กระบวนทัศน์ใหม่: การพัฒนากิจกรรมการเรียนรู้ในห้องเรียนสู่การบริการสังคม สำหรับนักศึกษาครูวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏลำปาง

Main Article Content

duangjan kaewkongpan

Abstract

The aims of this study were 1) to develop the creativity of learning from classroom towards social services for pre-service science teacher, 2) to study teamwork skills from experiential learning through PAR processes and 3) to study the satisfaction of pre-service science teacher towards social services. Target group were 57 students from second- year and third-year students by purposive sampling. The researcher used purposive sampling because want pre-service science teacher to promote and develop the teaching technics in classroom towards social service. Qualitative data analysis by the phenomenon explanation through the reflection of the learner, recording images via a camera phone, small group seminar, summarize and the learning lessons. Quantitative data analysis by descriptive statistics including mean and standard deviation. The tools used in the research consisted of 1) learning management plan of the creativity of learning from classroom towards social services for pre-service science teacher, 2) creativity observation form of pre-service science teacher, 3) interview form about team working behaviors, and 4) questionnaire. The activities of the creativity of learning from classroom towards social services divided into 3 processes in following preparing process, action process, and reflection process. Pre-service science teacher achieved the knowledge, direct experiences of team working, life learning skills, communication skills, the characteristic development of being teacher by doing, and linking the major subjects and teacher professional to further apply. The satisfaction about learning activities in the classroom towards social service for pre-science teacher students showed the overall picture was 4.26 (0.47), in the highest level.

Article Details

Section
บทความวิจัย

References

เอกสารอ้างอิง
การต์รวี บุญญานุสิทธิ์. (2554). การพัฒนารูปแบบการเรียนการสอนที่ส่งเสริมจิตแห่งความเคารพและจิตแห่ง
จริยธรรม ตามแนวคิดการเรียนการสอนโดยการบริการสังคม สำหรับนักศึกษาระดับปริญญาตรี. (ปริญญา
นิพนธ์การศึกษาดุษฎีบัณฑิต สาขาการวิจัยและพัฒนาหลักสูตร, มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ)
ฆนัท ธาตุทอง. (2554). สอนคิด: การจัดการเรียนรู้เพื่อพัฒนาการคิด. พิมพ์ครั้งที่ 2. นครปฐม: เพชรเกษมการพิมพ์.
จุรี ทัพวงษ์ และวิมลรัตน์ จตุรานนท์. (2552). การประยุกต์ใช้เทคนิคการเรียนรู้ด้วยการบริการสังคมในการจัดการศึกษาระดับอาชีวศึกษา. วารสารการศึกษาและพัฒนาสังคม. 5(1-2):67-80.
ฤทัย จงสฤษดิ์. (2551). การออกแบบและพัฒนากิจกรรมค่ายวิทยาศาสตร์. กรุงเทพฯ: บริษัท วี.พริ้นท์ (1991)จำกัด.
ณัฐมน พันธุ์ชาตรี. (2559). การสร้างเสริมคุณลักษณะความเป็นครูของนักศึกษาคณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏ.
วิทยานิพนธ์นี้เป็นส่วนหนึ่งของการศึกษาตามหลักสูตรปริญญาปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการ
บริหารการศึกษาภาควิชาการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยศิลปากร.
ทิศนา แขมมณี. (2555). ศาสตร์การสอน องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ. กรุงเทพฯ:
สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหวิทยาลัย.
ธนีนาฎ ณ สุนทร. (2561). USC - Service Learning Model: สู่การพัฒนานักศึกษาในยุค Thailand 4.0. วารสารครุ
ศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. 46(3): 325-344.
ธัญญาพร ก่องขันธ์ และคณะ. (2562). การพัฒนาความสามารถในการออกแบบการจัดการเรียนรู้ที่เน้นผู้เรียนเป็น
สำคัญและจิตอาสา โดยใช้การจัดกิจกรรมการเรียนรู้แบบบริการสังคม (Service learning) : กรณีศึกษา สาขาวิชาสังคมศึกษา คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม. วารสารบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร. 1673: 50-57.
ธัญลักษณ์ ธนปกิจ. (2559). การจัดการสื่อสารเพื่อการสร้างนวัตกรรมจากการเรียนรู้นอกห้องเรียน มหาวิทยาลัย
บรรษัทในประเทศไทย. วารสารนิเทศศาสตร์และนวัตกรรมนิด้า. 3(2): 63-80.
ธีรพันธ์ เชิญรัมย์. (2563). องค์การแห่งการเรียนรู้: การเรียนรู้จากการปฏิบัติ. วารสารวิจยวิชาการ. 3(1): 185-196.
เนาวนิตย์ สงคราม. (2557). การศึกษานอกสถานที่และการศึกษานอกสถานที่เสมือนเพื่อการเรียนรู้เชิงรุก.
กรุงเทพฯ: บริษัท วี. พริ้นท์ (1991) จำกัด.
ปวีณา งามประภาสม. (2555). การเพิ่มศักยภาพและผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนด้วยกระบวนการกลุ่ม. วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏลำปาง. 1(1): 58-66.
ประสาท เนืองเฉลิม. (2558). การเรียนรู้โดยการบริการสังคม. วารสารวิชาการแพรวากาฬสินธุ์ มหาวิทยาลัยราชภัฏกาฬสินธุ์. 2(1): 9-18.
ประสาท เนืองเฉลิม. (2558). การพัฒนากิจกรรมการเรียนรู้โดยการบริการสังคมสาหรับนิสิตครูวิทยาศาสตร์.
วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยธนบุรี. 9(19): 30-39
ประสาท เนืองเฉลิม. (2559). การปฏิรูปตนเองสู่การเป็นครูมืออาชีพ. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์. 7(1):
66-74.
ปาริชาติ ประเสริฐสังข์และธีรศาสตร์ คณาศรี. (2560). การบริการสังคมกับการออกแบบกิจกรรมการเรียนรู้
ตามแนวสะเต็ม ศึกษา. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม. 11(2): 7-16.
พวงพยอม ชิดทอง และ ปวีณา โฆสิโต. (2560). บทบาทของอาจารย์ในการส่งเสริมทักษะการเรียนรู้ในศตวรรษที่
21 สำหรับบัณฑติไทย. พิฆเนศวร์สาร. 13(1): 1-11.


