ดำรงธรรมจังหวัด : กรณีศึกษาศูนย์ดำรงธรรมจังหวัดน่าน.

สารนิพนธ์ รป.ม. (รัฐประศาสนศาสตร์). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัย

ศรีนครินทรวิโรฒ.

วิรัช รัตนกุล. (2558). การพัฒนาร้านอาหารแผงลอยเพื่อเข้าสู่มาตรฐานโดยกระบวนการ

กำหนดนโยบายสาธารณะเพื่อสุขภาพอย่างมีส่วนร่วม ตำบลทรัพย์พระยา

อำเภอนางรอง จังหวัดบุรีรัมย์. วิทยานิพนธ์ ส.ม. (สาธารณสุขศาสตร์).

มหาสารคาม: มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.

ศุภณัฏฐ์ ทรัพย์นาวิน. (2554). การนำนโยบายการบริการสาธารณะแก่ผู้สูงอายุไปปฏิบัติ:

กรณีศึกษาองค์การบริหารส่วนตำบล 16 แห่ง. ดุษฎีนิพนธ์ ปร.ด.

(รัฐประศาสนศาสตร์). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยรามคำแหง.

ศุภณัฏฐ์ ทรัพย์นาวิน. (2565). นโยบายสาธารณะ. เพชรบุรี: คณะมนุษยศาสตร์และ

สังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรี.

ศูนย์ข้อมูลอุบัติเหตุเพื่อเสริมสร้างวัฒนธรรมและความปลอดภัยทางถนน. (15 ธันวาคม

. สถิติข้อมูลผู้เสียชีวิตสะสม ประเทศไทย ปี 2564-2565. https://www.

thairsc.com/

ศูนย์อำนวยการความปลอดภัยทางถนน. (5 มีนาคม 2563). แผนที่นำทางเชิงกลยุทธ์

ทศวรรษแห่งความปลอดภัยทางถนน พ.ศ. 2554-2563. http://www.thairsc.

com/th/Document/strategic_map_roadsafety.pdf

สัญญา เคณาภูมิ, และ บุรฉัตร จันทร์แดง. (2562, มกราคม-เมษายน). ตัวแบบทฤษฎี

การนำนโยบายสาธารณะไปสู่การปฏิบัติ. วารสารการบริหารการปกครองและ

นวัตกรรมท้องถิ่น, 3(1), 101-126.

สถาบันที่ปรึกษาเพื่อพัฒนาประสิทธิภาพในราชการ (สปร.). (2563). โครงการสำรวจ

ความพึงพอใจต่อนโยบายการให้บริการบนทางหลวงพิเศษ หมายเลข 7 และ

หมายเลข 9 ปี 2563. (รายงานฉบับสมบูรณ์). กรุงเทพฯ: กรมทางหลวง.

องค์การอนามัยโลก. (2565). สรุปรายงานสถานการณ์โลกด้านความปลอดภัยทางถนน

พ.ศ. 2565. กรุงเทพฯ: สแกนด์-มีเดีย คอร์ปอเรชั่น.

อุรุพงศ์ ประชาสุขสมบูรณ์. (2563, มกราคม-เมษายน). ประสิทธิผลของการนำนโยบาย

ความปลอดภัยทางถนนไปปฏิบัติในพื้นที่ถนนสายรอง อำเภอชะอำ จังหวัด

เพชรบุรี. วารสารวิชาการการจัดการภาครัฐและเอกชน, 2(1), 26-36.

Best, J. W. (1981). Research in Education. New Jersey: Prentice - Hall. Cochran, W. G. (1953). Sampling Techniques. New York: Experimental

Designs.

Cronbach, L. J. (1970). Essentials of Psychological Test (5th ed). New York:

Harper Collins.

Dye, Thomas R. (2008). Understanding public policy. Englewood Cliffs, NJ:

Prentice-Hall.