การพัฒนานวัตกรรมเพลงพื้นบ้านประยุกต์โดยใช้ภูมิปัญญาอาหารจากตาล อำเภอสรรคบุรี จังหวัดชัยนาทสู่การนำไปใช้ประโยชน์ในการจัดการเรียนรู้บูรณาการ ในชั้นเรียนระดับการศึกษาขั้นพื้นฐาน

Main Article Content

กรัณย์พล วิวรรธมงคล
บัวผัน สุพรรณยศ
พัสสกรณ์ วิวรรธมงคล
ชุลีกร ปิ่นแก้ว
สุรพงษ์ ปิ่นแก้ว

บทคัดย่อ

บทความนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อ 1) ศึกษาเอกลักษณ์ท้องถิ่นตาลสรรคบุรีและแนวทางการพัฒนานวัตกรรมเพลง 2) พัฒนานวัตกรรมเพลงพื้นบ้านประยุกต์โดยใช้ภูมิปัญญาอาหารจากตาล 3) ออกแบบการจัดการเรียนรู้บูรณาการนวัตกรรมเพลงพื้นบ้านประยุกต์โดยใช้ภูมิปัญญาอาหารจากตาล 4) ศึกษาผลการจัดการเรียนรู้บูรณาการนวัตกรรมเพลงพื้นบ้านประยุกต์ โดยใช้ภูมิปัญญาอาหารจากตาลในชั้นเรียน การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยและพัฒนา ตัวอย่างที่ใช้ในการทดลองวิจัย ได้แก่ ครูระดับการศึกษาขั้นพื้นฐานในอำเภอสรรคบุรี จังหวัดชัยนาท จำนวน 25 คน ที่เข้าร่วมโดยสมัครใจ เครื่องมือที่ใช้เก็บรวบรวมข้อมูล ได้แก่ แบบสัมภาษณ์ แบบประเมินสำหรับผู้เชี่ยวชาญ แบบประเมินการจัดการเรียนรู้และแบบบันทึกการถอดบทเรียน สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์เนื้อหา


ผลการวิจัยพบว่า 1) ผลการศึกษาเอกลักษณ์ท้องถิ่นตาลสรรคบุรีและแนวทางการพัฒนานวัตกรรมเพลงสร้างสรรค์เพื่อการจัดการเรียนรู้ในชั้นเรียน พบว่า ภูมิปัญญาตาลตำบลห้วยกรดเป็นเอกลักษณ์สำคัญของชุมชนและควรนำมาต่อยอดในการจัดการศึกษาและสืบทอดต่อเนื่องภูมิปัญญา 2) ผลการพัฒนานวัตกรรมเพลงพื้นบ้านประยุกต์โดยใช้ภูมิปัญญาอาหารจากตาล ได้บทเพลง “ปลายจวักตาลสรรคบุรี” ผ่านการประเมินระดับมากที่สุด 3) ผลการออกแบบการจัดการเรียนรู้บูรณาการนวัตกรรมเพลงพื้นบ้านประยุกต์โดยใช้ภูมิปัญญาอาหารจากตาลของครู มีคุณภาพระดับมาก 4) ผลการจัดการเรียนรู้บูรณาการนวัตกรรมเพลงพื้นบ้านประยุกต์โดยใช้ภูมิปัญญาอาหารจากตาลในชั้นเรียนของครู มีผลระดับมากและส่งเสริมการสร้างสรรค์โครงงานของนักเรียน

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
วิวรรธมงคล ก., สุพรรณยศ บ. ., วิวรรธมงคล พ. ., ปิ่นแก้ว ช., & ปิ่นแก้ว ส. . (2026). การพัฒนานวัตกรรมเพลงพื้นบ้านประยุกต์โดยใช้ภูมิปัญญาอาหารจากตาล อำเภอสรรคบุรี จังหวัดชัยนาทสู่การนำไปใช้ประโยชน์ในการจัดการเรียนรู้บูรณาการ ในชั้นเรียนระดับการศึกษาขั้นพื้นฐาน. วารสารศิลปศาสตร์ราชมงคลสุวรรณภูมิ, 8(1), 16–28. สืบค้น จาก https://so03.tci-thaijo.org/index.php/art/article/view/291595
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). แนวทางการจัดกิจกรรมพัฒนาผู้เรียนตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.

กรัณย์พล วิวรรธมงคล. (2564). การพัฒนาหลักสูตรและการจัดการเรียนรู้บูรณาการ. มหาวิทยาลัยราชภัฏกาญจนบุรี.

กรัณย์พล วิวรรธมงคล และสุรพงษ์ ปิ่นแก้ว. (2565). การศึกษาเอกลักษณ์ท้องถิ่น อำเภอสรรคบุรี จังหวัดชัยนาทเพื่อพัฒนานวัตกรรมบทเพลงสร้างสรรค์ส่งเสริมการจัดการศึกษา. ใน มาเรียม นิลพันธุ์ (บ.ก.), นวัตกรรมและการสร้างสรรค์ทางการศึกษา. การประชุมนำเสนอผลงานวิจัยระดับชาติ ครั้งที่ 18 (น. 731–747). คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร.

