การวิจัยและพัฒนากรอบหลักสูตรสุโขทัยเมืองสร้างสรรค์ด้านหัตถกรรมและศิลปะพื้นบ้านที่สอดคล้องกับพันธกิจสมาชิกเครือข่ายเมืองสร้างสรรค์ องค์การเพื่อการศึกษาวิทยาศาสตร์และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (UNESCO)

Main Article Content

กรัณย์พล วิวรรธมงคล
พรชัย หนูแก้ว
ศุภลักษณ์ สัตย์เพริศพราย
ชูวิทย์ กมุทธภิไชย
ระย้า คงขาว
ธีรพงศ์ จุลสายพนธ์

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) วิเคราะห์แนวทางการสร้างกรอบหลักสูตรสุโขทัยเมืองสร้างสรรค์ฯ 2) พัฒนาและหาคุณภาพกรอบหลักสูตรฯ 3) ผลการนำกรอบหลักสูตรฯ ไปใช้ในการพัฒนาหลักสูตรสถานศึกษา และ 4) ศึกษาผลการนำกรอบหลักสูตรฯ ไปใช้ และข้อเสนอแนวทางนำกรอบหลักสูตรฯไปใช้ในวงกว้าง การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยและพัฒนาโดยกลุ่มเป้าหมาย ได้แก่ สถานศึกษาจังหวัดสุโขทัย ในปี พ.ศ. 2564 โดยความสมัครใจเข้าร่วม (Volunteer Sampling) จำนวน 51 สถานศึกษา เครื่องมือการวิจัย ได้แก่ แบบสอบถาม, แบบสัมภาษณ์, เอกสารกรอบหลักสูตรสุโขทัยเมืองสร้างสรรค์ ฯ, คู่มือฝึกอบรมการนำกรอบหลักสูตรฯไปใช้, แบบประเมินคุณภาพหลักสูตรฯ, แบบประเมินการติดตามการใช้หลักสูตรฯ สถิติที่ใช้ในการวิจัยได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า 1) แนวทางกรอบหลักสูตรสุโขทัยเมืองสร้างสรรค์ ด้านหัตถกรรมและศิลปะพื้นบ้าน มีจำนวน 9 หมวดและจัดทำคู่มือการนำไปใช้ และมีการฝึกอบรมให้แก่สถานศึกษาเน้นปฏิบัติการ มีการนิเทศติดตามสถานศึกษา 2) การพัฒนาเอกสารกรอบหลักสูตรสุโขทัยเมืองสร้างสรรค์ฯ เพื่อนำไปใช้ในสถานศึกษามีผลการประเมินจากผู้ทรงคุณวุฒิ มีค่าเฉลี่ยความเหมาะสมที่ 0.84 3) การนำกรอบหลักสูตรไปใช้ได้จัดทำคู่มือการฝึกอบรมมีจำนวน 4 บท รวม 18 ชั่วโมง ได้นำไปใช้และทำการทดสอบหลังการฝึกอบรมมีผลคะแนนเฉลี่ยรวมอยู่ในระดับมากและได้หลักสูตรจำนวน 57 หลักสูตรมีคุณภาพรวมอยู่ในระดับมาก และ 4) ประสิทธิผลการนำกรอบหลักสูตรฯ ไปใช้ในสถานศึกษามีผลการประเมินเฉลี่ยรวมอยู่ในระดับมาก และข้อเสนอแนวทางการนำกรอบหลักสูตรฯไปใช้ให้ครอบคลุมระบบและกลไก

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
วิวรรธมงคล ก., หนูแก้ว พ. ., สัตย์เพริศพราย ศ. ., กมุทธภิไชย ช., คงขาว ร. ., & จุลสายพนธ์ ธ. (2025). การวิจัยและพัฒนากรอบหลักสูตรสุโขทัยเมืองสร้างสรรค์ด้านหัตถกรรมและศิลปะพื้นบ้านที่สอดคล้องกับพันธกิจสมาชิกเครือข่ายเมืองสร้างสรรค์ องค์การเพื่อการศึกษาวิทยาศาสตร์และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (UNESCO). วารสารศิลปศาสตร์ราชมงคลสุวรรณภูมิ, 7(2), 232–245. สืบค้น จาก https://so03.tci-thaijo.org/index.php/art/article/view/285174
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กมล โพธิ์เย็น. (2559). การจัดการเรียนรู้เพื่อนำความสุขสู่ผู้เรียน. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร, 13(2), 121–131. https://so02.tci-thaijo.org/index.php/suedujournal/ article/view/91833

กมลชนก ภาคภูมิ, ธีรศักดิ์ อุนอารมณเลิศ, ลุยง วีระนาวิน และไชยยศ ไพวิทยศิริธรรม. (2558).

