The Changes of the Urban Poor Under the Impact of Khon Kaen City Development : Basic Scenery from the Survey
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The main objective of this survey research was to study the changes of the urban poor in urban area of Khon Kaen Municipality. Interview schedule was used to collect data from a sample of 506 urban poor people in Khon Kaen Municipality. The sample was obtained by simple sampling method based on the community member list of each community in Khon Kaen Municipality. Data were analyzed by descriptive statistics including frequency, percentage, mean, and standard deviation.
Research findings found that the changes of the urban poor people in ISAN cities consisted of the physical shifts of communities into urbanization. The occupational shifts of the urban poor people, the right of the house ownership in the urban cities, the separation of relationship among urban people which were determined by economic costs, and political participation as a means of contributing to urban development.
Article Details
References
กฤษดา ปัจจ่าเนย์. (2560). ความมั่นคงในการดำรงชีพของครัวเรือนแรงงานชานเมืองขอนแก่น.วิทยานิพนธ์ปริญญาศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาพัฒนาสังคม บัณฑิตวิทยาลัยมหาวิทยาลัยขอนแก่น.
กฤษดา ปัจจ่าเนย์ และธนพฤกษ์ ชามะรัตน์. (2560). วัฒนธรรมการบริโภคของครัวเรือนแรงงานชานเมืองขอนแก่น. วารสารภาษา ศาสนา และวัฒนธรรม คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์มหาวิทยาลัยขอนแก่น, 6 (2), 221-240.
กิตติ หนองพล และนพดล ตั้งสกุล. (2555). แนวทางการแก้ไขปัญหาที่อยู่อาศัยของคนจนเมืองชุมแพจังหวัดขอนแก่น จากการดำเนินการตามโครงการบ้านมั่นคง. วารสารสังคมลุ่มนํ้าโขง, 8(1), 47 - 62.
กิตติกาญจน์ หาญกุล, กนกวรรณ มะโนรมย์ และนิตยา กิจติเวชกุล. (2556). สนามการต่อรองเชิงอำนาจของชาวชุมชนแออัดในจังหวัดอุบลราชธานี. วารสารศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี, 9(1), 45-73.
คณิน เชื้อดวงผุย, อนุวัฒน์ พลทิพย์, วิบูลย์ วัฒนนามกุล และสุภนัย ประเสริฐสุข. (2561).วิถีชีวิตของคนไร้บ้านในเขตเทศบาลนครขอนแก่น จังหวัดขอนแก่น. Veridian E-Journal, Silpakorn University, 1(2), 1341-1362.
ญาณกร โท้ประยูร, จักรพงษ์ เปี่ยมเมตตา และอัครกฤษ นุ่นจันทร์. (2559). เมืองน่าอยู่กับการจัดการขยะในการเข้าสู่ประชาคมอาเซียน. วารสารรัชต์ภาคย์, 10(20), 82-95.
ญาณิกา อักษรนำ. (2560). พลวัตความหมายของคำว่า “บ้าน” ของคนไร้บ้าน : กรณีศึกษาศูนย์พักคนไร้บ้านโดยมูลนิธิพัฒนาที่อยู่อาศัย. วารสาร มจร การพัฒนาสังคม, 2(1), 39-57.
ธนพฤกษ์ ชามะรัตน์. (2560). การวิจัยเชิงปริมาณสำหรับงานพัฒนาสังคม. ขอนแก่น : โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
ธนพฤกษ์ ชามะรัตน์. (2566). การกลายเป็นเมืองและการพัฒนาชุมชนเมือง. ขอนแก่น : คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
ธิติญา เหล่าอัน. (2563). ชุมชนข้างทางรถไฟกับผลกระทบจากการสร้างรถไฟรางคู่: ชุมชนข้างทางรถไฟ อำเภอเมือง จังหวัดขอนแก่น. วารสารสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์, 46(1), 254-289.
บัวพันธ์ พรหมพักพิง. (2560). ความเปราะบางของครัวเรือนในเมืองอุดรธานีภายใต้บริบทการขยายตัวของเมือง. วารสารพัฒนาสังคม, 19(2), 69-92.
