การพัฒนาสมรรถนะบุคลากรธุรกิจจัดงานคอนเสิร์ตเพื่อส่งเสริมขีดความสามารถการแข่งขันอย่างยั่งยืน
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การศึกษาวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์ปัจจัยของสมรรถนะบุคลากร ความผูกพัน ขีดความสามารถในการแข่งขัน ที่มีอิทธิพลต่อผลการดำเนินการธุรกิจการจัดงานคอนเสิร์ต โดยใช้กลุ่มตัวอย่างคือบุคลากรที่ทำงานในธุรกิจรับจัดงานคอนเสิร์ต โดยวิธีการสุ่มแบบเจาะจง จำนวนทั้งสิ้น 340 ตัวอย่าง เครื่องมือที่ใช้ในเก็บข้อมูลในการศึกษาคือแบบสอบถาม การวิเคราะห์ข้อมูลใช้รูปแบบการวิเคราะห์สมการโครงสร้าง (Structural Equation Modeling : SEM) เพื่อพิสูจน์สมมุติฐานระหว่างตัวแปรที่มีอิทธิพลต่อการดำเนินการธุรกิจการจัดงานคอนเสิร์ต พบว่า สมรรถนะบุคลากรในธุรกิจรับจัดงานคอนเสิร์ต ส่งผลต่อขีดความสามารถในการแข่งขันในทางบวก รวมถึงส่งผลต่อความผูกพันของบุคลากรในทางบวก และสมรรถนะบุคลากรในธุรกิจรับจัดงานคอนเสิร์ตส่งผลกระทบต่อผลการดำเนินการของธุรกิจ ในขณะที่ขีดความสามารถในการแข่งขันส่งผลกระทบต่อผลการดำเนินการของธุรกิจ และขีดความสามารถในการแข่งขันส่งผลกระทบต่อความผูกพันของบุคลากร อย่างไรก็ตามผลการดำเนินการของธุรกิจไม่ส่งผลต่อความผูกพันของบุคลากร ประโยชน์ที่เกิดขึ้นจากการวิจัยนี้สามารถปรับใช้สำหรับผู้ประกอบการธุรกิจรับจัดงานคอนเสิร์ตควรให้ความสำคัญต่อสมรรถนะที่สำคัญของบุคลากรที่ทำงานในธุรกิจรับจัดงานคอนเสิร์ต ในการประกอบการธุรกิจรับจัดงานคอนเสิร์ตควรที่จะมีการพัฒนาสมรรถนะและทักษะที่สำคัญของบุคลากรในธุรกิจงานคอนเสิร์ตได้ในอนาคต
Article Details
เอกสารอ้างอิง
ธนพล รุ่งเรือง (2015). สมรรถนะบุคลากรในอุตสาหกรรม
ไมซ์เพื่อเสริมสร้างพฤติกรรมความภักดีต่อตราสินค้าแก่ผู้เข้าร่วมกิจกรรม. Retrieved from: http://repository.nida.ac.th/handle/662723737/4249.
นุช สัทธาฉัตรมงคล. (2561). แนวทางการพัฒนาทุน
มนุษย์ของบุคลากรระดับปฏิบัติการใน
อุตสาหกรรมไมซ์. ปรัชญาดุษฎีบัณฑิตสาขาวิชาการจัดการ. บัณฑิตวิทยาลัย,
มหาวิทยาลัยศิลปากร
พรณพรรษ หนูดี (2558). คุณลักษณะของผู้ประกอบการ
ธุรกิจรับจัดงานที่ส่งผลต่อผลการดำเนินงานในอุตสาหกรรมไมซ์ จังหวัดสงขลา. บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการการท่องเที ่ยวมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์
วสวัตติ์ สุติญญามณี, กวิน อัศวฉัตรโรจน์, & วัชราภรณ์ อรานุเวชภัณฑ์. (2561). Factors Determining Performance among Operational Staffs: The Case study of Airport of Thailand Public Company Limited. Paper presented at the การประชุมวิชาการด้านการบินระดับชาติ ครั้งที่ 1
สุวดี บุญมาจรินนท์ (2558). แนวทางการพัฒนา
สมรรถนะของทรัพยากรมนุษย์ในธุรกิจรับจัดงาน Event ที่ให้บริการด้านการท่องเที่ยวเพื่อเป็นรางวัล. Retrieved from: http://repository.nida.ac.th/handle/662723737/3725.
