ลักษณะเพลงพื้นบ้านอีสานเพื่อการสร้างสรรค์บทเพลงวงซิมโฟนิก -

Main Article Content

อัครวัตร เชื่อมกลาง

บทคัดย่อ

บทความนี้เป็นส่วนหนึ่งของงานวิจัยเรื่อง การเรียบเรียงบทเพลงพื้นบ้านอีสานพร้อมคู่มือสำหรับการสอนวงซิมโฟนิกระดับพื้นฐานและระดับกลาง มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาและวิเคราะห์ลักษณะเพลงพื้นบ้านอีสานเป็นข้อมูลในการเรียบเรียงสำหรับวงซิมโฟนิก โดยการศึกษาเอกสาร ข้อมูลออนไลน์ และการสัมภาษณ์ จากนั้นวิเคราะห์เนื้อหาด้วยวิธีการวิเคราะห์เชิงคุณภาพ เป็นการวิเคราะห์ ตีความเอกสารต่าง ๆ ตามวัตถุประสงค์และกรอบแนวคิดการวิจัย ตามหลักการวิเคราะห์ดนตรีพื้นบ้านและดนตรีสากล มีผลการศึกษาดังนี้ การเลือกบทเพลงในการเรียบเรียง ได้ทำการคัดเลือกทำนองจากบทเพลงพื้นบ้านอีสานที่เป็นที่นิยมในการบรรเลง เป็นเพลงที่นำมาประกอบการแสดงฟ้อนรำ นำมารวมเข้าเป็นบทเพลงชุดอีสานสวีท ตามรูปแบบโครงสร้างบทเพลงแบบตะวันตก ได้แก่ เซิ้งบั้งไฟ, แม่ฮ้างกล่อมลูก, เต้ย (สามจังหวะ) และลำเพลิน นอกจากการวิเคราะห์บทเพลงพื้นบ้านอีสานแล้ว ยังทำการวิเคราะห์ทำนองช่วงเชื่อม และการวิเคราะห์เทคนิคในการบรรเลง ได้แก่ จังหวะ, ชีพจร บันไดเสียง, ทำนอง, ทำนองช่วงเชื่อม, เสียงค้าง และสำเนียง รวมถึงท่อนเพลงของบทเพลงพื้นบ้านอีสาน เพื่อตีความเปรียบเทียบในเชิงพหุวัฒนธรรม ใช้เป็นข้อมูลและองค์ประกอบที่เหมาะสมในการสร้างสรรค์บทเพลง สำหรับวงซิมโฟนิกต่อไป

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

เฉลิมศักดิ์ พิกุลศรี. (2536). วิธีการศึกษาดนตรีพื้นบ้านอีสาน. ขอนแก่น : คณะศิลปกรรมศาสตร์มหาวิทยลัยขอนแก่น.
มนตรี ตราโมท. (2540). ดุริยางคศาสตร์ไทย ภาควิชาการ. กรุงเทพฯ : พิฆเณศพริ้นท์ติ้งเซนเตอร์.
วิบูลย์ ตระกูลฮุ้น. (2558). ดนตรีศตวรรษที่ 20. กรุงเทพฯ: สานักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
วีรชาติ เปรมานนท์. (2537). ปรัชญาและเทคนิคการแต่งเพลงร่วมสมัยไทย. กรุงเทพฯ: คณะศิลปกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
สงัด ภูเขาทอง. (2539). การดนตรีไทยและทางเข้าสู่ดนตรีไทย. (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพฯ: เรือนแก้วการพิมพ์.
สุกิจ พลประถม. (2538). ดนตรีพื้นบ้านอีสาน. อุดรธานี: คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี.
สำนักเลขาธิการคณะรัฐมนตรี. (2562). คําแถลงนโยบายของคณะรัฐมนตรี. กรุงเทพฯ. : สํานักพิมพ์คณะรัฐมนตรีและราชกิจานุเบกษา
อเนก นาวิกมูล, ณรงค์ชัย ปิฎกรัชต์. (2550). เพลงพื้นบ้าน. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์สารคดี ในนามบริษัทวิริยะธุรกิจจํากัด.