แนวทางการพัฒนาการจัดการที่พักแบบสัมผัสวิถีชีวิตเพื่อรองรับนักท่องเที่ยว ตำบลปากน้ำประแส อำเภอแกลง จังหวัดระยอง
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความมีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ศึกษาบริบทชุมชนตำบลปากน้ำประแส (2) ศึกษาศักยภาพและปัญหาในการจัดการที่พัก (3) ได้แนวทางการพัฒนาการจัดการที่พักแบบสัมผัสวิถีชีวิตเพื่อรองรับนักท่องเที่ยว ตำบลปากน้ำประแส อำเภอแกลง จังหวัดระยอง การวิจัยนี้เป็นเชิงคุณภาพ ผู้ให้ข้อมูลหลักเป็นคนในชุมชน ผู้ประกอบการ ภาครัฐและเอกชน จำนวน 30 คน เครื่องมือที่ใช้เป็นแบบสัมภาษณ์กึ่งโครงสร้าง และแบบบันทึกรายงานการประชุม เก็บรวบรวมข้อมูลจากการประชุมกลุ่มย่อย และนำมาวิเคราะห์เนื้อหา
ผลการวิจัยพบว่า (1) บริบทชุมชน พื้นที่ชุมชนติดกับทะเล คนมีอาชีพประมง มีประเพณีมีสินค้าและผลิตภัณฑ์ชุมชน มีการท่องเที่ยวชุมชน มีการจัดตั้งกลุ่มโฮมสเตย์ (2) ศักยภาพและปัญหา ในการจัดการโฮมสเตย์ ได้นำหลัก 7P มาประเมินศักยภาพ (1) ด้านผลิตภัณฑ์หรือบริการมีที่พัก โฮมสเตย์ มีอาหาร มีการบริการให้กับนักท่องเที่ยว (2) ด้านราคากำหนดราคาขึ้นอยู่กับสิ่งอำนวย ความสะดวกของที่พัก (3) ด้านช่องทางการจัดจำหน่ายยังมีช่องทางน้อยกลุ่มเป้าหมายรับรู้ไม่ทั่วถึง (4) ด้านการส่งเสริมการตลาด มีน้อยขึ้นอยู่กับเจ้าของโฮมสเตย์แต่ละหลัง (5) ด้านอัธยาศัยไมตรีของเจ้าของบ้านมีอัธยาศัยไมตรี การต้อนรับนักท่องเที่ยวดี (6) ด้านกระบวนการ มีการจัดตั้งกลุ่มโฮมเตย์ (7) ด้านทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม มีการจัดกิจกรรมร่วมกันดูแลและอนุรักษณ์ ปัญหาและอุปสรรค เจ้าของโฮมสเตย์บางหลังมีปัญหาด้านการเงิน กิจกรรมการท่องเที่ยว และการจัดการ กลุ่มโฮมสเตย์ (3) แนวทางการพัฒนามี 4 แนวทาง (1) พัฒนาด้านการจัดการโดยรวมในกลุ่ม (2) พัฒนาด้านการให้มีความรู้คนในชุมชน (3) ให้ความรู้ด้านการเงิน (4) ส่งเสริมการอนุรักษ์ทรัพยากรในชุมชน
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กนกรัตน์ ดวงพิกุล และจารุนันท์ เมธะพันธุ์. (2561). โฮมสเตย์กับการจัดการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืนจังหวัดน่าน. วารสารบัณฑิตวิจัย, 9(1), 217-214.
กระทรวงการท่องเที่ยงและกีฬา. (2562). แถลงข่าวสถานการณ์การท่องเที่ยวระหว่างประเทศไทยปี พ.ศ. 2561 (28 ม.ค. 2562). สืบค้น 15 พฤษภาคม 2562. จาก https://www.mots. go.th/more_news.php?cid=499&filename=index.
ณรงค์ พลีรักษ์ และปริญญา นาคปฐม. (2560). การศึกษาโอกาสในการพัฒนาการท่องเที่ยวเชิงประสบการณ์ในพื้นที่ชายฝั่งทะเลภาคตะวันออกของประเทศไทย. ใน รายงานวิจัย. ชลบุรี: มหาวิทยาลัยบูรพา.
ธาริดา สกุลรัตน์. (2563). แนวทางพัฒนาการบริการที่พักสัมผัสวัฒนธรรม (โฮมสเตย์) เพื่อรองรับนักท่องเที่ยว จังหวัดพระนครศรีอยุธยา. วารสารสังคมศาสตร์และมานุษยวิทยาเชิงพุทธ, 5(6), 405-406.
พัชรินทร์ จึงประวัติ, มธุรา สวนศรี และพิมพิกา ทองรมย์. (2566). การวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยันของการนำปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงไปใช้ในการจัดการการท่องเที่ยวชุมชน. วารสารวิชาการและวิจัยสังคมศาสตร์, 18(3), 153.
พิทักษ์ ศิริวงศ์, นรินทร์ สังข์รักษา, และลัคนา ชูใจ. (2560). การพัฒนาที่พักแบบโฮมสเตย์ในแหล่งท่องเที่ยวเมืองโบราณอู่ทอง. Veridian E-Journal, Silpakorn University, 10(2), 2282.
พิมพ์ชนก มูลมิตร์ และพิทักษ์ ศิริวงศ์. (2565). การสร้างเส้นทางการท่องเที่ยววิถีชีวิตชุมชนโดยรถไฟเพื่อรอบรับนักท่องเที่ยวแบบอิสระในภูมิภาคตะวันตกของประเทศไทย. วารสารศิลปะการจัดการ, 6(4), 1672.
วารยาภา มิ่งศิริธรรม. (2564). รูปแบบการจัดการท่องเที่ยวโดยชุมชนอย่างยั่งยืน กรณีศึกษาชุมชนคลองมหาสวัสดิ์ อำเภอพุทธมณฑล จังหวัดนครปฐม. วารสารการวิจัยการบริหารการพัฒนา, 11(1), 41-42.
สถาบันการท่องเที่ยวโดยชุมชน. (2559). การจัดการท่องเที่ยวโดยชุมชน. สืบค้น 1 กันยายน 2564. จาก http://www.cbt-i.or.th.
ฤทธิ์เจตน์ รินแก้วกาญจน์. (2562). ปัจจัยส่วนประสมทางการตลาด 7Ps และปัจจัยด้านการให้บริการที่มีอิทธิพลต่อความพึงพอใจของผู้ใช้บริการคลินิกการแพทย์แผนจีนหัวเฉียว กรุงเทพมหานคร. วารสารบริหารธุรกิจและสังคมศาสตร์, 2(1), 92-106.
