ปัจจัยที่ส่งผลต่อการทำงานนอกเวลาของพนักงานประจำ กรณีศึกษา จังหวัดนราธิวาส
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาลักษณะการทำงานนอกเวลา และเพื่อศึกษาปัจจัยที่ส่งผลต่อการทำงานนอกเวลาของพนักงานประจำ กรณีศึกษาจังหวัดนราธิวาส โดยใช้ข้อมูลจากแบบสอบถาม จำนวน 400 ตัวอย่าง สถิติที่ใช้วิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การวิเคราะห์ไคสแควร์ การวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณและโลจิสติกส์พหุคูณ ผลการศึกษาพบว่า พนักงานประจำที่ทำงานนอกเวลามีชั่วโมงการทำงานต่อวันเฉลี่ย 7.58 ชั่วโมง จำนวนวันทำงานต่อสัปดาห์เฉลี่ย 5.7 วัน และรายได้ต่อชั่วโมงเฉลี่ย 288.67 บาท โดยประเภทของงานนอกเวลาส่วนใหญ่เลือกประเภทงานขาย รองลงมาคือ งานบริการ งานวิชาการ และงานอื่นๆ ตามลำดับ ซึ่งแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ 0.05 สำหรับปัจจัย ได้แก่ เพศ สถานภาพสมรส อาชีพ ค่าใช้จ่าย และหนี้สิน ส่งผลต่อการทำงานนอกเวลาของพนักงานประจำ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ 0.05 ดังนั้นหน่วยงานภาครัฐและเอกชนควรส่งเสริมอบรมทักษะอาชีพเสริมที่สอดคล้องกับความต้องการของพนักงานประจำ พร้อมทั้งการให้ความรู้เกี่ยวกับทักษะการบริหารเวลาและการวางแผนทางการเงิน เพื่อพนักงานประจำจะได้มีการทำงานนอกเวลาอย่างเหมาะสมไม่กระทบกับประสิทธิภาพของการทำงานประจำ
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กัลยา วาณิชย์บัญชา. (2560). สถิติสำหรับงานวิจัย (พิมพ์ครั้งที่ 11). โรงพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
กระทรวงแรงงาน. (2567). ข้อมูลค่าจ้างขั้นต่ำ ปี 2567. https://www.mol.go.th
จังหวัดนราธิวาส. (2567). สภาพทั่วไปของจังหวัดนราธิวาส. https://narathiwat.nso.go.th/images/stitic/t1.pdf
ปัณฏารีย์ กิ่งวงศา. (2553). การประกอบอาชีพเสริมในภาคเกษตรกรรมของข้าราชการครูระดับประถมศึกษา: กรณีศึกษากลุ่มลําปลายมาศ 8 ตําบลเมืองแฝก อําเภอลําปลายมาศ จังหวัดบุรีรัมย์ [สารนิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์]. Digital Library TU. https://digital.library.tu.ac.th/tu_dc/frontend/Creator/personDc/118115
พัชนิกา พิชิตปรีชา. (2565). การหารายได้เสริมจากงานประจำของประชากรในกรุงเทพมหานคร [การค้นคว้าอิสระปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยรามคำแหง]. คลังปัญญา มหาวิทยาลัยรามคำแหง. https://mmm.ru.ac.th/MMM/IS/vlt15-1/6214060205.pdf
พิริยกานต์ กิจกานดา, วรลักษณ์ ลลิตศศิวิมล และบัณฑิต ผังนิรันดร์. (2566). ปัจจัยที่มีผลต่อการตัดสินใจประกอบธุรกิจส่วนตัวของพนักงานประจำบริษัทเอกชน. วารสาร มจร เพชรบุรีปริทรรศน์, 6(2), 72–82.
พลอยทิพย์ หัสดิพันธุ์ และรุจ ศิริสัญลักษณ์. (2560). การประกอบอาชีพเสริมเพื่อเพิ่มรายได้ของแม่บ้านเกษตรกร อำเภอป่าซาง จังหวัดลำพูน. แก่นเกษตร, 45(ฉบับพิเศษ 1), 1490–1496.
ภัชชาวดี ครุฑธา. (2559). แนวทางการพัฒนาคุณภาพชีวิตโดยการประกอบอาชีพเสริมของพนักงานโรงพยาบาลราชบุรี [สารนิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต]. วิทยาลัยนวัตกรรมการจัดการ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์.
รณกร กิติพชรเดชาธร และอนงค์นุช เทียนทอง. (2562). การศึกษาปัจจัยการประกอบอาชีพเสริมของข้าราชการในจังหวัดอุดรธานี. วารสารบริหารธุรกิจ เศรษฐศาสตร์และการสื่อสาร, 14(3), 72–84.
รุ่งศิริ มีแก้ว, ณิชาภา มณีเนตร และณัฐธิดา แป้นไทย. (2561). การให้ความหมายและกระบวนการทำงานนอกเวลาของนักศึกษา คณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยศิลปากร วิทยาเขตเพชรบุรี. วารสารสาขามนุษยศาสตร์ สังคมศาสตร์ และศิลปะ, 11(2), 2596–2609.
สุภาพ ฉัตราภรณ์. (2552). คุณภาพชีวิตของนิสิต นักศึกษามหาวิทยาลัยที่ทำงานระหว่างเรียน. ศูนย์ข้อมูลการวิจัยดิจิทัล. https://dric.nrct.go.th/index.php?/Search/SearchDetail/222765
