การจัดการเรียนรู้พลศึกษาแบบผสมผสาน
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การจัดการเรียนรู้พลศึกษาแบบผสมผสานเป็นแนวทางที่รวมการเรียนรู้แบบเผชิญหน้ากับการใช้เทคโนโลยีดิจิทัล เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพและยืดหยุ่นของการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 บทความนี้วิเคราะห์หลักการและรูปแบบของการจัดการเรียนรู้พลศึกษาแบบผสมผสาน โดยสังเคราะห์แนวทางการออกแบบตามกระบวนการ ADDIE Model และนำเสนอรูปแบบการประยุกต์ใช้ที่สำคัญ 3 รูปแบบ ได้แก่ (1) การใช้สื่อดิจิทัลเสริมการเรียนรู้แบบดั้งเดิม (2) การให้ผู้เรียนค้นคว้าและนำเสนอเนื้อหาผ่านแพลตฟอร์มดิจิทัล และ (3) การผสมผสานการเรียนออนไลน์กับการฝึกปฏิบัติในชั้นเรียน ข้อค้นพบสำคัญชี้ให้เห็นว่าแนวทางดังกล่าวช่วยเชื่อมโยง ความฉลาดรู้ทางกาย (Physical Literacy) เข้ากับ ความฉลาดรู้ดิจิทัล (Digital Literacy) ซึ่งเป็นทักษะที่จำเป็นสำหรับผู้เรียนในโลกยุคใหม่ ทั้งนี้ ความสำเร็จขึ้นอยู่กับสมรรถนะของครูพลศึกษาใน 6 ด้านสำคัญ โดยเฉพาะความสามารถในการบูรณาการเทคโนโลยีกับการสอนที่ยังคงเน้นการปฏิบัติจริง (Learning by Doing) เพื่อสร้างประสบการณ์การเรียนรู้ที่มีคุณภาพและยกระดับการศึกษาพลศึกษาให้สอดคล้องกับบริบทปัจจุบัน
Downloads
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ลิขสิทธิ
เอกสารอ้างอิง
กุลธิดา ทุ่งคาใน. (2564). การเรียนรู้แบบผสมผสานในวิถี New Normal. วารสารครุศาสตร์สาร. 15(1), 29-43. สืบค้นจาก https://edujournal.bsru.ac.th/publishes/18/articles/318
ณัฐวรรณ เฉลิมสุข และอนิรุทธ สติมั่น. (2562). การพัฒนารูปแบบการเรียนการสอนแบบผสมผสานด้วยการเรียนแบบทักษะปฏิบัติร่วมกับเครื่องมือทางปัญญาผ่านคลาวด์คอมพิวติ้ง เพื่อเสริมสร้างทักษะความคิดสร้างสรรค์และการสร้างผลงานศิลปะของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนปลาย. วารสารครุศาสตร์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. 47(1), 84-102. สืบค้นจาก https://so02.tci-thaijo.org/index.php/EDUCU/article/view/179893/127741
ณัฐวุฒิ ฉิมมา. (2567). ผลของรูปแบบการจัดกิจกรรมทางกายตามแนวคิดการเรียนรู้แบบผสมผสาน ที่มีต่อความฉลาดรู้ทางกาย สำหรับนักศึกษาสาขาวิชาพลศึกษา. วารสารวิจัยราชภัฏกรุงเก่า. 11(2), 30-40.
ถนอมพร เลาหจรัสแสง. (ม.ป.ป.). ทักษะแห่งศตวรรษที่ 21 เพื่อการพัฒนาอาจารย์ของมหาวิทยาลัยเชียงใหม่. Anyflip. สืบค้นจาก https://anyflip.com/wygyx/gdsh/basic/
ทัศนีย์ ธราพร, อารัมภ์ เอี่ยมละออ และเบญจวรรณ รุ่งเรืองศุภรัตน์. (2563). การเรียนรู้แบบผสมผสานกับอนาคต การจัดการศึกษาสำหรับสังคมในแบบฐานวิถีชีวิตใหม่. วารสารศิลปศาสตร์ มทร.ธัญบุรี. 1(2), 13-20. สืบค้นจาก https://so07.tci-thaijo.org/index.php/JLA/article/download/1471/1036
นภากร บุญเส็ง, รุจโรจน์ แก้วอุไร และภูฟ้า เสวกพันธ์. (2559). การพัฒนารูปแบบการเรียนการสอนแบบผสมผสานโดยใช้เทคโนโลยีสารสนเทศเพื่อส่งเสริมความตระหนักในคุณค่าภูมิปัญญาไทย สำหรับนักศึกษาสถาบันการพลศึกษา. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์. 11(1), 126-138. สืบค้นจาก https://ph01.tci-thaijo.org/index.php/uruj/article/view/63409/52069
ปวริศ ไชยลาโภ และศรนรินทร์ กาญจนะโนพินิจ. (2565). ผลของการจัดการเรียนรู้แบบผสมผสานโดยใช้ระบบการจัดการเรียนรู้และแอปพลิเคชันเพื่อการศึกษาออนไลน์ที่มีต่อทักษะการเรียนรู้แบบนำตนเองและผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนนายร้อยชั้นปีที่ 4 วิชาจิตวิทยาการปกครองทางทหาร (PC 4103). วารสารวิชาการโรงเรียนนายเรือด้านสังคมศาสตร์ มนุษยศาสตร์ และศึกษาศาสตร์. 9(1), 67-78. สืบค้นจาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/rtna-socialj/article/view/255390/173694
พงษ์เอก สุขใส. (2561). ครูพลศึกษาในศตวรรษที่ 21. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยฟาร์อีสเทอร์น, 12(Supplement), 8-21.
