กิจกรรมสร้างสรรค์กับผู้เรียนระดับอุดมศึกษา
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความนี้ มีวัตถุประสงค์ที่สำคัญ 3 ประการ คือ (1) เพื่อให้ผู้อ่านได้รู้จักและทำความเข้าใจเกี่ยวกับขอบเขตและประโยชน์ของวิชากิจกรรมสร้างสรรค์ในสถาบันอุดมศึกษา (2) เพื่อให้ผู้อ่านได้เห็นแนวทางการจัดการเรียนการสอนวิชากิจกรรมสร้างสรรค์แบบออนไลน์ และ (3) เพื่อให้ผู้อ่านได้เห็นการประยุกต์ใช้กิจกรรมในชีวิตประจำวันของผู้เรียนในระดับอุดมศึกษา ซึ่งในบทความนี้ผู้เขียนใช้วิธีการสังเคราะห์ (synthesis) ตำรา หนังสือ และเอกสารทางวิชาการที่เกี่ยวกับทฤษฎีความคิดสร้างสรรค์ องค์ประกอบของความคิดสร้างสรรค์ การจัดกิจกรรมสร้างสรรค์แบบออนไลน์ และการใช้ประโยชน์จากกิจกรรมสร้างสรรค์ ในตอนท้ายเป็นการสรุป ให้ข้อเสนอ และยกตัวอย่างผลงานจากวิชากิจกรรมสร้างสรรค์ของผู้เรียนในระดับอุดมศึกษา
Article Details
เอกสารอ้างอิง
วิจารณ์ พานิช. (2555). วิถีสร้างการเรียนรู้เพื่อศิษย์ในศตวรรษที่ 21. มูลนิธิสดศรี สฤษดิ์วงศ์.
วิชัย วงษ์ใหญ่, มารุต พัฒผล. (2567). การเรียนรู้เชิงสร้างสรรค์(พิมพ์ครั้งที่ 4). จรัลสนิทวงศ์การพิมพ์.
สรานนท์ อินทนนท์. (2563). การบริหารจัดการเวลาบนโลกดิจิทัล(พิมพ์ครั้งที่ 2). บริษัทวอล์ค ออน คลาวด์ จำกัด.
สำนักงานคณะกรรมการข้าราชการพลเรือน. (2559). การคิดเชิงสร้างสรรค์. https://drive.google.com/file/d/1mz6AiZKFvLVMtgGyN06ke6zByhuYsY-A/view?fbclid=IwZXh0bgNhZW0CMTEAAR2UaOmbLhY8e_bkN7nUoI64r5zdEYXOKYWEFhMG6Ipj8ISHxAMg1UIfhCI_aem_khzZkRzlT_Bo3ot-a0Klhg
Davis, G.A. (1983). Creativity is forever. Kendall/Hunt Publishing.
Guilford, J.P. (1967). The nature of human intelligence. McGraw-Hill.
Osborn, A. F. (1957). Applied imagination: Principles and procedures of creative problem-solving. Charles Scribner’s Sons.
Rickards, Tudor (1997). Creativity and Problem Solving at Work. Gower Publishing, Ltd.
Torrance, E.P. (1971). Creative learning and teaching. Mead and company.