หทัยทิพย์ ลิ้วสงวนกุลธร. (2555). การศึกษาปัจจัยที่มีผลต่อสมดุลชีวิตกับการทํางานสถาบันคุ้มครอง เงินฝาก. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย.
อัครเดช ไม้จันทร์. (2560). ปัจจัยที่มีผลต่อประสิทธิภาพในการปฏิบัติงานของพนักงานกลุ่มอุตสาหกรรมติดตั้งเครื่องจักรสายการผลิตในจังหวัดสงขลา. (บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต), มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์, มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์.
Boonsomrat, R., & Jaroenwisan, K. (2023). Human
Resource Competency Standard Elements of Concert Business (Doctoral dissertation, Silpakorn University).
Boyatzis, R. E. (1982). The Competent Manager: A Model for Effective Performance. New York: John Wiley & Sons.
Mwesiumo, D., Juma Abdalla, M. D., Öztüren, A., & Kılıç, H. (2021). Effect of a perceived threat of informal actors on the business performance of formal actors: inbound tour operators’ perspective. Journal of Travel & Tourism Marketing, 38(5), 527-540.
Graffigna, G. (2017). Is a transdisciplinary theory of engagement in organized settings possible? A concept, Employee Engagement and the Employee Experience the literature on employee engagement, consumer engagement and patient engagement. Frontiers in Psychology, 8, 872.
Harter, J. K., Schmidt, F. L., & Hayes, T. L. (2002). Business-unit-level relationship between employee satisfaction, employee engagement and business outcomes: A meta-analysis. Journal of Applied Psychology, 87(2), 268–279.
Hair, J. F. (2009). Multivariate data analysis.
Prentice-Hall Hair, J. F., Sarstedt, M. J., Hopkins, L., & Kuppelwieser, V. G. (2014). Partial
least squares structural equation modeling (PLS-SEM) An emerging tool in business research. European business review, 26(2), 106-121.
Hair, J. F., Risher, J. J., Sarstedt, M., & Ringle, C.
M. (2019). When to use and how to report the results of PLS-SEM. European business review, 31(1), 2-24.
Liaman, A. (2014). Competencies and qualifications of staff and management in hospitality establishments. Bachelor dissertation, Institute of Hospitality Management in Prague.
McClelland, D. C. (1973). Testing for Competence Rather Than for Intelligence. American Psychologist, 28(1), 1-14.
Macey, W. H., & Schneider, B. (2008). The meaning of employee engagement. Industrial and Organizational Psychology, 1, 3–30.
Meyer, J. P., Becker, T. E., & Vandenberghe, C. (2004). Employee commitment and motivation: a conceptual analysis and integrative model. Journal of Applied Psychology, 89(6), 991.
Nolan, E. (2017). Working with venues for events: A practical guide. Routledge.
Podsakoff, P. M., MacKenzie, S. B., Paine, J. B., &
Bachrach, D. G. (2000). Organizational
citizenship behaviors: A critical review of the theoretical and empirical literature and suggestions for future research. Journal of management, 26(3), 513-563.
Puteh, F., Kaliannan, M., & Alam, N. (2016).
Employee core competencies and
organisational excellence: An interpretative analysis. Australian Journal of Business and Economic Studies, 2(1), 45-55.
Spencer, L. M., & Spencer, S. M. (1993). Competence at Work: Models for Superior Performance. New York: John Wiley & Sons.
Lamesawan, P., Silpcharu, T., & Wattanakomol, S.
(2023). Guidelines for evaluating the fair performance of personnel in the manufacturing and service business sector. International Journal of Professional Business Review, 8(6), e01714-e01714.
Thailand Convention & Exhibition Bureau (TCEB).
(2023). IBM Institute for Business Value.
Retrieved from:
leadership/institute-business-value/en-us/report/2022- sustainability-consumer-research
The standard wealth. (2024). คอนเสิร์ตระเบิดความมัน ไทยจัด 900 งานในปีเดียว สร้างเงินสะพัดกว่า 2 หมื่นล้านบาท. เข้าถึงจาก https://thestandard.co/thailand-900-concerts-in-one-year/.