วรศักดิ์ เพียรชอบ. (2561). รวมบทความเกี่ยวกับปรัชญา หลักการ วิธีสอนและการวัดเพื่อประเมินผลทางพลศึกษา (พิมพ์ครั้งที่ 2). สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
วาสนา คุณาอภิสิทธิ์. (2564). ปี 2564 ปีที่ 21 แห่ง ศ. ที่ 21 : ปฏิรูปการเรียนรู้พลศึกษาในสถานศึกษาหรือยัง. วารสารสุขศึกษา พลศึกษา และสันทนาการ. 47(2), 1-19.
วาสนา คุณาอภิสิทธิ์. (2549). ความสำคัญประเด็นปัญหาและข้อเสนอแนะเกี่ยวกับวิชาชีพสุขศึกษาและพลศึกษา. วารสารสุขศึกษา พลศึกษา และสันทนาการ. 32(3), 21-27.
วิจารณ์ พานิช. (2555). วิถีสร้างการเรียนรู้เพื่อศิษย์ ในศตวรรษที่ 21. ตถาตา พับลิเคชั่น.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2553). คู่มือการประเมินสมรรถนะครูสังกัดสำนักงาน คณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.
สุธน วงค์แดง. (2565). การเรียนรู้แบบผสมผสาน (Blended Learning) ที่ส่งเสริมทักษะการเรียนรู้ภาษาอังกฤษในห้องเรียนระดับการศึกษาขั้นพื้นฐาน : โอกาสและความท้าทายของผู้สอนและผู้เรียนในยุคของการเรียนรู้เพื่อการเปลี่ยนแปลง (Transformative Learning). สักทอง : วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ (สทมส.). 28(2), 1-15. สืบค้นจาก https://so05.tci-thaijo.org/index.php/tgt/article/view/240936/174494
แสงสุรีย์ ทองขาว, พระมหาโยธิน มหาวีโร (มาศสุข), พระปลัดไพโรจน์ อตุโล (สมหมาย), สงคราม จันทร์ทาคีรี และวิชิต นาชัยสินธ์. (2566). บทบาทครูไทยกับเทคโนโลยีดิจิทัลเพื่อการจัดการศึกษา. วารสารพุทธสังคมวิทยาปริทรรศน์. 8(2), 130-144. สืบค้นจาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/BSJ/article/view/261952/178124
อัสรี สะอีดี, สิทธิศักดิ์ บุญหาญ, และจิตรัตดา ธรรมเทศ. (2562). สมรรถนะครูพลศึกษาในศตวรรษที่ 21. e-Journal of Education Studies, Burapha University. 1(4), 14-24. สืบค้นจาก https://so01.tci-thaijo.org/index.php/ejes/article/view/212922
Allen, I. E. and Seaman, J. (2010). Learning on demand: Online education in the United States, 2009. The Sloan Consortium.
Dziuban, C., Graham, C. R., Moskal, P. D., Norberg, A. and Sicilia, N. (2018). Blended learning: the new normal and emerging technologies. International Journal of Educational Technology in Higher Education. 15(1), 3. doi: 10.1186/s41239-017-0087-5
Garrison, D. R. and Kanuka, H. (2004). Blended learning: Uncovering its transformative potential in higher education. The Internet and Higher Education. 7(2), 95-105. doi: 10.1016/j.iheduc.2004.02.001
Graham, C. R. (2006). Blended learning systems: Definition, current trends, and future directions. In C. J. Bonk & C. R. Graham (Eds.), Handbook of blended learning: Global perspectives, local designs. Pfeiffer Publishing.
Müller, C. and Mildenberger, T. (2021). Facilitating flexible learning by replacing classroom time with an online learning environment: a systematic review of blended learning in higher education. Educational Research Review. 34, 1-16. doi: 10.1016/j.edurev.2021.100394
Rahayu, T., Ali, M. A., Anggita, G. M. and Castyana, B. (2022). Blended learning for physical education. Faculty of Sport Science, Universitas Negeri Semarang.
UNESCO. (2015). Quality physical education (QPE) guidelines for policy-makers. United Nations Educational, Scientific and Cultural Organization.
Wang, C., Omar Dev, R. D., Soh, K. G., Mohd Nasirudddin, N. J., Yuan, Y. and Ji, X. (2023). Blended learning in physical education: A systematic review. Frontiers in Public Health. 11, 1073423. doi: 10.3389/fpubh.2023.1073423
