อิทธิพลการเปลี่ยนแปลงทางดิจิทัลในฐานะตัวแปรกำกับระหว่างระบบนิเวศผู้ประกอบการ กับผลการดำเนินงาน ของผู้ประกอบการวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อมภาคบริการในเขตภาคเหนือของประเทศไทย

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ของระบบนิเวศผู้ประกอบการที่ส่งผลต่อผลการดำเนินงานของ SME ภาคบริการในเขตภาคเหนือของประเทศไทย และเพื่อทดสอบอิทธิพลของการเปลี่ยนแปลงทางดิจิทัลในฐานะตัวแปรกำกับระหว่างระบบนิเวศผู้ประกอบการและผลการดำเนินงานของ SME ภาคบริการในเขตภาคเหนือของประเทศไทย เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ เก็บข้อมูลจาก SME ภาคบริการ ประเภทโรงแรมและรีสอร์ตในพื้นที่17 จังหวัด ภาคเหนือของประเทศไทย จำนวน 452 ราย ด้วยแบบสอบถาม ซึ่งมีความตรงเชิงเนื้อหาระหว่าง 0.5-0.8มีความเชื่อมั่นของแบบสอบถามทั้งฉบับเท่ากับ 0.917 และคำถามรายด้านมีค่าความเชื่อมั่นระหว่าง 0.896-0.929 วิเคราะห์ข้อมูลโดยการวิเคราะห์สมการโครงสร้าง (SEM) ด้วยโปรแกรม SMART PLS4 ผลการวิจัย ความสัมพันธ์ของระบบนิเวศผู้ประกอบการที่ส่งผลต่อผลการดำเนินงานขององค์การ พบว่า ระบบนิเวศผู้ประกอบการตามแนวคิดของไอเซนเบิร์ก (Isenberg, 2011) ซึ่งประกอบด้วย ด้านนโยบาย ด้านการเงิน ด้านวัฒนธรรม ด้านสิ่งสนับสนุน ด้านทุนมนุษย์ และด้านการตลาด ทุกตัวแปรมีอิทธิพลทางตรงที่ส่งผลต่อผลการดำเนินงานขององค์การ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ นอกจากนี้ ผลการศึกษาแสดงให้เห็นถึงอิทธิพลของการเปลี่ยนแปลงทางดิจิทัล ในฐานะเป็นตัวแปรกำกับระหว่างระบบนิเวศผู้ประกอบการและผลการดำเนินงานขององค์การ โดยพบว่า การเปลี่ยนแปลงทางดิจิทัล มีอิทธิพลในฐานะเป็นตัวแปรกำกับอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ใน 4 เส้นทาง ได้แก่ 1) ระหว่างระบบนิเวศผู้ประกอบการด้านการเงินและผลการดำเนินงานขององค์การ 2) ระหว่างระบบนิเวศผู้ประกอบการด้านวัฒนธรรมและผลการดำเนินงานขององค์การ 3) ระหว่างระบบนิเวศผู้ประกอบการด้านสิ่งสนับสนุนและผลการดำเนินงานขององค์การ และ 4) ระหว่างระบบนิเวศผู้ประกอบการด้านทุนมนุษย์และผลการดำเนินงานขององค์การ