การพัฒนารูปแบบสมรรถนะที่จำเป็นสำหรับครูในสถานศึกษาขั้นพื้นฐานเพื่อรองรับการก้าวสู่ประชาคมอาเซียน. สักทอง : วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ (สทมส.), 21(1), 105-118. https://so05.tci-thaijo.org/index.php/tgt/article/view/39271/32527

กระทรวงศึกษาธิการ. (2552). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย จำกัด.

กรัณย์พล วิวรรธมงคล. (2562). กระบวนการจัดการเรียนรู้ที่สอดคล้องกับท้องถิ่น. คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏกาญจนบุรี.

กรัณย์พล วิวรรธมงคล. (2560). หลักสูตรและการจัดการศึกษาขั้นพื้นฐาน. คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏกาญจนบุรี.

กรัณย์พล วิวรรธมงคล และเรวัตตะ กิจจานุลักษณ์. (2556). รูปแบบการพัฒนาครูเพื่อส่งเสริม

การจัดการเรียนรู้บูรณาการภูมิปัญญาท้องถิ่นในพื้นที่ตำบลหนองบัว จังหวัดกาญจนบุรี.

คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏกาญจนบุรี.

กลุ่มงานยุทธศาสตร์และข้อมูลเพื่อการพัฒนาจังหวัด สำนักงานจังหวัดสุโขทัย. (2564, 18 กุมภาพันธ์). แผนพัฒนาจังหวัดสุโขทัย (พ.ศ. 2561–2565) ฉบับทบทวน ประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2564. สำนักงานจังหวัดสุโขทัย. https://www.sktmun.go.th/project-detail? hd=33&id=7603

พิมพันธ์ เดชะคุปต์ และพเยาว์ ยินดีสุข. (2558). การจัดการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 (พิมพ์ครั้งที่ 4).

โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ไพฑูรย์ สินลารัตน์. (2557). ทักษะแห่งศตวรรษที่ 21 ต้องก้าวให้พ้นกับดักของตะวันตก (พิมพ์ครั้งที่ 7). วิทยาลัยครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์.

สำนักงานส่งเสริมเศรษฐกิจสร้างสรรค์. (2562). คู่มือแนวทางการเสนอเมืองเข้าร่วมเครือข่ายเมืองสร้างสรรค์ขององค์การยูเนสโก. สำนักงานส่งเสริมเศรษฐกิจสร้างสรรค์ (องค์การมหาชน). https://opendata.cea.or.th/dataset/uccn_application_guideline

สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560–2579. https://www.onec.go.th/index.php/page/view/Outstand/2532

ชินวัฒน์ ประยูรรัตน์. (2561). แนวคิดการออกแบบพื้นที่สาธารณะในชุมชนเมืองประเทศเกาหลีใต้. วารสารสหศาสตร์ศรีปทุม ชลบุรี, 4(2), 58-71. https://www.chonburi.spu.ac.th/ interdiscip/filepdf/20180904123372855.pdf

Bayliss, D. (2007). The rise of the creative city: Culture and creativity in Copenhagen. European Planning Studies, 15(7), 889–903. https://doi.org/10.1080/09654310701356183

Kim, M. (2010). A study on approach system of creative city with the consideration of sustainable urban regeneration. Journal of Urban Design, 15(4), 493–512. https://doi.org/10.1080/13574809.2010.502346

Taba, H. (1962). Curriculum development: Theory and practice. Brace and World Inc.

Tyler, R. W. (1950, January 9). The steps of curriculum development. https://www.studocu.com/in/document/sri-ramachandra-university/mba-hospital-and-health-system-management/the-steps-of-curriculum-development/32340657