บัวพันธ์ พรหมพักพิง, ยรรยงค์ อินทร์ม่วง และมนต์ชัย ผ่องศิริ. (2562). เมืองขอนแก่น: การเติบโต ความท้าทาย และโอกาส. นนทบุรี: สถาบันสิ่งแวดล้อมไทย.
บุญเลิศ วิเศษปรีชา, อรรถจักร สัตยานุรักษ์, สมชาย ปรีชาศิลปกุล, ประภาส ปิ่นตบแต่ง, ธนพฤกษ์ ชามะรัตน์ และณฐพงศ์ จิตรนิรัตน์. (2561). ชุมชนแออัดและคนจนเมืองที่เปลี่ยนไป ในสังคมเมืองที่กำลังเปลี่ยนแปลง. กรุงเทพมหานคร : สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย (สกว.).
ผกามาศ ถิ่นพังงา. (2558). ถอดบทเรียนโครงการเสริมสร้างการรับมือของเมืองกับการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ (Mekong – Building Climate Resilient Asian Cities: M-BRACE) เมืองอุดรธานี และเมืองภูเก็ต. นนทบุรี: มูลนิธิสถาบันสิ่งแวดล้อมไทย.
ภูมิสิทธิ์ สุวรรณศักดิ์ และอุดม โคสิน. (2546). ปัญหาชีวิตกลุ่มเด็กยากจนและด้อยโอกาสในชุมชนเมืองจังหวัดสุรินทร์. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย.
วิจิตร ระวิวงศ์, วิไลวัจส์ กฤษณะภูติ และประดิษฐ์ ศิลาบุตร. (2542). สถานการณ์คนจนและการจัดการแก้ปัญหาคนจนในภาวะวิกฤตทางเศรษฐกิจ. รายงานโครงการวิจัย. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย.
สมศักดิ์ ศรีสันติสุข ไพฑูรณ์ คัชมาตย์ และเพียรศักดิ์ ภักดี. (2547). เสียงสะท้อนของคนจนเมืองในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. วารสารวิชาการคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์, 3(2), 27-38.
สมโภช รติโอฬาร. (2552). สุขภาพ: ผลกระทบจากความเป็นเมือง. วารสารความปลอดภัยและสุขภาพ, 2(7), 55-63.
สุรพงษ์ เล็กสมบูรณ์. (2557). กลยุทธ์การจัดการขยะชุมชนแบบประชาชนมีส่วนร่วมของเขตเทศบาลเมืองกาฬสินธุ์. วารสารวิทยาลัยบัณฑิตศึกษาการจัดการ มข., 7(1), 125-146.
อคิน รพีพัฒน์ และคณะ. (2550).รายงานโครงการวิจัยประเมินผลโครงการบ้านมั่นคง เรื่อง คนจนเมือง: การเปลี่ยนแปลงโลกทัศน์และทัศนะที่มีต่อตนเองและสังคม. ขอนแก่น: สถาบันวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
อภิญญา เวชยชัย และกิติพัฒน์ นนทปัทมะดุล. (2546). การพัฒนาระบบสวัสดิการสำหรับคนจนและคนด้อยโอกาส. รายงานโครงการวิจัย. กรุงเทพฯ : ศูนย์ศึกษาเศรษฐศาสตร์การเมือง คณะเศรษฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
อภิศักดิ์ ธีระวิสิษฐ์. (2550). การพัฒนาที่อยู่อาศัยสำหรับจนจนเมือง: กรณีศึกษาจังหวัดขอนแก่น. วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาพัฒนศาสตร์ บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
Chamaratana, T., Ayuwat, D. and Chinnasri, O. (2017). “Social Mobility Springboard: Occupational Prestige of Thai Labour Brokers”, Historical Social Research. 42 (3), pp. 335-347.
Cochran, W.G. (1977). Sampling Techniques. 3rd Edition. New York: John Wiley & Sons.
Phongsiri, M. (2019). Land Conflict and Land Governance in the Greater Mekong Sub-Region: Case Studies of Urban and Peri-urban in Thailand. Journal of Mekong Societies, 15(1), 87-110.
Phuttharak, T. and Dhiravisit, A. (2014). Regional Rapid Growth in Cities and Urbanization in Thailand. Journal of Arts and Humanities (JAH), 3(1), 57-63.
