การขับเคลื่อนปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงเพื่อเพิ่มขีดความสามารถ ในการพึ่งตนเองของชุมชนตำบลคลองนกกระทุง จังหวัดนครปฐม
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
ผลการวิจัยพบว่า 1) การพัฒนาพื้นที่เรียนรู้ปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงในชุมชนตำบลคลองนกกระทุง จังหวัดนครปฐม ประสบความสำเร็จในระดับที่น่าพอใจ โดยมีการจัดตั้งศูนย์เรียนรู้เศรษฐกิจพอเพียงที่ประกอบด้วยแปลงสาธิตเกษตรกรรมแบบผสมผสาน และพื้นที่สำหรับการถ่ายทอดความรู้ ชุมชนมีส่วนร่วมในการออกแบบและจัดการพื้นที่เรียนรู้อย่างเข้มแข็ง โดยมีการบริหารจัดการที่มาจากตัวแทนของชุมชน การถ่ายทอดความรู้เกี่ยวกับหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงดำเนินการผ่านกิจกรรมที่หลากหลาย ทั้งการบรรยาย การฝึกปฏิบัติ การศึกษาดูงาน และการแลกเปลี่ยนประสบการณ์ระหว่างสมาชิกในชุมชน ผลการประเมินแสดงให้เห็นว่าสมาชิกชุมชนมีความเข้าใจเกี่ยวกับหลักการพอประมาณ ความมีเหตุผล และการมีภูมิคุ้มกันที่ดีเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญ 2) การพัฒนากิจกรรมการพึ่งตนเองตามปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงของชุมชนตำบลคลองนกกระทุง จังหวัดนครปฐม ชุมชนได้พัฒนากิจกรรมการพึ่งตนเองในหลายมิติ โดยมุ่งเน้นการใช้ทรัพยากรในท้องถิ่นอย่างคุ้มค่าและยั่งยืน กิจกรรมหลักที่เกิดขึ้น ได้แก่ การทำเกษตรกรรมแบบผสมผสานที่ลดการพึ่งพาปัจจัยการผลิตจากภายนอก การแปรรูปผลผลิตทางการเกษตรเป็นผลิตภัณฑ์มูลค่าเพิ่ม การส่งเสริมการจัดตั้งกลุ่มออมทรัพย์เพื่อการเงินชุมชน และการพัฒนาระบบการจัดการขยะและน้ำเสียในชุมชน การเกษตรกรรมแบบผสมผสานที่ดำเนินการในชุมชนประกอบด้วยการปลูกพืชหลากหลายชนิดในแปลงเดียวกัน ซึ่งช่วยลดความเสี่ยงจากการพึ่งพาพืชชนิดเดียว และสร้างรายได้ที่หลากหลายตลอดปี 3) การเพิ่มขีดความสามารถในการพึ่งตนเองตามปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงของครอบครัวต้นแบบในชุมชนตำบลคลองนกกระทุง จังหวัดนครปฐม เห็นว่าขีดความสามารถในการพึ่งตนเองของชุมชนเพิ่มขึ้นอย่างชัดเจน โดยวัดจากตัวชี้วัดหลายด้าน ได้แก่ การลดลงของค่าใช้จ่ายในครัวเรือน การเพิ่มขึ้นของรายได้จากกิจกรรมในชุมชน และการเพิ่มขึ้นของการออมในครัวเรือน
องค์ความรู้จากงานวิจัยนี้ชี้ให้เห็นว่ากระบวนการมีส่วนร่วมของประชาชนเป็นกลไกสำคัญในการขับเคลื่อนปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง อันนำไปสู่การเสริมสร้างการพึ่งตนเองความยั่งยืนในระดับชุมชน
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
Anan, A. (2004). Three pillars of sufficiency economy: Moderation, reasonableness, immunity. Development Journal, 21(4), 45–67.
Aphichai, P. (2016). Conducting economic activities according to Buddhist principles. Mahachulalongkorn rajavidyalaya University.
Aphichat, T. (2014). Self-reliant development and building community strength from within. National Institute of Development Administration.
Britannica. (2020). Dependency theory. https://www.britannica.com/topic/dependency-theory
Bureau of Registration Administration. (2020). Department of Provincial Administration. https://stat.bora.dopa.go.th/stat/statnew/statMONTH/statmonth/#/mainpage
Chairat, C. (1997). Political science of public administration theory: One century of critical political science. Krirk University Research and Textbook Production Center.
Department of Community Development. (2020). Creating sufficiency economy learning centers as sources of knowledge transfer and real practice in communities. Department of Community Development.
Department of Mental Health. (2021). WHOQOL quality of life assessment. Ministry of Public Health. https://dmh.go.th/test/whoqol/
Jirayu, I. (2019). Grassroots economic development based on the principle of moderation. Chulalongkorn University.
Kittipong, K. (2020). Sustainable development goals and their application in the Thai context. Journal of Social Development, 22(3), 34–52.
Kowit, W. (2002). Sufficiency economy and linkage with the global economic system. Journal of Economics and Finance, 48(1), 67–84.
Niran, J. (2014). Loss of agricultural biodiversity in central region areas. Journal of Sustainable Agriculture, 28(3), 123–140.
Office of the National Economic and Social Development Council. (2017). The twelfth national economic and social development plan (2017–2021). Office of the National Economic and Social Development Council.
Phansaphon, K., et al. (2023). Development of community tourism routes based on participation for sustainable development: A case study of Khlong Yong Sub-district, Phutthamonthon District, Nakhon Pathom Province. Dhonburi Rajabhat University Journal, 11(2), 53–75.
Sakol, H. (2017). Sufficiency economy: Provisions in the Constitution and Royal Acts.
Sanit, S. (2002). Holistic development according to sufficiency economy philosophy. Social Sciences and Humanities Textbook Project.
ScienceDirect Topics. (2025). Self-reliance—An overview. https://www.sciencedirect.com/topics/social-sciences/self-reliance
Somchai, P. (2002). Research report on participatory development according to sufficiency economy philosophy. National Institute of Development Administration.
Sonthaya, P. (2004). Theory and principles of community development. O.S. Printing House (Odeon Store).
Thepwanee, W. (2005). Cultivating values according to sufficiency economy philosophy for Grade 5 elementary students using Bloom and Raths' conceptual process. Chulalongkorn University.
