รูปแบบการจัดการเรียนรู้แบบร่วมมือเพื่อพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน ทักษะการแก้ปัญหาและทักษะทางสังคมสำหรับนักศึกษา สาขาวิชาพลศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบูรณ์
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาองค์ประกอบของรูปแบบการจัดการเรียนรู้แบบร่วมมือ 2) พัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้แบบร่วมมือฯ 3) เปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ก่อนและหลังการใช้รูปแบบ
และ 4) ศึกษาความพึงพอใจ การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยแบบผสมผสานวิธี (Mixed Methods Research) แบ่งเป็น 3 ขั้นตอนดังนี้ ขั้นตอนที่1การศึกษาองค์ประกอบจากเอกสารตำราและงานวิจัยที่เกี่ยวข้อง ขั้นตอนที่ 2 การออกแบบและพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้แบบร่วมมือ ขั้นตอนที่ 3 การนำรูปแบบการเรียนการสอนไปใช้ กลุ่มเป้าหมายได้แก่ผู้เชี่ยวชาญ จำนวน 7 ท่าน กลุ่มตัวอย่างได้แก่นักศึกษาสาขาวิชาพลศึกษา จำนวน 30 คน ใช้วิธีคัดเลือกแบบเจาะจง (Purpose Sampling)เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แผนการจัดการเรียนรู้แบบร่วมมือ แบบทดสอบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน แบบประเมินทักษะการแก้ปัญหาและทักษะทางสังคม และแบบสอบถามความพึงพอใจ สถิติที่ใช้ได้แก่ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน สถิติทดสอบค่าที (t-test dependent)
ผลการวิจัยพบว่า 1) รูปแบบการจัดการเรียนรู้แบบร่วมมือประกอบด้วย 5 องค์ประกอบ ได้แก่ หลักการออกแบบการจัดการเรียนรู้ วัตถุประสงค์การจัดการเรียนรู้ ทักษะการแก้ปัญหาและทักษะทางสังคม ขั้นตอนการจัดการเรียนรู้ และการวัดและประเมินผล 2) ผลการตรวจสอบคุณภาพของรูปแบบมีความเหมาะสมในระดับดีมาก โดยมีค่า I-CVI เท่ากับ 1.00 และค่า S-CVI เท่ากับ 1.00 3) ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักศึกษาหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 ทักษะการแก้ปัญหาและทักษะทางสังคมของนักศึกษาหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 และ 4) นักศึกษามีความพึงพอใจต่อรูปแบบการเรียนรู้โดยรวมอยู่ในระดับดีมาก ผลการวิจัยแสดงถึงรูปแบบการจัดการเรียนรู้สามารถนำไปพัฒนาการจัดการเรียนรู้เพื่อเป็นประโยชน์และส่งเสริมการจัดการเรียนการสอนให้มีประสิทธิภาพที่ดียิ่งขึ้น
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
Artzt, A. F. & Newman, C. M. (1999). How to use cooperative learning in the mathematics class. National Council of Teachers of Mathematics.
Bornstein, M. H., Bellack, A. S. & Hersen, M. (1977). Social skills training for unassertive children. Pergamon Press.
Bucher, C. A. (1960). Foundations of physical education. Mosby.
Chanathip, P. (2011). Instructional design: From concept to practice. Chulalongkorn University Press.
Edstrand, D. W. & Dominoski, J. T. (1971). Individual differences in problem solving. Holt, Rinehart and Winston.
Good, C. V. (1959). Dictionary of education. McGraw-Hill.
Joyce, B. & Weil, M. (1986). Models of teaching (3rd ed.). Prentice Hall.
Kantheera, P. (2021). Education for sustainable development according to the United Nations Sustainable Development Goals. Chulalongkorn University Press.
Kriangsak, C. (2008). Analytical thinking. Success Media.
Krulik, S. & Rudnick, J. A. (1993). Reasoning and problem solving: A handbook for elementary school teachers. Allyn and Bacon.
Parinyarat, P. (2024). The development of cooperative learning management using STAD technique combined with game-based learning (GBL) to enhance learning achievement on foreign words in Thai language. Journal of Education Studies, 18(2), 45–60.
Phasapong, P. (2024). Development of a physical education learning management model to enhance problem-solving skills for Kasetsart University students. Journal of Physical Education and Health Education, 48(2), 90–105.
Phraewwanit, P. (2000). The development of learning achievement in Thai language. Journal of Education, 12(1), 45–60.
Piyarat, R. (2024). Development of a physical education instructional model to promote analytical thinking skills of Grade 5 students on principles and recreational activities. Journal of Education, 52(1), 112–128.
Praphawan, P. (2000). Instructional models. Ramkhamhaeng University Press.
Sasinan, S. (2008). Development of thinking and problem-solving skills. University Press.
Siraya, S. (2023). Development of problem-solving ability and mathematical communication skills of Grade 6 students using SSCS learning management combined with cooperative learning (STAD technique). Journal of Educational Research, 18(2), 101–118.
Suchaya, T. (2023). Development of a learning management model combined with cooperative learning (STAD technique) on designing dance movements for the Wiang Sa School march song. Journal of Art Education, 9(1), 55–70.
Thanarong, T. (2020). Effects of cooperative learning management in physical education on social skills of lower secondary school students. Journal of Education, 31(2), 45–58.
Thatsanai, K. (2003). Development of thinking and problem-solving skills. Chulalongkorn University Press.
Thippawan, S. (1998). Thinking skills development. Phatthana Khunnaphap Withayakan.
Thirawan, C. (2025). Development of a learning management model using coaching and cooperative learning approaches to enhance critical nursing practice skills and teamwork skills of nursing students. Journal of Educational Innovation and Research, 9(2), 2348–2364.
Tomee, P. (2024). The development of learning achievement on foreign words in Thai language of Grade 6 students using cooperative learning (STAD technique) combined with game-based learning (GBL). Journal of Education Nakhon Sawan, 7(3), 161–172.
Wattanaporn, R. (1999). Techniques and activities for learner-centered learning. Prikwan Graphic.
Watchareeya, P. (2020). A comparison of analytical thinking skills of Grade 12 students on polymers using cooperative learning (STAD technique combined with POE technique) and conventional learning. Journal of Science Education, 15(1), 67–82.
