ผีเจ้าพ่อดงภูดิน : ทุนทางวัฒนธรรมในเทศกาลแข่งเรือวันสงกรานต์ปฏิบัติการ Soft Power ระดับท้องถิ่น

Main Article Content

ประจวบ จันทร์หมื่น

บทคัดย่อ

         บทความวิชาการนี้ เป็นผลการศึกษาทุนทางวัฒนธรรมของคนอำเภอราษีไศล จังหวัดศรีสะเกษ ซึ่งดำรงชีพอยู่ในระบบนิเวศน์ลำน้ำมูลและป่าชุมชนดงภูดินพื้นที่กว่า 5,100 ไร่ และยังคงมีความเชื่อถือในผีเจ้าพ่อดงภูดิน ยังมีพลวัตของความเชื่อปรับเปลี่ยนไปตามพื้นที่และเวลา ไม่ได้ยึดมั่นในความเชื่อแบบดั้งเดิม โดยมองผ่านการจัดแข่งเรือหาปลา 5 ฝีพายที่ได้จัดขึ้นในฤดูแล้ง ช่วงเทศกาลวันสงกรานต์ โดยไม่เคยมีการจัดการแข่งขันในช่วงนี้มาก่อน ทั้งนี้ความเชื่อดั้งเดิมในการแข่งเรือต้องจัดในเดือนพฤศจิกายน ความเชื่อเดิมนั้นต้องจัดแข่งถวายเจ้าพ่อดงภูดินก่อนจึงจะสามารถจัดการแข่งขันได้ ทั้งนี้บริบทดังกล่าวนี้ มีนัยสำคัญ 3 ประการ คือ  1) ความเชื่อดั้งเดิมในสังคมอีสานสามารถปรับปรนได้  2) ทุนทางวัฒนธรรมและสำนึกท้องถิ่นนิยม คือ อำนาจสำคัญที่จะยกระดับคุณภาพชีวิตคนท้องถิ่น  3) แนวคิด Soft Power สามารถนำมาปรับใช้ในระดับท้องถิ่นเพื่อเพิ่มมูลค่าทางเศรษฐกิจในชุมชนได้ โดยให้ความสำคัญกับการสืบค้นองค์ความรู้ประวัติศาสตร์ท้องถิ่น การสร้างกลไกขับเคลื่อนและการวางแผนเชิงกลยุทธ์การขับเคลื่อน บทความนี้ใช้แนวคิดทุนทางวัฒนธรรม แนวคิดท้องถิ่นนิยม และแนวคิด Soft Power ในการวิเคราะห์

Article Details

ประเภทบทความ
บทความวิชาการ

เอกสารอ้างอิง

กิตติ ประเสริฐสุข (2566) Soft Power ของจีน ญี่ปุ่น เกาหลี ในอาเซียนและนัยต่อไทย.สำนักงานการส่งเสริมวิทยาศาสตร์วิจัยและนวัตกรรม.กรุงเทพฯ

คณะวิจัยไทบ้านราศีไศล (2548) ราษีไศลภูมิปัญญา สิทธิและวิถีแห่งป่าทามแม่น้ำมูล.วนิดาเพลส.กรุงเทพฯ

ทวีศิลป์ สืบวัฒนะ (2554) แนวคิดและแนวทางการศึกษาประวัติศาสตร์ท้องถิ่น.เคล็ดไทย.กรุงเทพฯ

เทศบาลตำบลเมืองคง (2566) แผนพัฒนาท้องถิ่น พ.ศ.2566-2570. https://www.muangkongmunic.com/wp-content/uploads/2024/04

ปฐม หงส์สุวรรณ (2557) ดงภูดิน : เรื่องเล่าศักดิ์สิทธิ์กับปฏิบัติการสร้าง ความหมายว่าด้วยสิทธิชุมชน.วารสารสังคมลุ่มน้ำโขง : ปีที่ 10 ฉบับที่ 3 กันยายน-ธันวาคม 2557.ขอนแก่น ,หน้า 167-192

ประกาศิต อานุภาพแสนยากร (2567) การยกระดับคุณค่าและมูลค่าวัฒนธรรมข้าวลุ่มน้ำมูลพื้นที่ทุ่งกุลาร้องไห้

อำเภอราษีไศล จังหวัดศรีสะเกษ.รายงานการวิจัย.กองทุนส่งเสริมวิทยาศาสตร์วิจัยและนวัตกรรม.กรุงเทพฯ

ประจวบ จันทร์หมื่น (2560) การเปลี่ยนแปลงทางการเมืองในสังคมหลังชาวนาอีสานกรณีศึกษานัยสำคัญต่อสังคมการเมืองไทยในปัจจุบัน.วารสารมหาวิทยาลัยนครพนม ; ปีที่ 7 ฉบับที่ 1 มกราคม - เมษายน 2560 ,หน้า 135-142

พนธกร วรภมรและนณริฏ พิศลยบุตร (2565) โครงการติดตามสถานการณ์ การปรับตัวและมาตรการฟื้นฟูเศรษฐกิจ สังคม และการศึกษาจากปัญหาโควิด-19: สู่การพลิกฟื้นอย่างยั่งยืน (ระยะที่ 2) สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.).กรุงเทพฯ

พัฒนา กิติอาษา (2546) ท้องถิ่นนิยม.บริษัทเคล็ดไทย จำกัด.กรุงเทพฯ

วสันต์ เหลืองประภัสร์ (2563) การอภิบาลบนฐานของความร่วมมือ สภาวะสังคมไร้ศูนย์กลาง การแตกกระจายในระบบบริหารราชการผ่านดินและการแสวงหาตัวแบบใหม่ในการขับเคลื่อนภารกิจของรัฐ.สถาปันพระปกเกล้า.กรุงเทพฯ

วีระศักดิ์ จันทร์ส่งแสง (2556) อีสานบ้านเฮา. กรุงเทพฯ: สารคดี.

อานันท์ กาญจนพันธุ์ (2564) ก้าวข้ามวาทกรรมสู่พื้นที่ความรู้ จุดตัดข้อถกเถียงทางสังคมศาสตร์.สำนักพิมพ์สยาม.กรุงเทพฯ

Bourdieu, P. (1990) The Logic of Practice. Cambridge: Polity Press de Certeau, M. 1984. The Practice of Everyday Life. S. Rendall (trans.). Berkeley: University of California Press.

Giddens, A. (1984) The Constitution of Society: Outline of the Theory of Structuration. Cambridge: Polity Press.

Joseph S. Nye. (2021). Soft power: the evolution of a concept. https://doi.org/10.1080/2158379X.2021.1879572

Schatzki, T. R. (1996) Social Practices: A Wittgensteinian Approach to Human Activity and the Social. Cambridge: Cambridge University Press

สัมภาษณ์

วิทิต กตะศิลา,ผู้ให้สัมภาษณ์, 12 เมษายน 2568

พันธ์ศักดิ์ เย็นใจ,ผู้ให้สัมภาษณ์, 12 เมษายน 2568

สมยงค์ คำแก้ว ,ผู้ให้สัมภาษณ์, 12 เมษายน 2568

นรินทร์ทิพย์ ไข่มุก,ผู้ให้สัมภาษณ์, 12 เมษายน 2568