จุฑารัตน์ นกแก้ว. (2564). ภูมิปัญญาท้องถิ่นตาลโตนดของไทย: การสังเคราะห์องค์ความรู้จากงานวิจัย. วารสารห้องสมุด สมาคมห้องสมุดแห่งประเทศไทยฯ, 65(1), 35–56. https://so06.tci-thaijo.org/index.php/tla_bulletin/article/view/248598.

ธีรรัตน์ ศรีช่วงโชติ. (2566). การสร้างนวัตกรรมในการอนุรักษ์และสืบทอดเพลงรำโทน มรดกทางภูมิปัญญาท้องถิ่นของอำเภอพนมทวน จังหวัดกาญจนบุรี. วารสารมณีเชษฐาราม วัดจอมมณี, 6(6), 134–143. https://so07.tci-thaijo.org/index.php/JMCR/article/view/3776.

พระมหาประยุทธ์ ปยุตฺโต (ยาวิชัย), พระครูศรีสุธรรมนิวิฐ และวรกฤต เถื่อนช้าง. (2564). การจัดการเรียนการสอนแบบบูรณาการในชั้นเรียน. Journal of Roi Kaensarn Academi, 6(12), 329–341. https://so02.tci-thaijo.org/index.php/JRKSA/article/view/250029.

ยงยุทธ ชูแว่น. (2551). ประวัติศาสตร์ท้องถิ่นไทยว่าด้วยความเป็นมาสถานภาพแนวคิดวิธีการศึกษาและบทบาทในสังคมปัจจุบัน. สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย.

โยธิน พลเขต. (2564). การสร้างสรรค์สื่อการเรียนรู้ดนตรีพื้นบ้านอีสานสู่ชุมชนอย่างยั่งยืน. สถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์.

ศิริรัตน์ รักกิจ, นรีกานต์ เหมแก้ว, สกุลกานต์ มติธรรม, พิทักษ์ แพงวงษ์ และเสาวรส ยิ่งวรรณะ. (2566). การจัดการเรียนการสอนแบบบูรณาการความรู้ข้ามศาสตร์ตามการรับรู้ของนิสิตคณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยทักษิณ. ใน ทัศนีย์ ประธาน (บ.ก.), การประชุมหาดใหญ่วิชาการระดับชาติและนานาชาติ ครั้งที่ 14 (น. 1755–1768). มหาวิทยาลัยหาดใหญ่.

สมบัติ สมศรีพลอย. (2564). “เพลงเกริ่น” เพลงฉ่อย: เสน่ห์เพลงพื้นบ้านภาคกลาง. The New Viridian Journal of Arts, Humanities and Social Sciences, 1(6), 44–60. https://so01.tci-thaijo.org/index.php/The_New_Viridian/article/view/253060.

สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2557). แนวทางการพัฒนาการศึกษาไทยกับการเตรียมความพร้อมสู่ศตวรรษที่ 21. พริกหวานกราฟฟิค.

สุนทรชัย ชอบยศ. (2562). ประวัติศาสตร์ท้องถิ่นเพื่อการพัฒนารากฐานท้องถิ่นที่เข้มแข็งและยั่งยืน. วารสารสถาบันพระปกเกล้า, 17(2), 115–138. https://dl.parliament.go.th/backoffice/viewer2300/web/previewer.php.

Drake, S. (1993). Planning integrated curriculum: The call to adventure. Association for Supervision and Curriculum Development.

Eyerman, R., & Jamison, A. (2021). Music and social movements: Mobilizing traditions in the twentieth century. Cambridge University Press.

Fogarty, R. (2002). How to integrate the curricula. Skylight Professional Development. Jacobs, H. (1989). Interdisciplinary curriculum: Design and implementation. Association for Supervision and Curriculum Development.

Manuel, P. (2022). Digital ethnomusicology: Music traditions in the internet era. Oxford University Press.

McLain, T. R. (2019). Social media treasure hunt – Practical lessons using Twitter in the English classroom. Teaching English with Technology, 19(2), 88–100. https://www.researchgate.net/publication/332705961_Social_Media_Treasure_Hunt_-Practical_Lessons_Using_Twitter_In_the_English_Classroom.

Nettl, B. (2019). The study of ethnomusicology: Thirty-three discussions. University of Illinois Press.

Small, C. (2020). Musicking: The meanings of performing and listening. Wesleyan University Press.

Turino, T. (2018). Music as social life: The politics of participation. University of Chicago Press.

UNCTAD. (2024, 23 July). Creative economy outlook 2024. United Nations Conference on Trade and Development. https://unctad.org/publication/creative-economy-outlook-2024.