Factors Affecting Online Learning during the COVID-19 Situation in the Performing Arts Skills Course of Performing Arts Students, Faculty of Humanities and Social Sciences, Phranakhon Si Ayutthaya Rajabhat University
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The research aimed to study factors affecting online learning during COVID-19 in the performing arts skills course of performing arts students at the Faculty of Humanities and Social Sciences, Phranakhon Si Ayutthaya Rajabhat University. The samples consisted of 48 undergraduate students in the performing arts program. The questionnaire was conducted as the research tool. Statistics in data analysis were percentage, average, and standard deviation. The study found that most students use mobile phones to study online via mobile networks and study online at dormitories. The students had overall opinions on the factors affecting online learning during the COVID-19 situation in the Performing Arts Skills subject at a high level. It was found that the teacher factor had the most impact on online learning, followed by the student factor, the technology factor, and the study location factor, respectively.
Results were found out that a student factor, an instructor factor, a location factor, and a technology factor affected online teaching and learning of courses on performing arts during the COVID-19 pandemic of performing arts students at Faculty of Humanities and Social Sciences, Phranakhon Si Ayutthaya Rajabhat University. Furthermore, most of students were not satisfied with online teaching and learning of courses on performing arts due to the lack of interaction between students and instructors during practical courses, out of date technology, and inconvenient location. Therefore, it is suggested that teaching and learning approach should be shifted to mixed-methods relevant to students’ need and medical safety according to a disease control announcement of the Misnistry of Public Health. Teaching is divided into two phases. The first phase is an introduction to theory taught online. The second one is performance practicing taught on site in which instructors provide an open-air venue or a multi-purpose activity site suitable for students enrolling each course to make space and prevent crowdedness, and every participant wear a face-mask to reduce the spread of pandemics.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
The articles published are the copyright of the Faculty of Humanities and Social Sciences, Phranakhon Si Ayutthaya Rajabhat University.
The views and opinions expressed in the articles published in this journal are solely those of the authors and do not necessarily reflect those of the Editorial Board or Phranakhon Si Ayutthaya Rajabhat University.
References
กรมควบคุมโรค. (2563). รวมแนวทางการเฝ้าระวัง ป้องกัน และควบคุมโรคติดต่อเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 สำหรับบุคลากรทางการแพทย์และสาธารณสุข. กรุงเทพฯ: กองโรคติดต่อทั่วไป กรมควบคุมโรค.
กรมควบคุมโรค. (2563). โรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019(COVID-19). สืบค้น 28 มิถุนายน 2565, จาก https://ddc.moph.go.th/viralpneumonia/faq_more.php
เฉลิมพล ภูมิรินทร์. (2550). การพัฒนาบทเรียนผ่านเว็บแบบผสมผสานวิชาวิทยาศาสตร์ เรื่อง อายุทางธรณีวิทยา ซากดึกดำบรรพ์ และการลำดับชั้นหินสำหรับนักเรียนมัธยมศึกษาตอนปลาย (ช่วงชั้นที่ 4). วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศิลปากร.
ณัฐกาญจน์ เฮงไพจิตร. (2564). ความพร้อมในการเรียนออนไลน์ของนักศึกษา มหาวิทยาลัยสยาม ในช่วงโควิด-19. การค้นคว้าอิสระปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยสยาม.
ดรุณนภา นาชัยฤทธิ์. (2562). รายงานการวิจัยเรื่องการพัฒนาการเรียนการสอนบนบทเรียนออนไลน์ด้วยเทคนิคการเรียนรู้แบบกรณีศึกษาเพื่อส่งเสริมการคิด แก้ปัญหาของนักศึกษาครู. มหาสารคาม: คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.
ธนพรรณ ทรัพย์ธนาดล. (2554). ปัจจัยที่มีผลกระทบต่อการจัดการเรียนการสอนบทเรียนออนไลน์ของมหาวิทยาลัยราชภัฎนครราชสีมา. Veridian E-Journal Silpakorn University, 4(1), 652-666.
นรภัทร พิพัฒภูมิพร. (2564). ปัจจัยที่ส่งผลต่อความสำเร็จในการเรียนออนไลน์ช่วงสถานการณ์ โควิด 19 ของนักศึกษาสาขาการบัญชี วิทยาลัยเทคโนโลยีฐานเทคโนโลยี. สารนิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์.
ประเสริฐ เกิดมงคล, พิเชษฐ อุดมสมัคร และจันทนา ฤทธิ์สมบูรณ์. (2565). ปัจจัยที่มีผลกระทบต่อการจัดการเรียนการสอนแบบออนไลน์ภายใต้สถานการณ์โควิด-19 ของนักเรียนระดับมัธยม ในอำเภอแกลง จังหวัดระยอง. วารสารวิชาการการตลาดและการจัดการ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี, 9(1), 121-140.
พรณรงค์ พงษ์กลาง. (2553). การเปิดรับความรู้ การใช้ประโยชน์ และความพึงพอใจของนักศึกษาระดับอุดมศึกษาในจังหวัดเชียงใหม่ต่อการเรียนแบบออนไลน์ (E-Learning). การค้นคว้าอิสระปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
รุ่งอรุณ กระแสร์สินธุ์, อาจารีย์ ประจวบเหมาะ, ใกล้รุ่ง กระแสร์สินธุ์, วทัญู รัศมิทัต และสุรสิทธิ์ อุดมธนวงศ์. (2564). ปัจจัยที่มีผลกระทบต่อการจัดการเรียนการสอนแบบออนไลน์ของคณะบริหารธุรกิจ สถาบันเทคโนโลยีไทย-ญี่ปุ่น. วารสารการบริหารนิติบุคคลและนวัตกรรมท้องถิ่น, 7(8), 237-251.
วิทยา วาโย, อภิรดี เจริญนุกูล, ฉัตรสุดา กานกายันต์ และจรรยา คนใหญ่. (2563). การเรียนการสอนแบบออนไลน์ภายใต้สถานการณ์แพร่ระบาดของไวรัส Covid-19: แนวคิดและการประยุกต์ใช้จัดการเรียนการสอน. วารสารศูนย์อนามัยที่ 9, 14(34), 287-290.
วีนัส ภักดิ์นรา. (2564). การจัดสภาพแวดล้อมที่เอื้อต่อการเรียนรู้. วารสารครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย, 15(1), 8-19.
สำนักงานพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ. (2563). ไวรัสโคโรนา COVID-19. สืบค้น 30 มิถุนายน 2565, จาก https://www.nstda.or.th/home/knowledge_post/covid-19/
อารยา เจรนุกุล และแสงเดือน พรมแก้วงาม. (2564). ประสบการณ์การเรียนการสอนออนไลน์วิชาปฏิบัติการพยาบาลผู้ใหญ่และผู้สูงอายุ 2 ในสถานการณ์การแพร่ระบาดของโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019: กรณีศึกษา. วารสารพยาบาลสภากาชาดไทย, 14(2), 264-282.
World Health Organization. (2022). Coronavirus (Thailand). Retrieved July 5, 2022, from https://www.who.int/thailand/health-topics/coronavirus
