มาตรการทางกฎหมายเกี่ยวกับกฎหมายการกระจายอำนาจตามกฎหมาย ว่าด้วยกำหนดแผนและขั้นตอนการกระจายอำนาจ ให้แก่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นทั่วไป

บทคัดย่อ

งานวิจัยนี้ นี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาถึงแนวความคิด ทฤษฎี และผลงานวิจัยที่เกี่ยวกับกฎหมายการกระจายอำนาจ 2)เพื่อศึกษาปัญหาข้อเท็จจริงและปัญหาข้อกฎหมายเกี่ยวกับกฎหมายการกระจายอำนาจ 3) เพื่อศึกษาวิเคราะห์เปรียบเทียบมาตรการทางกฎหมายเกี่ยวกับกฎหมายการกระจายอำนาจของไทยและต่างประเทศ 4) เพื่อเสนอแนะแนวทางกฎหมายของต่างประเทศที่มีความเหมาะสมมาปรับใช้กับกฎหมายของประเทศไทย วิธีดำเนินการวิจัยเชิงคุณภาพ (Qualitative Research) เป็นการศึกษาวิจัยเอกสาร ตัวบทกฎหมาย ตำราทางวิชาการ งานวิจัย สื่ออิเล็กทรอนิกส์ของประเทศไทยและของต่างประเทศ มีการจัดทำสนทนากลุ่มประกอบการสัมภาษณ์เชิงลึก กลุ่มตัวอย่างทั้งหมด 5 กลุ่ม คือ กลุ่มนักกฎหมายอาชีพ, กลุ่มข้าราชส่วนท้องถิ่น, กลุ่มข้าราชการส่วนกลาง/ส่วนภูมิภาค, กลุ่มนักการเมืองท้องถิ่น, และกลุ่มอาจารย์มหาวิทยาลัย/ นักวิชาการอิสระผลการวิจัยพบว่า

ผลการวิจัยพบว่า 1. ศึกษาทฤษฎีของการกระจายอำนาจที่มีหตุผลหลักสามประการ 2.การบัญญัติกฎหมายพระราชบัญญัติกำหนดแผนและขั้นตอนการกระจายอำนาจให้แก่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น พ.ศ.2542 แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 2) พ.ศ.2549 และกฎหมายอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้องกับการกระจายอำนาจให้ท้องถิ่น มีอำนาจหน้าที่และภารกิจ ถ่ายโอน งาน คน เงินรายได้งบประมาณ การบริหารงานบุคคล การจัดสรรงบประมาณรายได้จากรัฐบาล และการกำกับดูแลจากส่วนกลางและส่วนภูมิภาค ไม่ประสบความสำเร็จเท่าที่ควร 3. กฎหมายของสาธารณฝรั่งเศสและประเทศญี่ปุ่น มีความเหมาะสมที่จะนำมาใช้เป็นแนวทางในการแก้ไขกฎหมาย 4.จึงขอเสนอแนะให้มีการแก้ไขมาตรา 30 ไม่ต้องกำหนดระยะเวลาแล้วเสร็จในการถ่ายโอนภารกิจ แบบบังคับให้ดำเนินการให้แล้วเสร็จภายในสี่ปี  มาตรา 35 ให้มีการกำหนดควบคุม จำกัดค่าใช้จ่ายเงินเดือน ค่าจ้างให้เหมาะสมกับขนาดพื้นที่ประชากรและบริบทท้องถิ่นต่าง ๆ และแก้ไขการกำกับดูแลต้องมีความยืดหยุ่นมากขึ้น องค์ความรู้ใหม่ที่ได้จากงานวิจัยนี้คือ รูปแบบการกระจายอำนาจ การถ่ายโอนภารกิจ การจัดเก็บภาษี และการกำกับดูแลตามแนวทางของสาธารณฝรั่งเศสและประเทศญี่ปุ่น