การพัฒนารูปแบบการจัดประสบการณ์การเรียนรู้ที่ส่งเสริมทักษะชีวิต สำหรับเด็กปฐมวัยในยุคการเปลี่ยนแปลง

Main Article Content

ศิริมงคล ทนทอง
สันติ วิจักขณาลัญฉ์

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาข้อมูลพื้นฐานและองค์ประกอบทักษะชีวิตสำหรับเด็กปฐมวัยในยุคการเปลี่ยนแปลง 2) พัฒนารูปแบบการจัดประสบการณ์การเรียนรู้ที่ส่งเสริมทักษะชีวิตสำหรับเด็กปฐมวัยในยุคการเปลี่ยนแปลง และ 3) ศึกษาผลการพัฒนาทักษะชีวิตสำหรับเด็กปฐมวัยด้วยรูปแบบการจัดประสบการณ์การเรียนรู้ที่ส่งเสริมทักษะชีวิตสำหรับเด็กปฐมวัยในยุคการเปลี่ยนแปลง ใช้วิธีการวิจัยและพัฒนา วิธีดำเนินการวิจัยแบ่งเป็น 3 ระยะ ดังนี้ ระยะที่ 1 การศึกษาข้อมูลพื้นฐานและองค์ประกอบทักษะชีวิตสำหรับเด็กปฐมวัยในยุคการเปลี่ยนแปลง ระยะที่ 2 การพัฒนารูปแบบการจัดประสบการณ์การเรียนรู้ที่ส่งเสริมทักษะชีวิตสำหรับเด็กปฐมวัยในยุคการเปลี่ยนแปลง และระยะที่ 3 การทดลองใช้รูปแบบการจัดประสบการณ์การเรียนรู้ที่ส่งเสริมทักษะชีวิตสำหรับเด็กปฐมวัยในยุคการเปลี่ยนแปลง กลุ่มเป้าหมายที่ใช้ในการวิจัย คือ เด็กนักเรียนชั้นอนุบาลปีที่ 3 โดยการเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยได้แก่ แผนการจัดประสบการณ์การเรียนรู้ และแบบวัดทักษะชีวิตสำหรับเด็กปฐมวัยในยุคการเปลี่ยนแปลง สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลได้แก่ ค่าร้อยละ (Percentage) ค่าเฉลี่ย (equation) และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (S.D.) ผลการวิจัย พบว่า  


  1. ข้อมูลพื้นฐานและองค์ประกอบทักษะชีวิตสำหรับเด็กปฐมวัยสำหรับเด็กปฐมวัยในยุคการเปลี่ยนแปลง พบว่าทักษะชีวิตสำหรับเด็กปฐมวัยในยุคการเปลี่ยนแปลง มีองค์ประกอบ 4 ทักษะ ได้แก่ 1) ทักษะการช่วยเหลือตนเอง (S: Self Help Skills) 2) ทักษะการควบคุมอารมณ์ (E: Emotional Control Skills) 3) ทักษะการเข้าสังคม (S: Social Skills) และ 4) ทักษะการคิดแก้ปัญหา (P: Problem Solving Skills) ซึ่งมีความเหมาะสมขององค์ประกอบทักษะชีวิตสำหรับเด็กปฐมวัยในยุคการเปลี่ยนแปลง โดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด ( equation= 4.65, S.D.= 0.16)

  2. รูปแบบการจัดประสบการณ์การเรียนรู้ที่ส่งเสริมทักษะชีวิตสำหรับเด็กปฐมวัยในยุคการเปลี่ยนแปลง ประกอบด้วย 5 องค์ประกอบ คือ 1) หลักการ แนวคิด และทฤษฎี 2) จุดมุ่งหมายของรูปแบบการจัดประสบการณ์การเรียนรู้ 3) เนื้อหาสาระ 4) การจัดประสบการณ์การเรียนรู้ ประกอบด้วย ขั้นที่ 1 การสร้างความสนใจ (E: Engagement) ขั้นที่ 2 การเรียนรู้ผ่านกิจกรรม (A: Activities) ขั้นที่ 3 การทบทวนการเรียนรู้ซ้ำ (C: Check-in) และขั้นที่ 4 การสะท้อนผลการเรียนรู้ (R: Reflection) และ 5) การวัดและประเมินพัฒนาการ ซึ่งมีความเหมาะสมของรูปแบบการจัดประสบการณ์การเรียนรู้ที่ส่งเสริมทักษะชีวิตสำหรับเด็กปฐมวัยในยุคการเปลี่ยนแปลง โดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด (equation = 4.68, S.D.= 0.11)

