ผลการใช้โปรแกรมกิจกรรมกลุ่มต่อทักษะทางสังคมของนักเรียนประถมศึกษาโรงเรียนนานาชาติลานนา
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อพัฒนาโปรแกรมกิจกรรมกลุ่มต่อทักษะทางสังคมของนักเรียนประถมศึกษา 2) เพื่อศึกษาผลการใช้โปรแกรมกิจกรรมกลุ่มต่อทักษะทางสังคมของนักเรียนประถมศึกษา ตัวอย่างเป็นนักเรียน ชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 จำนวน 9 คน โดยการเลือกตามเกณฑ์การคัดเข้า เป็นการวิจัยแบบกึ่งทดลอง (Quasi- Experimental Research Design) ดำเนินการทดลองแบบแผนการวิจัย One-Group Pretest-Posttest Design เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ ประกอบด้วย 1) เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูล ได้แก่ แบบประเมิน ทักษะทางสังคม (Social-Skills Assessment) และ 2) เครื่องมือที่ใช้ในการทดลอง ได้แก่ โปรแกรมกิจกรรมกลุ่มโดยจัดกิจกรรม จำนวน 10 กิจกรรม ครั้งละ 50 นาที เป็นระยะเวลา 10 วัน และมีการติดตามผลหลังการทดลอง 1 เดือน (Follow-up) สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ร้อยละ และ ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน โดยจำแนก ทั้งในรูปแบบการวิเคราะห์โดยภาพรวมและการวิเคราะห์ความแตกต่างรายด้านของกลุ่มเป้าหมายในระยะก่อน การทดลอง หลังการทดลองและระยะติดตามผลของทักษะทางสังคมรายด้านทั้ง 5 ด้าน และดัชนีประสิทธิผล (E.I.) ผลการวิจัยพบว่า
1) โปรแกรมกิจกรรมกลุ่มต่อทักษะทางสังคมของนักเรียนชั้นประถมศึกษามีความเที่ยงตรงเชิงเนื้อหา โดยมีค่าดัชนีความสอดคล้องระหว่างข้อคำถามกับจุดประสงค์ (IOC) ตั้งแต่ 0.88 ถึง 1.00 และค่าความเชื่อมั่นทั้งฉบับเท่ากับ 0.91 ค่าดัชนีประสิทธิผล (E.I.) ของโปรแกรมกิจกรรมกลุ่มต่อทักษะทางสังคมของนักเรียนประถมศึกษา(รายด้าน) ซึ่งแสดงว่าโปรแกรมนี้สามารถเพิ่มทักษะทางสังคมของนักเรียนได้ ดังนี้ ด้านการสื่อสารมีค่าดัชนี ประสิทธิผล (E.I.) เท่ากับ 0.3523 ด้านการสร้างสัมพันธภาพมีค่าเท่ากับ 0.3333 ด้านการทำงานกลุ่ม มีค่าเท่ากับ 0.3705 ด้านการแก้ไขปัญหา มีค่าเท่ากับ 0.3713 และ ด้านความมั่นใจในตนเองมีค่าเท่ากับ 0.3501
2) ) ผลของการใช้โปรแกรมกิจกรรมกลุ่มต่อทักษะทางสังคม พบว่า ค่าเฉลี่ยของคะแนนทักษะทางสังคม รวม 5 ด้านของนักเรียนหลังการทดลองและติดตามผลอยู่ในระดับสูง อีกทั้งจำแนกทักษะทางสังคม 5 ด้าน ได้แก่ ด้านการสื่อสาร ด้านการสร้างสัมพันธภาพ ด้านการทำงานกลุ่ม ด้านการแก้ไขปัญหา และด้านความมั่นใจในตนเอง นักเรียนมีทักษะทางสังคมเพิ่มขึ้นทุกด้าน
Article Details
เอกสารอ้างอิง
เอกสารอ้างอิง
กัณฐาภรณ์ พานเงิน. (2559). การพัฒนาชุดกิจกรรมการเรียนรู้เพื่อพัฒนาความสามารถในการใช้ชีวิตแบบพอเพียงอย่างมีวิจารณญาณ เรื่องชุมชนริมน้ำจันทบูร กลุ่มสาระการเรียนรู้สังคมศึกษา ศาสนาและวัฒนธรรมของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 โรงเรียนสตรีมารดาพิทักษ์. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยราชภัฏรําไพพรรณี.
คมเพชร ฉัตรศุภกุล. (2546). กิจกรรมกลุ่มในโรงเรียน. พิมพ์ครั้งที่ 5 . กรุงเทพฯ: บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัย ศรีนครินทรวิโรฒ.
จินตนา พบบุญ.(2556). ผลของกิจกรรมกลุ่มสัมพันธ์ต่อการพัฒนาจิตสาธารณะของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
ชัยยงค์ พรหมวงศ์ (2525). ชุดการสอนระดับประถมศึกษาในเอกสารการสอนชุดวิชาสื่อการสอนระดับประถมศึกษา หน่วยที่ 8-15.กรุงเทพฯ. ป.สัมพันธ์พาณิชย์.
ณัฐชนา มณีพฤกษ์.(2560). แนวทางการจัดการเรียนการสอนศิลปะที่ส่งเสริมการเห็นคุณค่าในพหุวัฒนธรรม
ระดับประถมศึกษาในโรงเรียนนานาชาติ. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต).จุฬาลงกรณ์
มหาวิทยาลัย.
ณิอร สุทธิสวาท. (2552). ผลการใช้กิจกรรมกลุ่มที่มีต่อการปรับตัวข้ามวัฒนธรรมของนักเรียนโรงเรียน
นานาชาตินีวาเขตบางกะปิ กรุงเทพมหานคร.(วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต).มหาวิทยาลัย
ศรีนครินทรวิโรฒ.
เบญจพร เหลื่อมศรี.(2562). พฤติกรรมการส่งเสริมทักษะทางสังคมของนักเรียนในพื้นที่เขตบางบอน
จังหวัดกรุงเทพมหานคร. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต).มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
สุขุมาล เกษมสุข. (2535). การสอนทักษะทางสังคมในชั้นประถมศึกษา. กรุงเทพฯ : ภาควิชาหลักสูตรและ
สุรางค์ โคว้ตระกูล. (2553). จิตวิทยาการศึกษา (พิมพ์ครั้งที่ 13). สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
โสรยา ชัชวาลานนท์ และคณะฯ.(2560). พัฒนาการและการส่งเสริมพัฒนาการเด็กวัยเรียน:สำหรับคุณครู. กรุงเทพฯ: ราชวิทยาลัยกุมารแพทย์แห่งประเทศไทย สมาคมกุมารแพทย์แห่งประเทศไทย; 2560. หน้า 10-19.
Erikson E. (1987). Children and Society. 2nd ed. New York: 1987.
Gresham & Elliott. (2011). Comparability of the Social Skills Rating System to the Social Skills Improvement System: Content and Psychometric Comparisons Across Elementary and Secondary Age Levels. School Psychology Quarterly, 2011 American Psychological Association. 2011, Vol. 26, No. 1, 27–44.
Jim Ollhoff and Laurie Ollhoff. (2004). Getting Along Teaching Social Skills to Children
and Youth. MN: Sparrow Media Group.
Riggio, R. E. (1986). “Assessment of Basic Social Skills.” Journal of Personality and Social
Psychology 51, 3: 649 – 660.