ยุทธศาสตร์มหาวิทยาลัยราชภัฏ เพื่อการพัฒนาท้องถิ่น ระยะ 20 ปี (พ.ศ. 2560-2579). (2562). แหล่งสืบค้น
http://www.sru.ac.th/files/20190306-goverment-plan-university-20-year-upadte.pdf
สืบค้นวันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2562.
ราชบัณฑิตสถาน. (2555). พจนานุกรมศัพท์ศึกษาฉบับราชบัณฑิตยสถาน. กรุงเทพฯ: อรุณการพิมพ์.
วัลนิกา ฉลากบาง. (2559). จิตวิญญาณความเป็นครู: คุณลักษณะสำคัญของครูมืออาชีพ. วารสารมหาวิทยาลัยนครพนม.6(2): 123-128.
ศศิธร บัวทอง. (2560). การวัดและประเมินทักษะการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21. Veridian E-Journal, Silpakorn
University. 10(2): 1856-1867.
สุคนธ์ สินธพานนท์. (2560). การจัดการเรียนรู้ของครูยุคใหม่...เพื่อพัฒนาทักษะผู้เรียนในศตวรรษที่ 21. กรุงเทพฯ: ห้างหุ้นส่วนจำกัด 9119 เทคนิคพริ้นติ้ง.
สุนิสา ทรงอยู่ และคณะ. (2560). ผลของโปรแกรมพัฒนาจิตอาสาตามแนวคิดการเรียนรู้จากการให้บริการสังคมของ
นักศึกษาวิชาชีพครู มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยธนบุรี. 1125: 153-163.
สุสัณหา ยิ้มแย้ม และคณะ. (2558). การพัฒนาการจัดการเรียนรู้แบบผสมผสานเพื่อพัฒนาทักษะการเรียนรู้ใน
ศตวรรษที่ 21. วารสารพยาบาลสาร. 42(ฉบับที่: พิเศษ1): 129-140.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560 – 2579. แหล่งสืบค้นจาก
http://backoffice.onec.go.th/uploaded/Outstand/2017-EdPlan60-79.pdf
สืบค้นวันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2562.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ. (2561). สรุปประเด็นแผนการปฏิรูปประเทศ 11 ด้าน สู่การ
พัฒนาการศึกษา. แหล่งสืบค้น https://www.pathailand.com/upload/forum/ebook_11d.pdf. สืบค้นวันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2562.
อรนุช ลิมตศิริ. (2560). การศึกษานอกห้องเรียนเพื่อเสริมสร้างทักษะการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21. Veridian E-
Journal, Silpakorn University. 10(3): 1643-1658.
Bonk, C. J., & Graham, C. R. (2004). Handbook of blended learning: Global perspectives. San Francisco: Pfeiffer Publishing.
Bruner, J. S. (1966). Toward a theory of instruction. Cambridge, MA: Harvard University.
Kolb, D.A. (1984). Experience as the Source of Learning and Development. New Jersey: Prentice Hall.
McGill, I. and Beaty, L. (1995). Action Learning. London: Kokan Page.
Piajet. (1962). The Origins of intelligence in the Children. New Yaek: W.W.Norton.
Prasertsang, P., Nuangchalerm, P. and Pumipuntu, C. (2013). Service Learning and its Influenced to
Pre-service Teachers: Social Responsibility and Self-efficacy Study. International Education
Studies. 6(7): 144-149.
Torrance, E.P. and R.E. Myers. (1962). CreativeLearning and Teaching. New York :Good, Mead and Company.
The Science Education Resource Center. (2018). What is service-learning?. Retrieved from
https://serc.carleton.edu/introgeo/service/what.html.
Ryan,R.M and Deci,E.L. (2000). “Intrinsic and extrinsic motivations: Class definitions and new directions.”
Contemporary educational psychology. 251: 54-67.
Zins, J.E., Bloodworth, M.R. and Wiessberg, R.P. (2007). The Scientific Base Linking Social and
Emotional Learning to School Success. Journal of Educational and Psychological Consultation. 17(2-3): 191-210.