3. ผลการศึกษาทักษะชีวิตสำหรับเด็กปฐมวัยหลังเรียนด้วยรูปแบบการจัดประสบการณ์การเรียนรู้ที่ส่งเสริมทักษะชีวิตสำหรับเด็กปฐมวัยในยุคการเปลี่ยนแปลง 4 ทักษะ 9 ตัวชี้วัด และ 23 พฤติกรรมบ่งชี้ โดยรวมอยู่ในระดับดี ( equation= 2.71, S.D.= 0.10) โดยทักษะการช่วยเหลือตนเอง สูงสุดอยู่ในระดับดี ( equation= 2.79, S.D.= 0.17) และ ทักษะการคิดแก้ปัญหา มีค่าเฉลี่ยต่ำสุด แต่อยู่ในระดับดี ( equation= 2.60, S.D.= 0.24) มีเด็กปฐมวัย จำนวน 19 คน อยู่ในระดับดี คิดเป็นร้อยละ 95.00 ของเด็กปฐมวัยทั้งหมด

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
ทนทอง ศ., & วิจักขณาลัญฉ์ ส. (2026). การพัฒนารูปแบบการจัดประสบการณ์การเรียนรู้ที่ส่งเสริมทักษะชีวิต สำหรับเด็กปฐมวัยในยุคการเปลี่ยนแปลง. วารสารนวัตกรรมการศึกษาและการวิจัย, 10(1), 503–520. สืบค้น จาก https://so03.tci-thaijo.org/index.php/jeir/article/view/290500
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

Cascio, J. (2020). Facing the age of chaos: The BANI world. Medium. https://medium.com

Dewey, J. (1983). Experience and education. Collier Books. (Original work published 1938)

Department of Health. (2017). National child health development report. http://www.hiso.or.th/hiso/ picture/reportHealth/ThaiHealth2018/thai2018_7.pdf

Gagné, R. M. (1985). The conditions of learning and theory of instruction (4th ed.). Holt, Rinehart & Winston.

Goleman, D. (1995). Emotional intelligence: Why it can matter more than IQ. Bantam Books.

Joyce, B. & Weil, M. (2000). Models of teaching (6th ed.). Allyn & Bacon.

Keeves, J. P. (1997). Models and model building. In J. P. Keeves (Ed.), Educational research, methodology and measurement: An international handbook (2nd ed.). Pergamon.

Khammani, T. (2019). Teaching models: A variety of alternatives. Chulalongkorn University Press.

Laamka, R. (2014). Life skills of young children: Core elements that can be cultivated in families. Journal of Social and Community Development Research, 1(2), 33–44.

Luans, S., & Sais, A. (1995). Techniques of educational research (4th ed.). Suwiriyasarn.

Office of Academic Affairs and Educational Standards. (2017). Early childhood curriculum B.E. 2560 (2017). Cooperative Printing House of Thailand.

Office of the Education Council. (2020). Report on the state of early childhood education management in Thailand. Prikwan Graphic Co., Ltd.

Piaget, J. (1971). The theory of stages in cognitive development. McGraw-Hill.

Pholyothin, P. (2020). Theories and concepts of life skills for young children. In Life skills development for young children (3rd ed., Unit 1). School of Education, Sukhothai Thammathirat Open University.

Supervision, Monitoring and Evaluation Group. (2022). Annual early childhood development assessment report, academic year 2021. Surin Primary Educational Service Area Office 3.