เนื้อหาและกลวิธีการใช้ภาษาเพื่อเยียวยาจิตใจ จากเพจ “บันทึกของตุ๊ด”

Main Article Content

พฤกษา เกษมสารคุณ

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้มีจุดประสงค์เพื่อศึกษาเนื้อหาและกลวิธีการใช้ภาษาเพื่อเยียวยาจิตใจ จากเพจ “บันทึกของตุ๊ด” โดยศึกษาข้อความโพสต์ในเฟชบุ๊กแฟนเพจ “บันทึกของตุ๊ด” ในช่วงเวลา 1 ตุลาคม 2565  – 30 กันยายน  2566 จำนวน 191 ข้อความโพสต์ ผลการศึกษา พบว่า ผู้เขียนมีการนำเสนอเนื้อหาเพื่อเยียวยาจิตใจ 2 ลักษณะ คือ 1) เนื้อหาการใช้ความรักเยียวยาจิตใจ แบ่งเป็นเนื้อหาการรักและเห็นคุณค่าในตนเอง และ ความรักจากผู้อื่น  2) เนื้อหาการใช้หลักธรรมเยียวยาจิตใจ  เนื้อหาเป็นสารในการเยียวยาจิตใจสำคัญที่กระตุ้นและเป็นเหมือนเข็มทิศชี้ให้เห็นคุณค่าของตนเองและคนรอบข้าง การปรับวิธีคิด ก่อให้เป็นแรงเสริมสนับสนุนมีความมั่นใจในพลังกายพลังใจที่จะต่อสู้กับปัญหา อุปสรรคต่าง ๆ เพื่อการดำรงชีวิตอย่างมีคุณค่า และมีความสุขระยะยาว
           ด้านกลวิธีการใช้ภาษาเพื่อเยียวยาจิตใจ พบการใช้กลวิธีทางภาษา 8 กลวิธี เรียงลำดับตามกลวิธีที่ปรากฏใช้มากที่สุด ได้แก่ 1) กลวิธีการซ้ำคำ 2) กลวิธีการใช้คำภาษาอังกฤษ 3) กลวิธีการใช้อุปลักษณ์ 4) กลวิธีการใช้คำหยาบ 5) กลวิธีการใช้คำตรงข้าม 6) กลวิธีการใช้ประโยคคำถาม 7) กลวิธีการใช้บทสนทนา 8) กลวิธีการใช้สรรพนามแทนตัว กลวิธีการใช้ภาษาเหล่านี้สามารถลดช่องว่างเข้าถึงแฟนเพจ และมีบทบาทสำคัญที่ช่วยเสริมให้การเยียวยาจิตใจสื่อความหมายได้ชัดเจน หนักแน่น ช่วยรักษาบาดแผลทางใจและมีความสุขในการดำเนินชีวิต

Article Details

ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กรมสุขภาพจิต กระทรวงสาธารณสุข. (2565). สถานการณ์โรคจิตเวชคนไทย ปี พ.ศ. 2565 : การเฝ้าระวังโรคจิตเวชและปัญหาสุขภาพจิต จากคลังข้อมูลสุขภาพ (Health data center: HDC). คลังความรู้สุขภาพจิต กรมสุขภาพจิต. เข้าถึง 9 มิถุนายน 2565, https://dmh-elibrary.org/items/show/1480.

กรมสุขภาพจิต กระทรวงสาธารณสุข. (2561). คู่มือการปฏิบัติงานทีมช่วยเหลือเยียวยาจิตใจผู้ประสบภาวะวิกฤต (Mental Health Crisis Assesment and Treatment Team : MCATT). เข้าถึง 9 มิถุนายน 2565, https://mhso.dmh.go.th/fileupload/20201006154069894.pdf.

กัลยาณี แนวเล็ก. (2560). เรื่อง (ไม่) ลับ ฉบับคุณช่า บันทึกของตุ๊ด. เข้าถึง 14 พฤษภาคม 2565 ,https://www.trueplookpanya.com/plookfriends/blog/content/detail/56455.

จันทิมา แสงแพรและพระมหาจักรพล อาจารสุโภ. (2564). หลักธรรมกับการเยียวยาจิตใจต่อภาวะซึมเศร้าของผู้สูงอายุ. วารสารพุทธมัคค์ ปีที่ 6 ฉบับที่ 2 (2564) เดือนกรกฎาคม – ธันวาคม 2564. หน้า 218 - 227.

จุไรรัตน์ ลักษณะศิริ. (2543). ภาษากับการสื่อสาร. นครปฐม : มหาวิทยาลัยศิลปากร.

ชมพูนุท ศรีจันทร์นิล. (2552). จิตวิทยาแนวพุทธ : แนวทางเพื่อการเยียวยาและพัฒนาจิตใจมนุษย์. วารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย ปีที่ 29 ฉบับที่ 4 เดือนตุลาคม - ธันวาคม 2552. หน้า 188 - 208.

ปรีชา ช้างขวัญยืน. (2560). ปรีชาวิทรรศน์มุมมองภาษาไทย. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ภาสกร จิตรใคร่ครวญ. (2553). เทคโนโลยีของสื่อใหม่และการนำเสนอตัวตนต่อสังคมกับพฤติกรรมการสื่อสารบนเครือข่ายสังคมออนไลน์. วิทยานิพนธ์ปริญญา นิเทศศาสตรมหาบัณฑิต จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ราชบัณฑิตสถาน. (2556). พจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พุทธศักราช 2554 พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ : นานมีบุ๊คพับลิเคชั่นส์ จำกัด.

ศิริวรรณ เจียรชัชวาลวงศ์ และคณะ (2560), การสื่อสารเพื่อสร้างแรงบันดาลใจตนเองของคนพิการ.วารสารวิชาการ สถาบันเทคโนโลยีแห่งสุวรรณภูมิ, ปีที่ 5 ฉบับที่ 5 เดือนกรกฏาคม - ธันวาคม 2560. หน้า 298 - 312.

ศุนิสา ทดลา. (2542). รูปแบบพฤติกรรมการสื่อสารในห้องสนทนาบนเครือข่ายอินเทอร์เน็ต. วิทยานิพนธ์ปริญญานิเทศศาสตร์มหาบัณฑิต สาขาวิชาการสื่อสารมวลชน ภาควิชาการสื่อสารมวลชน คณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

สิริวรรณ นันทจันทูล. (2543). การเขียนเพื่อการสื่อสาร 2. กรุงเทพฯ:มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.