การพัฒนาหลักสูตรท้องถิ่นภูมิปัญญาพื้นบ้านภาคกลางโดยประยุกต์ใช้ ศาสตร์พระราชาเพื่อการเรียนรู้ตลอดชีวิตด้วยระบบเทคโนโลยีดิจิทัล : กรณีศึกษาจังหวัดอ่างทอง
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อพัฒนาหลักสูตรท้องถิ่นภูมิปัญญาพื้นบ้านจังหวัดอ่างทองโดยประยุกต์ใช้ศาสตร์พระราชาเพื่อการเรียนรู้ตลอดชีวิตด้วยระบบเทคโนโลยีดิจิทัล 2) เพื่อดำเนินการฝึกอบรมออนไลน์การใช้หลักสูตรฯ แก่ผู้บริหารและครูผู้รับผิดชอบในการจัดการเรียนการสอน 3) เพื่อติดตามการนำหลักสูตรฯ ไปใช้ผ่านระบบออนไลน์ 4) เพื่อประเมินการใช้พัฒนาหลักสูตรฯ การศึกษาวิจัยครั้งนี้ได้ดำเนินการศึกษาวิจัยในลักษณะการวิจัยและพัฒนา กลุ่มเป้าหมาย ได้แก่ โรงเรียนในจังหวัดอ่างทอง จำนวน 23 โรงเรียน ในระดับชั้น ม.1-ม.6 ทั้งในระดับการศึกษาขั้นพื้นฐานและการศึกษาตามอัธยาศัยในระดับมัธยมศึกษา จำนวน 1,500-2,000 คน เครื่องมือที่ใช้ในการศึกษาวิจัยครั้งนี้ ได้แก่ หลักสูตรฯ ที่พัฒนาขึ้นมาใหม่ 3 หลักสูตร แบบประเมินทักษะอาชีพ แบบประเมินเจตคติต่อหลักสูตร การวิเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพใช้การวิเคราะห์เนื้อหา สถิติที่ใช้ ได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ยและส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัยพบว่า 1) ผลการพัฒนาหลักสูตรฯ ด้วยการพัฒนาหลักสูตรแบบมีส่วนร่วม ได้หลักสูตรใหม่จำนวน 3 หลักสูตร 2) ผลการดำเนินการฝึกอบรมออนไลน์ พบว่าผู้เข้าร่วมฝึกอบรมมากกว่า 20 โรงเรียนและนักเรียนมากกว่า 1,500 คน 3) ผลการติดตามการนำหลักสูตรไปใช้ผ่านระบบออนไลน์ พบว่าทุกโรงเรียนมีขั้นตอน ดังนี้ (1) วางแผนการนำหลักสูตรไปใช้ (2) ประชุมชี้แจงผู้เกี่ยวข้องในการใช้หลักสูตร (3) แจ้งผู้เรียนนำไปใช้ในการเรียนรู้ตามเป้าหมาย (4) สรุปผลประเมินผลการใช้หลักสูตรและเผยแพร่ต่อสาธารณชน และ 4) ผลการประเมินการใช้พัฒนาหลักสูตรฯ มีผลการดำเนินการเมื่อสิ้นสุดการใช้หลักสูตรฯ ในภาพรวมอยู่ในระดับมาก ( = 4.49, S.D. = 0.36)
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
เฉลียว บุรีภักดี และคณะ. (2545). ชุดวิชาการวิจัยชุมชน ชุดการเรียนรู้ด้วยตนเอง. หลักสูตรประกาศนียบัตร บัณฑิตการจัดการและประเมินโครงการ. นนทบุรี: เอส อาร์ พริ้นติ้ง แมสโปรดักส์.
ชนกฤต มิตรสงเคราะห์. (2564). หลักสูตรท้องถิ่นภูมิปัญญาพื้นบ้านภาคกลางโดยประยุกต์ใช้ศาสตร์พระราชาเพื่อการเรียนรู้ตลอดชีวิตด้วยระบบเทคโนโลยีดิจิทัล. สืบค้น 2 สิงหาคม 2565. จาก https://cklled-kru.com/index.php.
นงนุช อินทรโคกสูง, ทินกร ชอัมพงษ์, และเยาวเรศ ภักดีจิตร. (2565). ปัจจัยที่ส่งผลต่อการบริหารงานวิชาการของโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่ การศึกษามัธยมศึกษานครสวรรค์. วารสารวิจัยวิชาการ, 5(5), 235-350.
ผดุงชัย ภูพัฒน์ และคณะ. (2561). การพัฒนาตัวชี้วัดประสิทธิภาพการจัดการเรียนรู้ของสถานศึกษาระดับการศึกษาขั้นพื้นฐาน. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์ พริกหวาน จำกัด.
วิจารณ์พานิช. (2555). วิถีสร้างการเรียนรู้เพื่อศิษย์ในศตวรรษที่21. กรุงเทพมหานคร: มูลนิธิสดศรีสฤษด์วิงศ์.
วิชัย วงษ์ใหญ่. (2537). กระบวนการพัฒนาหลักสูตรและการเรียนการสอนภาคปฏิบัติ. กรุงเทพมหานคร: สุวิริยาสาส์น.
สงัด อุทรานันท์. (2532). พื้นฐานและหลักการพัฒนาหลักสูตร. กรุงเทพมหานคร: มิตรสหาย.
สามารถ จันทร์สูรย์. (2534). ภูมิปัญญาท้องถิ่นคืออะไร อย่างไรในการสัมมนาทางวิชาการเรื่องภูมิปัญญาชาวบ้าน. กรุงเทพมหานคร: คุรุสภาลาดพร้าว.
อุทัย บุญประเสริฐ. (2542). การศึกษาแนวทางการบริหารและการจัดการศึกษาของสถานศึกษาในรูปแบบการบริหารโดยใช้โรงเรียนเป็นฐาน. กรุงเทพมหานคร: โครงการวิจัยภายใต้การสนับสนุน ของสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ สำนักนายกรัฐมนตรี.
เอกวิทย ณ ถลาง. (2546). ภูมิปัญญาท้องถิ่นกับการจัดการความรู้. กรุงเทพมหานคร: อมรินทร.
Cronbach, L. J. (1963). Course improvement through evaluation. Teachers college record, 64(8), 1-13.
Good, C. V., & Merkel, W. R. (1973). Dictionary of education. New York: McGraw-Hill.
Hilgard, E.R., Atkinson, R. C. & Atkinson, R. L. (1971). Introduction to Psychology. New York: Harcourt Brace Jovanovich.
Klomim, K. (2019). A Training Curriculum Development on Introduction STEM with Integrated King's Science Education for Primary Teachers. Humanities, Social Sciences, and Arts, 12(1), 1391-1413.
Likert, R. (1967). The human organization: its management and values. New York: McGraw-Hill.
Parkay, F. W., & Hass, G. (1999). Curriculum planning: A contemporary approach. Boston: Allyn and Bacon.
Sakworawit, A. (2017). Understaning, Conneting, Developing: King’s Science for Sustainability Management. Retireved December 10, 202. form https://mgron line.com/daily/detail/ 9600000103010.
Taba, H. (1962). Curriculum development: Theory and practice. New York: Harcourt, Brace & World.
Tyler, R. W. (1949). Basic principles of curriculum and instruction. Chicago: University of Chicago press.
William, E. (1976). Electoral Participation in a Low Stimulus Election. Rural Development. 4(1), 111–124.
