The The ultimate reality in Buddhism

Main Article Content

Faruk Khunram
Kampanat Buajaroen

Abstract

Abstract


This academic article aims to study about the ultimate reality in Buddhism that appear in the Buddhist scriptures and in related documents and practice to reach the ultimate reality.


The study of the ultimate reality in the Buddhist belief system found that "Nirvana or nippāna" is the ultimate goal of Buddhism. Divided into two kinds 1. Saupadisesa-nippāna (Nibbāna with the substratum of life remaining) 2. Anupadisesa-nippāna (Nibbāna without any substratum of life remaining). The Lord Buddha discovered the truth through enlightenment, that is, the Dharma and has published guidelines for practitioners to achieve their life goals.


The study of the ultimate reality found. Guidelines and principles to achieve Nirvana Individuals must train themselves and follow the principles of the Right way or following the middle path, namely the Noble Eightfold Path, then he would attain liberation (Nirvana), that is, Right View, Right Thought, Right Speech, Right Action, Right Livelihood, Right Effort, Right Mindfulness, and Right Concentration.


 


Keywords:  ultimate reality, guidelines, Buddhism,

Article Details

Section
บทความวิชาการ

References

นพดล ปรางค์ทอง. (2554). จริยธรรมกับชีวิต. เอกสารประกอบการสอน คณะมนุษศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนครศรีอยุธยา. ม.ป.ท.

พระธรรมปิฎก. (2538). พุทธธรรม. พิมพ์ครั้งที่ 6. กรุเทพฯ: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระธรรมปิฎก. (2538). พจนานุกรมพุทธศาสตร์ ฉบับประมวลธรรม. พิมพ์ครั้งที่ 8. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาจุฬา ลงกรณราชวิทยาลัย.

ธรรมปิฎก, พระ. (2538). พจนานุกรมพุทธศาสตร์ ฉบับประมวลศัพท์. พิมพ์ครั้งที่ 8. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระมหาณรงค์ เชิดสูงเนิน, (2522). พระพุทธศาสนากับพัฒนามนุษย์. เอกสารประการประชุมสัมมนาเรื่อง ปัญหาการเรียนการสอนวิชาปรัชญาในประเทศไทย ชมรมปรัชญาและศาสนา, วันที่ 9-10 กุมภาพันธ์ 2522 ณ ห้องประชุมนิติศษสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, หน้า 2.

พระไตรปิฏกฉบับสังคายนา. (2530). กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์การศาสนา.

มนต์ ทองชัช. (2530). 4 ศาสนาสำคัญของโลกปัจจุบัน. พราหมณ์-ฮินดู พุทธ คริสต์และอิสลาม. กรุงเทพฯ: โอ เอส. พริ้นติ้ง.

ม.ร.ว. คึกฤทธิ์ ปราโมช. (2520). พระพุทธศาสนาและโลกในพระพุทธศาสนา. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์สยามรัฐ.

เสถียรพงษ์ วรรณปก. (2521). โลกทัศน์พระพุทธศาสนา. เอกสารประกอบคำบรรยายแก่นักศึกษา คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ พ.ศ. 2521, หน้า 9-10.

เสถียรพงษ์ วรรณปก. (2521). ปัญหาเรื่องอัตตา-อนัตตา และทรรศนะคติเรื่องกรรม. เอกสารประกอบการบรรยายแก่นักศึกษา คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ พ.ศ. 2521, หน้า 26.

เสถียรพงษ์ วรรณปก. (2563). พระพุทธพจนะในธรรมบท. แปลโดย เสถียรพงษ์ วรรณปก. พิมพ์ครั้งที่ 3. กรุงเทพฯ: ศยาม.

สุชีพ ปุญญานุภาพ. (2532). พระไตรปิฎกฉบับสำหรับประชาชน. พิมพ์ครั้งที่ 11. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหามกุฏราชวิทยาลัย.

สนิท ศรีสำแดง. (2534). ความรู้เบื้องต้นเกี่ยวกับปรัชญาและศาสนา. กรุงเทพฯ: นีลนาราการพิมพ์.

สิวลี ศิริไล (2532). จริยศาสตร์สำหรับพยาบาล. ฉบับแก้ไขเพิ่มเติม ครั้งที่ 1, ภาควิชามนุษยศาสตร์ คณะสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล.