ตำรับไทยอีสานสู่แดนมังกร: การพัฒนาสื่อประชาสัมพันธ์อาหารพื้นบ้านผ่านสื่อออนไลน์จีน เพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม

Main Article Content

จุฬาลักษณ์ วารินสิทธิกุล
จิรวัฒน์ พลสวัสดิ์

บทคัดย่อ

                 อาหารพื้นบ้านเป็นหนึ่งใน Soft Power ที่สะท้อนภูมิปัญญาท้องถิ่นและเอกลักษณ์ทางวัฒนธรรม โดยเฉพาะอาหารอีสาน ซึ่งโดดเด่นจากการใช้วัตถุดิบท้องถิ่นตามฤดูกาลและกรรมวิธีการปรุงดั้งเดิม อย่างไรก็ตาม อาหารอีสานยังไม่เป็นที่รู้จักในหมู่นักท่องเที่ยวชาวจีน การเผยแพร่ผ่านสื่อวิดีทัศน์บนแพลตฟอร์มออนไลน์ของจีนจึงเป็นกลยุทธ์สำคัญในการสร้างการรับรู้และส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมอาหาร  
             การวิจัยนี้ใช้ระเบียบวิธีวิจัยแบบผสมผสาน มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) รวบรวม เรียบเรียง และแปลข้อมูลอาหารพื้นบ้านอีสานเป็นภาษาจีน (2) ศึกษากลวิธีและเสนอแนวทางการแปลชื่ออาหารอีสานจากภาษาไทยเป็นภาษาจีน และ (3) พัฒนาสื่อประชาสัมพันธ์ภาษาจีนเพื่อเผยแพร่ผ่านสื่อสังคมออนไลน์ของจีน
            ผลการวิจัยพบว่า อาหารอีสานที่เหมาะสมสำหรับการนำเสนอ ได้แก่ ส้มตำ ลาบ ก้อย อ่อม แกงหน่อไม้ใบย่านาง ข้าวจี่ ไส้กรอกอีสาน ปลาส้ม หมก และแจ่วมะเขือปลาร้า โดยใช้กลวิธีการแปล 4 รูปแบบ คือ การแปลตรงตัว การแปลตรงตัวผสมแปลเอาความ การแปลเอาความร่วมกับการเพิ่มคำ และ การแปลแบบอธิบายเพิ่มเติม สื่อประชาสัมพันธ์ที่ผลิตขึ้นได้รับความสนใจสูง โดยร้อยละ 72.43 ของผู้ตอบแบบสอบถามแสดงความตั้งใจที่จะเดินทางมาท่องเที่ยวในภาคอีสาน ข้อค้นพบนี้สะท้อนให้เห็นว่า การแปลชื่ออาหารที่ถูกต้องและสอดคล้องกับวัฒนธรรมปลายทาง   ช่วยยกระดับสื่อประชาสัมพันธ์ด้านอาหารให้เป็นเครื่องมือสำคัญในการส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงอาหาร และสร้างความเข้าใจทางวัฒนธรรมระหว่างไทย–จีน ได้อย่างมีประสิทธิภาพ

Article Details

ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กนกพร นุ่มทอง. (2554). การแปลชื่อเฉพาะเป็นภาษาจีน. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

กนกพร นุ่มทอง. (2563). การแปลกับการสื่อสารข้ามวัฒนธรรม. วารสารภาษาและวัฒนธรรม, 9(1), 45–58.

กรมประชาสัมพันธ์. (2567). ฟรีวีซ่าจีน–คาซัคสถาน. สืบค้นจาก https://www.thaigov.go.th

กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา. (2566). กิจกรรม The MICHELIN Experience @ ISAN มิชลินถิ่นอีสาน. การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย.

นิรัตน์ ทองขาว และคณะ. (2567). กลวิธีการแปลชื่ออาหารพื้นเมืองภาคเหนือเป็นภาษาจีน. วารสารภาษาและการแปล, 15(2), 101–115.

บัวผิน โตทรัพย์ และคณะ. (2562). การศึกษาการประชาสัมพันธ์การท่องเที่ยวผ่านสื่อสังคมออนไลน์: กรณีศึกษาชุมชนพุมเรียง จังหวัดสุราษฎร์ธานี. วารสารนิเทศศาสตร์ธุรกิจบัณฑิต, 13(2), 97–108.

พนม คลี่ฉายา. (2555). ความต้องการข่าวสาร การใช้สื่อ และนิสัยการเปิดรับสื่อของผู้สูงอายุไทย. คณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ภูเทพ ประภากร และคณะ. (2567). การประเมินความพึงพอใจของนักท่องเที่ยวชาวจีนและชาวไทยต่อสื่อประชาสัมพันธ์ภาษาจีนในวัดม่วง จังหวัดอ่างทอง. วารสารพุทธมัคค์, 7(1), 55–68.

ราชบัณฑิตยสถาน. (2554). พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2554. กรุงเทพฯ: นานมีบุ๊คส์.

วิมลพร ระเวงวัลย์ และคณะ. (2567). การพัฒนา AR และ VR สามภาษาเพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์: กรณีศึกษาบึงบอระเพ็ด. วารสารวิจัยการท่องเที่ยวไทย, 12(1), 75–90.

สัญฉวี สายบัว. (2542). หลักการแปล. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

สุนิสา ประวิชัย. (2560). กลยุทธ์การประชาสัมพันธ์ผ่านสื่อสังคมออนไลน์. วารสารอิเล็กทรอนิกส์การเรียนรู้ทางไกลเชิงนวัตกรรม, 7(2), 12–21.

อภิสรา กฤตาวาณิชย์. (2564). การพัฒนาสื่อประชาสัมพันธ์ดิจิทัลเพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยวตามศาสตร์พระราชา: กรณีศึกษาศูนย์เรียนรู้ศาสตร์พระราชา จ.เชียงราย. วารสารนิเทศศาสตร์ปริทัศน์, 25(2), 56–70.

Datareportal. (2023). The 8 top Chinese social media apps, sites & platforms 2024. Retrieved from https://datareportal.com/reports/digital-2023-china

Hall, C. M., Sharples, E., Mitchell, R., Cambourne, B., & Macionis, N. (Eds.). (2003). Food tourism around the world: Development, management and markets. Butterworth-Heinemann. (year corrected from the in-text "2023" — please confirm)

Liang, Y. (2009). Theory and practice of Thai-Chinese translation. Chongqing University Press.

Newmark, P. (1988). A textbook of translation. Prentice Hall International (UK) Ltd.

Newsom, D., & Haynes, J. (2008). Public relations writing: Form and style. Retrieved from https://books.google.co.th/books/about/Public_Relations_Writing

Nida, E. A., & Taber, C. R. (1982). The theory and practice of translation (2nd ed.). E.J. Brill.

Tsai, C., & Wang, Y. (2017). Experiential value in branding food tourism. Manage, 6(1), 29–39.

Zhou, L. (2018). Understanding and improving translation. Nanjing University Press.