คุณภาพชีวิตของประชาชนในเทศบาลนครสงขลา จังหวัดสงขลา
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การศึกษาวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์ คือ 1) เพื่อศึกษาระดับคุณภาพชีวิตของประชาชนใน เทศบาลนครสงขลา จังหวัดสงขลา 2) เพื่อเปรียบเทียบคุณภาพชีวิตของประชาชนในเทศบาลนครสงขลา จังหวัดสงขลา จำแนกตามปัจจัยส่วนบุคคลที่ส่งผลต่อคุณภาพชีวิตของประชาชนในเทศบาลนครสงขลา จังหวัดสงขลา
กลุ่มตัวอย่าง คือ ประชาชนในเขตเทศบาลนครสงขลา จำนวนทั้งสิ้น 400 ชุด ซึ่งเก็บอยู่ในช่วง 15 สิงหาคม ถึง 21 ตุลาคม 2567 โดยทำการเลือกตัวอย่างแบบง่ายและสถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าความถี่
ร้อยละ ค่าเฉลี่ย () ค่าความเบี่ยงเบนมาตรฐานและการวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว ผลการศึกษา พบว่าปัจจัยส่วนบุคคล เพศ อายุ ระดับการศึกษา อาชีพ รายได้ต่อเดือนและภูมิลำเนาที่ไม่แตกต่างกัน คุณภาพชีวิตของประชาชนในเทศบาลนครสงขลา จังหวัดสงขลา โดยภาพรวมอยู่ในระดับคุณภาพชีวิตดี (
=3.78) เมื่อจำแนกเป็นรายด้าน พบว่าด้านความสัมพันธ์ทางสังคม มีคะแนนระดับคุณภาพชีวิตสูงสุด รองลงมาคือ ด้านจิตใจ ด้านสภาพแวดล้อม และด้านร่างกาย ตามลำดับ ข้อเสนอแนะในการวิจัย เทศบาลนครสงขลาควรส่งเสริมและสนับสนุนให้หน่วยงานที่เกี่ยวข้องจัดกิจกรรมเกี่ยวกับพัฒนาจิตใจให้เป็นสุขและส่งเสริมสุขภาพจิตในชุมชนอย่างต่อเนื่อง
Downloads
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ลิขสิทธิ
เอกสารอ้างอิง
ขวัญใจ ทองศรี. (2564). คุณภาพชีวิตที่ดีตามแนวพุทธจิตวิทยา. วารสาร มจร มนุษยศาสตร์ปริทรรศน์. 7(2), 325-337.
งานวิเคราะห์นโยบายและแผน. (2566). แผนพัฒนาท้องถิ่น (พ.ศ. 2566 - 2570) ฉบับทบทวน ครั้งที่ 1/2566 เทศบาลนครสงขลา. เทศบาลนครสงขลา. สืบค้นจาก https://www.songkhlacity.go.th/2020/files/com_strategy/2023-05_f317778f2d9593c.pdf
ปรางทิพย์ ภักดีคีรีไพรวัลย์. (2559). การศึกษาคุณภาพชีวิตของคนในชุมชนบ้านแสนตอ หมู่ 11 ตำบลท่าผา อำเภอเกาะคา จังหวัดลำปาง [สารนิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต]. สาขาการบริหารและนโยบายสวัสดิการสังคม, คณะสังคมสงเคราะห์ศาสตร์, มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
พรรณทิพา ศักดิ์ทอง. (2567). คุณภาพชีวิตด้านสุขภาพ. ศูนย์การศึกษาต่อเนื่องทางเภสัชศาสตร์ สภาเภสัชกรรม. สืบค้นจาก https://ccpe.pharmacycouncil.org/index.php?option=article_detail&subpage=article_detail&id=1570
พระราชบัญญัติเทศบาล. (2552). พระราชบัญญัติ เทศบาล พ.ศ. 2496 แก้ไขถึงฉบับที่ 13 พ.ศ. 2552. หน้า 1-25. เทศบาลตำบลนาจาน. สืบค้นจาก https://www.najan.go.th/contents/post/000000419-b1841691247adf75a4cb2bf287b9e32a.pdf
พัชราภรณ์ พัฒนะ. (2561). กลุ่มพัฒนาการส่งเสริมสุขภาพวัยสูงอายุ ศูนย์อนามัยที่ 4. กรมอนามัย.
วิทวัส คอยคำ และเบญจา มุกตพันธุ์. (2564). ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับคุณภาพชีวิตของผู้สูงอายุ ในเขตรับผิดชอบคลินิกหมอครอบครัว ศูนย์แพทย์โนนหนามแท่ง อำเภอเมือง จังหวัดอำนาจเจริญ. วารสารวิจัยสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น. 14(1), 37-48.
สถาบันส่งเสริมความปลอดภัย อาชีวอนามัย และสภาพแวดล้อมในการทำงาน (องค์การมหาชน). (2562). คุณภาพชีวิตในการทำงาน (Quality of Working life). สสปท สถาบันส่งเสริมความปลอดภัย อาชีวอนามัย และสภาพแวดล้อมในการทำงาน (องค์การมหาชน). สืบค้นจาก https://www.tosh.or.th/index.php/blog/item/475-quality-of-working-life
กองสถิติสังคม. (2567). ผลสรุปที่สำคัญประชากรแฝงในประเทศไทย พ.ศ. 2567. สำนักงานสถิติแห่งชาติ. สืบค้นจาก https://www.nso.go.th/nsoweb/storage/survey_detail/2025/20250307115511_91418.pdf
อรพิน ปิยะสกุลเกียรติ. (2561). การมีส่วนร่วมของชุมชนในการพัฒนาคุณภาพชีวิตผู้สูง อายุในตำบลท่าแค จังหวัดลพบุรี. วารสารร่มพฤกษ์ มหาวิทยาลัยเกริก. 36(3), 45-65.
Ferrans, C. E. (1990). Quality of life: Conceptual issues. Seminars in Oncology Nursing. 6(4), 248-254. doi: 10.1016/0749-2081(90)90026-2
Ferrell, B. R. (1995). The quality of lives: 1,525 voices of cancer. Oncology Nursing Forum. 23(6), 909-916.
LeVine, R. A. and Campbell, D. T. (1972). Ethnocentrism: Theories of conflict, ethnic attitudes, and group behavior. John Wiley & Sons.
Padilla, G. V. and Grant, M. M. (1985). Quality of life as a cancer nursing outcome variable. Advances in Nursing Science. 8(1), 45–60. doi: 10.1097/00012272-198510000-00007
Sharma, R. C. (1975). Population Trends, Recourses and Environment. Dhanpat Rai.
Zhan, L. (1992). Quality of life: Conceptual and Measurement issues. Journal of Advanced Nursing. 17(7), 759-800. doi: 10.1111/j.1365-2648.1992.tb02000.x