ยุทธศาสตร์การพัฒนาอินโดนีเซียหลังยุคอาณานิคม

บทคัดย่อ

การพัฒนาประเทศนั้นมีความสำคัญต่อการกินดีอยู่ดีของคนภายในประเทศ รวมทั้งมีผลต่อเกียรติศักดิ์ศรีของประเทศ และการพัฒนานั้นเป็นสิ่งที่รัฐจะต้องดำเนินการ เนื่องจากการพัฒนานั้นจะต้องพัฒนาทั้งด้านเศรษฐกิจ การเมือง และสังคม ตลอดจนครอบคลุมทุกมิติเท่าที่จะทำได้ และหากมองว่าการพัฒนาเป็นสิ่งจับต้องได้นั่นคือ การพัฒนาด้านวัตถุ ในขณะเดียวกันก็ต้องไม่ละเลยการพัฒนาด้านจิตใจด้วย และการพัฒนานั้นขึ้นอยู่กับบริบทของแต่ละประเทศ กล่าวคือ การพัฒนาประเทศขึ้นอยู่กับปัจจัยหลายประการ เช่น ปัจจัยทางการเมือง ปัจจัยทางภูมิศาสตร์ปัจจัยทางทรัพยากร เป็นต้น ดังนั้น การพัฒนาประเทศจึงต้องคำนึงถึงปัจจัยเหล่านั้นเพื่อการดึงศักยภาพหรือต้นทุนเดิมที่มีมาใช้ประโยชน์ โดยบทความนี้จะกล่าวถึงการพัฒนาประเทศของอินโดนีเซียในยุคหลังอาณานิคม โดยการใช้ยุทธศาสตร์การพัฒนาที่เรียกว่า การสร้างความเป็นปึกแผ่นของประเทศ ซึ่งมีต้นเค้ามาจากปัจจัยทางการเมืองและความแตกต่างทางสังคม และในระยะต่อมาใช้ยุทธศาสตร์การพัฒนาคือ ยุทธศาสตร์การพัฒนาเศรษฐกิจจากฐานทรัพยากรด้วยการพัฒนาเศรษฐกิจแบบแบ่งเขต โดยอาศัยปัจจัยทรัพยากรธรรมชาติที่มีอยู่เป็นฐานคิด และต่อมาเมื่อสถานการณ์เปลี่ยนผู้นำประเทศของอินโดนีเซียจึงเสนอยุทธศาสตร์การพัฒนาที่เรียกว่า ยุทธศาสตร์การเปลี่ยนวิธีคิดและการปรับโครงสร้างกลไกทางกฎหมายเพื่อเอื้อต่อการพัฒนา เพื่อเป้าหมายที่จะนำอินโดนีเซียไปสู่ประเทศที่มีรายได้ต่อหัวประชากรสูงและเป็นประเทศในกลุ่มที่พัฒนาแล้วใน ค.ศ. 2025