การศึกษาปัจจัยที่ส่งผลต่อการสำเร็จการศึกษา ระดับบัณฑิตศึกษา สาขาวิชาเทคนิคศึกษา คณะครุศาสตร์อุตสาหกรรม มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลสุวรรณภูมิ
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ศึกษาปัจจัยที่ส่งผลต่อการสำเร็จการศึกษาระดับบัณฑิตศึกษา
ในสาขาวิชาเทคนิคศึกษา คณะครุศาสตร์อุตสาหกรรม มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลสุวรรณภูมิ
(2) เปรียบเทียบปัจจัยที่มีผลต่อการสำเร็จการศึกษาของกลุ่มตัวอย่าง และ (3) ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยต่างๆ ที่มีผลต่อการสำเร็จการศึกษาระดับบัณฑิตศึกษา กลุ่มเป้าหมายที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วยศิษย์เก่า ศิษย์ปัจจุบัน และนักศึกษาชั้นปีสุดท้ายในสาขาวิชาเทคนิคศึกษา คณะครุศาสตร์อุตสาหกรรม มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลสุวรรณภูมิ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย (µ) และค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน (σ) การทดสอบ t-test และการวิเคราะห์ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของเพียร์สัน เพื่อตรวจสอบปัจจัยที่ส่งผลต่อการสำเร็จการศึกษา โดยมีผู้ให้ข้อมูล จำนวน 168 คน
ผลการวิจัยพบว่า (1) ปัจจัยด้านคุณลักษณะส่วนบุคคลของนักศึกษาเป็นปัจจัยที่ส่งผลต่อ
การสำเร็จการศึกษาในระดับปานกลาง รองลงมาคือปัจจัยด้านสถานภาพครอบครัว เมื่อพิจารณาใน
รายปัจจัย พบว่า ความสามารถในการใช้กระบวนการหรือวิธีการที่เหมาะสมในการทำวิจัยเป็นปัจจัย
ที่ส่งผลมากที่สุด (2) การเปรียบเทียบปัจจัยที่มีผลต่อการสำเร็จการศึกษา พบว่า เพศชายมีความคิดเห็นว่าปัจจัยด้านคุณลักษณะส่วนบุคคลของนักศึกษามีผลต่อการสำเร็จการศึกษามากกว่าเพศหญิงอย่าง
มีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และ (3) การวิเคราะห์ความสัมพันธ์ของปัจจัยที่มีผลต่อการสำเร็จการศึกษา พบว่า ปัจจัยด้านคุณลักษณะส่วนบุคคลของนักศึกษา ปัจจัยด้านคุณลักษณะของอาจารย์
ที่ปรึกษาสารนิพนธ์/วิทยานิพนธ์ สถานภาพครอบครัว ความสัมพันธ์ระหว่างเพื่อน และสิ่งอำนวย
ความสะดวก มีความสัมพันธ์กับการสำเร็จการศึกษาอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
นพเก้า จันทร์ทุ่งใหญ่. (2566). ปัจจัยที่มีผลในการสำเร็จการศึกษาล่าช้าของบุคลากรที่ลาศึกษาต่อในประเทศมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี. กองบริหารงานบุคคล. มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี. http://www.repository.rmutt.ac.th/xmlui/handle /123456789/4342
ปุณณิฐฐา มาเชค. (2565). โมเดลเชิงสาเหตุที่ส่งผลต่อการสำเร็จการศึกษาของนิสิตระดับปริญญาเอก สาขาวิชาการบริหารการศึกษา คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา. วารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยบูรพา, 13(1), 8-28. https://journal.lib.buu.ac.th/index.php/hrd/article/view/8019
วันวิสาข์ แก้วสมบูรณ์, ทรงธรรม ธีระกุล, เสาวนีย์ แสงสีดำ และศศิธร ดีใหญ่. (2557). ปัจจัยในการสำเร็จการศึกษาล่าช้าของนิสิตระดับบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยทักษิณ สงขลา: หน่วยวิจัย สถาบันบัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยทักษิณ.
ศักรินทร์ ชนประชา. (2562). การศึกษาตลอดชีวิต. วารสารอัล-นูร บัณฑิตวิทยาลัยมหาวิทยาลัยฟาฏอนี, 14(26), 159-175. https://so01.tci-thaijo.org/index.php/ NUR_YIU/article/download/137662/145886/
ศุภรดา สุขประเสริฐ, มาโนช สุภาพันธ์วรกุล และอังคณา อ่อนธานี. (2561). สังคมแห่งการเรียนรู้: สิ่งสำคัญของการศึกษาในศตวรรษที่ 21. วารสารครุศาสตร์ คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏกำแพงเพชร, 3(5), 76-95. https://so08.tci-thaijo.org/index.php/EJFE/article/ view/845/632
สำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา. (2560). เกณฑ์มาตรฐานหลักสูตรระดับอุดมศึกษา พ.ศ. 2558และเกณฑ์มาตรฐานที่เกี่ยวข้อง. กระทรวงศึกษาธิการ. https://qm.kku.ac.th/downloads/StandardCurr2558Book.pdf
สุวิธิดา จรุงเกียรติกุล. (2561). สังคมแห่งการเรียนรู้ตลอดชีวิต (A Lifelong Learning Society). https://www.trueplookpanya.com/dhamma/content/66056
อรุณ บัวจีน, นภาพร บุญศรี, ปานใจ ธารทัศนวงศ์, ไชยยศ ไพวิทยศิริธรรม และสมาธิ นิลวิเศษ. (2560). ระดับปัจจัยที่ส่งผลต่อระยะเวลาการสำเร็จการศึกษาของนักศึกษาระดับบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยศิลปากร. Veridian E-Journal, Silpakorn University (Humanities, Social Sciences and arts), 10(3), 1489-1502. https://he02.tci-thaijo.org/index.php/ Veridian-E-Journal/article/view/108113
Bandura, A. (1997). Self-efficacy: The exercise of control. W.H. Freeman.
Edward, R. (1997). Changing Places?: Flexibility, Lifelong Learning and a Learning Society. Routledge Taylor & Francis Group. https://www.routledge.com/Changing-Places-Flexibility-Lifelong-Learning-and-a-Learning-Society/Edwards/p/book/%20%2097 80415153409?srsltid=AfmBOooR8yXU7pQW1SOER37tYH6EwIXpweni49GK-t9IwgiDoUaoDcNr