The Historical Architectural Identity of Mueang Nonthaburi
Main Article Content
Abstract
This research article aims to study the historical architectural identity of Mueang Nonthaburi, focusing on 24 historical sites across 11 areas in Mueang District, Nonthaburi Province. The study was conducted through field surveys and the analysis of documents and photographs. The findings reveal that the historical architectural identity of Nonthaburi City can be categorized into three distinct periods: the Late Ayutthaya Period (before 1767), the Early Rattanakosin Period (1782-1851), and the Rattanakosin Period to Post-World War II (1851-1945). The architecture serves four main functions: sites for religious ceremonies (10 locations), worship sites (6 locations), sites for religious activities (6 locations), and educational institutions (2 locations). The architectural styles are classified into three types: traditional style, royal style, and western style. These styles evolved according to the surrounding context and the influence exerted by the groups responsible for their construction or restoration in each era, resulting in a fusion of artistic styles.
Article Details
References
กรมศิลปากร. (2537). ประชุมพงศาวดาร ภาคที่ 82 เรื่องพระราชพงศาวดารกรุงสยามจากต้นฉบับของบริติชมิวเซียมกรุงลอนดอน .กรุงเทพฯ: กรมศิลปากร.
กรมศิลปากร. (2552). “พัฒนาการทางประวัติศาสตร์ของเมืองนครปฐม” ใน ปกิณกคดีประวัติศาสตร์ไทย เล่ม 2. กรุงเทพฯ: กรมศิลปากร.
ขจรศักดิ์ เจ้ากรมทอง. (2557). สถาปัตยกรรมพื้นถิ่นนนทบุรี : ความสืบเนื่องและการเปลี่ยนแปลง. วารสารเกษมบัณฑิต. 15(2) : 49-59.
คณะกรรมการอำนวยการจัดงานเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว.2542. วัฒนธรรม พัฒนาการทางประวัติศาสตร์ เอกลักษณ์ และภูมิปัญญาจังหวัดนนทบุรี. กรุงเทพฯ: คณะกรรมการฝ่ายประมวลเอกสารและจดหมายเหตุ.
ชาตรี ประกิตนนทการ. (2556). ศิลปะ-สถาปัตยกรรมสมัยรัชกาลที่ 1 : แนวคิด คติสัญลักษณ์ และ ความหมายทางสังคมยุคต้นรัตนโกสินทร์. วารสารวิจิตรศิลป์. 4(1) : 243-324.
ณัฐวัตร จินรัตน์. (2546). การออกแบบสถาปัตยกรรมแบบพระราชนิยมในรัชกาลที่ 3. (วิทยานิพนธ์ปริญญาศิลปศาสตรมหาบัณฑิต). กรุงเทพฯ: บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศิลปากร.
ปัทมา เจริญกรกิจ. (2558). พระอุโบสถและพระวิหารสมัยอยุธยาตอนปลาย-รัตนโกสินทร์ตอนต้น ในพื้นที่คลองอ้อมนนท์ จังหวัดนนทบุรี. (วิทยานิพนธ์ปริญญาศิลปศาสตรมหาบัณฑิต). กรุงเทพฯ:บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศิลปากร.
ปิยมาศ สุขพลับพลา. (2546). การศึกษาเปรียบเทียบสถาปัตยกรรมพระอารามหลวงรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว : กรณีศึกษาวัดเทพธิดารามวรวิหาร วัดราชนัดดารามวรวิหาร วัดเฉลิมพระเกียรติวรวิหาร. (วิทยานิพนธ์ปริญญาศิลปศาสตรมหาบัณฑิต). กรุงเทพฯ: บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศิลปากร.
ลา ลูแบร์.ซิมอง เดอ. (2510). จดหมายเหตุลาลูแบร์ฉบับสมบูรณ์ แปลโดย สันต์ ท.โกมลบุตร. กรุงเทพฯ: ก้าวหน้า.
ศรีศักร วัลลิโภดม. (2540). บางใหญ่ : ชุมชนชาวสวนในเขตนนทบุรี. วารสารเมืองโบราณ . 23(3) : 55.
สายชล สัตยานุรักษ์. (2558). การวิจัยเพื่อสร้างองค์ความรู้ใหม่ : ประวัติศาสตร์สังคมไทย. รายงานวิจัยฉบับสมบูรณ์. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมวิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม.
สายันต์ ไพรชาญจิตร์. (2548). กระบวนการโบราณคดีชุมชน: การวิจัยเชิงปฏิบัติการพัฒนาแบบมีส่วนร่วมเพื่อเสริมสร้างความสามารถของชุมชนท้องถิ่นในการจัดการทรัพยากรวัฒนธรรมในจังหวัดน่าน . รายงานการวิจัยฉบับสมบูรณ์. กรุงเทพฯ: สถาบันไทยคดีศึกษา มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
สุนทรโวหาร(ภู่), พระ. (2513). นิราศสุนทรภู่. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์คุรุสภา.
หวน พินธุพันธ์.2547.ประวัติศาสตร์เมืองนนทบุรี.กรุงเทพฯ: โอเดียนสโตร์.
อนุวิทย์ เจริญศุภกุล. (2541). ปราสาทเมืองต่ำ : การศึกษาทางประวัติศาสตร์สถาปัตยกรรม. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
อภิญญา เฟื่องฟูสกุล. (2546). อัตลักษณ์ : การทบทวนทฤษฎีและกรอบแนวคิด. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการวิจัยแห่งชาติ.