การศึกษาการใช้คำบุรุษสรรพนามในสื่อการเรียนภาษาไทยสำหรับชาวต่างชาติ
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการใช้คำบุรุษสรรพนามในสื่อการเรียนภาษาไทยสำหรับชาวต่างชาติ งานวิจัยนี้เป็นการศึกษาวิจัยเชิงคุณภาพ ใช้แนวคิดภาษาศาสตร์สังคม เก็บข้อมูลจากบทสนทนาในหนังสือเรียนระหว่างปี พ.ศ. 2543-2564 และเก็บข้อมูลจากบทสนทนาในสื่อสังคมออนไลน์ เมื่อ วันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2564 ซึ่งเป็นสื่อที่ใช้เรียนภาษาไทยสำหรับชาวต่างชาติที่เรียนโดยใช้ภาษาจีนและภาษาอังกฤษ วิเคราะห์เนื้อหาโดยเขียนบรรยายเชิงพรรณนาและนำเสนอร่วมกับตารางแสดงข้อมูลที่เกี่ยวข้อง สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลคือ ค่าความถี่และร้อยละ
ผลการวิจัยพบรูปคำที่ปรากฏการใช้ได้ทั้งหมด 16 รูป และจำแนกตามความหมายทางไวยากรณ์ด้านบุรุษได้ทั้งหมด 20 คำ ได้แก่ คำสรรพนามบุรุษที่ 1 จำนวน 8 คำ คำสรรพนามบุรุษที่ 2 จำนวน 8 คำ และคำสรรพนามบุรุษที่ 3 จำนวน 4 คำ และพบว่ามีการใช้รูปคำบุรุษสรรพนามที่มี 1 รูป 1 ความหมายจำนวน 12 คำ และ 1 รูป 2 ความหมายจำนวน 4 คำ นอกจากนี้ยังพบว่าการใช้คำบุรุษสรรพนามในภาษาไทยขึ้นอยู่กับปัจจัยทางสังคมและวัฒนธรรม ด้านสังคมได้แก่ เพศ อายุ ความสัมพันธ์ระหว่างคู่สนทนาในเรื่องบทบาท คือการรู้จักกัน ความสนิทสนม และกาลเทศะ ด้านวัฒนธรรม ได้แก่ ความอาวุโส ความอ่อนน้อม ความเคารพ การยกย่องให้เกียรติ ความรักใคร่เอ็นดูและความเป็น พวกพ้อง เป็นต้น
Article Details
เอกสารอ้างอิง
จินดารัตน์ ธรรมรงวุทย์. (2553). ข้อบกพร่องเชิงวัจนปฏิบัติศาสตร์ในการสื่อสารระหว่างวัฒนธรรม กรณีศึกษาการใช้ภาษาไทยของผู้พูดชาวอเมริกันและชาวจีน. (ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต), มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
ชนิกา คำพุฒ. (2545). การศึกษาการใช้ภาษาไทยของนักศึกษาจีนวิชาเอกภาษาไทยชั้นปีที่ 4 สถาบันชนชาติยูนานสาธารณรัฐประชาชนจีน. (วิทยานิพนธ์ปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต), มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
สุรีย์วรรณ เสถียรสุคนธ์ (2554). การสอนภาษาไทยให้แก่นักศึกษาจีน: สภาพ ปัญหา และแนวทางแก้ไข. วารสาร
มนุษยศาสตร์, 10(1), 127-140.
ชมพูนุช ประชาญสิทธิ์ และ ผกาศรี เย็นบุตร (2564). การสร้างบทเรียนสำเร็จรูป เรื่องการใช้คำบุรุษสรรพนามในภาษาไทยสำหรับชาวจีน. วารสารบัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยสวนดุสิต, 17(2).
นริศา ไพเจริญ. (2559). การวิเคราะห์บทสนทนาในแบบเรียนภาษาไทยสำหรับผู้เรียนต่างชาติ. (วิทยานิพนธ์ปริญญาปรัชญาดุษฎีบัณฑิต ), มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
นิตยา กาญจนะวรรณ. (2561). มองไทยใหม่ หากออกเสียง "ฉัน" ว่า "ชั้น" แล้วต้องเขียนแบบไหน. มติชนสุดสัปดาห์,
(ฉบับวันที่ 9 - 15 มีนาคม).
นิภา กู้พงษ์ศักดิ์. (2555). ปัญหาการใช้ภาษาไทยของนักศึกษาต่างชาติ: กรณีศึกษานักศึกษาจีน มหาวิทยาลัยกรุงเทพ. วารสารรามคำแหง ฉบับมนุษยศาสตร์., 31(1), 123-139.
ธิดา โมสิกรัตน์และคณะ (2561). การใช้ภาษาไทยของนักศึกษาจีน: กรณีศึกษาปัญหาการเขียนของนักศึกษาจีน
หลักสูตรศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการสื่อสารภาษาไทยเป็นภาษาที่สอง มหาวิทยาลัยหัวเฉียวเฉลิม
พระเกียรติ. มหาวิทยาลัยหัวเฉียวเฉลิมพระเกียรติ. , กรุงเทพฯ.
นววรรณ พันธุเมธา. (2559). ไวยากรณ์ไทย. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ราชบัณฑิตยสถาน. (Ed.) (2556) เฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว เนื่องในโอกาสพระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 7 รอบ 5 ธันวาคม 2554. กรุงเทพฯ: ราชบัณฑิตยสถาน.
วิจินตน์ ภาณุพงศ์. (2543). โครงสร้างของภาษาไทย: ระบบไวยากรณ์. . กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยรามคำแหง
สัญฉวี สายบัว. 2542. การแปลและการตีความ. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
สุภนิช เนตรสุขแสง. (2561). การอ้างถึงบุคคลและการแสดงเวลาในนวนิยายภาษาไทยและนวนิยายภาษาอังกฤษ: กรณีศึกษา เรื่อง “ความสุขของกะทิ”. วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
อมรา ประสิทธิ์รัฐสินธุ์. (2556). ภาษาศาสตร์สังคม. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
อังกาบ ผลากรกุล. (1972). A Socio-linguistic Study of Pronominal Strategy in spoken Bangkok Thai. Ann Arbor, Mich: University Microfilms International.
อุดม วโรตม์สิกขดิตถ์. (2542). ไวยากรณ์ไทยในภาษาศาสตร์. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
Campbell, R. N. (1969). Noun Substitutes in Modern Thai : A Study in Pronominality” In Janua Linguarum Series Practica. Mouton: The Hague.
Jones, K., & Ono, T. n. d. (2016). Reconciling Textbook Dialogues and Naturally Occurring Talk: What we Think We Do is not what we Do (Vol. 8). Arizona Arizona Working Papers in SLAT.
Nesfield, J. C. (1922). Manual of English Grammar and Composition: Macmillan Publisher.
Nida, E. A. (1975). Componential Analysis of Meaning. The Hague : Mouton.
Wardhaugh, R. (2002). An Introduction to Sociolinguistics. Massachusetts: Blackwell Publishers Ltd.
Wen Qingyu. (2013). Problems of Thai Personal Pronoun Usage Based on Sociolinguistics of Chinese Students Studying Thai Language. (Master of Education (Teaching Thai). Chiang Mai University.
Ye lu. (2012). Error Analysis of Using Interrogative Sentences of Chinese Students Learning Thai as a
Foreign Language. Master’s degree. Chiang Mai University.
