การพัฒนาหลักสูตรระยะสั้นสำหรับส่งเสริมความคิดสร้างสรรค์ของครูดนตรี สำหรับการออกแบบการจัดการเรียนรู้
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เพื่อพัฒนาหลักสูตรระยะสั้นส่งเสริมความคิดสร้างสรรค์ในการจัดการเรียนรู้ของครูดนตรี 2) เพื่อเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์การเรียนรู้ก่อนและหลังการอบรม
ตามหลักสูตรระยะสั้น 3) เพื่อวัดความพึงพอใจของครูดนตรีและนักเรียนที่มีต่อหลักสูตรระยะสั้นและการจัดการเรียนรู้ โดยใช้รูปแบบการวิจัยแบบผสานวิธี (Mixed Methods Research) แบ่งขั้นตอน
การดำเนินงานเป็น 2 ระยะ คือ ระยะที่ 1 การศึกษาและวิเคราะห์ข้อมูลพื้นฐาน และระยะที่ 2
การพัฒนาหลักสูตรความคิดสร้างสรรค์ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วย หลักสูตรความคิดสร้างสรรค์ทางดนตรี (CPS Model: Compose, Perform, Sing) แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน
และแบบประเมินความพึงพอใจ กลุ่มตัวอย่างคือครูดนตรีจำนวน 24 คน ที่ได้มาโดยการเลือก
แบบเจาะจง และนักเรียนจำนวน 120 คน สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ( ) และ
ร้อยละ (Percentage) ผลการวิจัยพบว่า หลักสูตร CPS ช่วยยกระดับศักยภาพครูดนตรีในการออกแบบกิจกรรมการเรียนรู้ที่บูรณาการการประพันธ์ การแสดง และการขับร้องได้อย่างมีประสิทธิภาพ
โดยครูดนตรีมีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนรู้หลังการอบรมสูงขึ้นร้อยละ 50.9 ซึ่งเป็นไปตามเกณฑ์ที่กำหนดไว้ นอกจากนี้ ครูดนตรีและนักเรียนมีความพึงพอใจต่อหลักสูตรและการจัดการเรียนรู้ในระดับสูง
คิดเป็นร้อยละ 91.40 ซึ่งสูงกว่าเกณฑ์มาตรฐานร้อยละ 80 อย่างเห็นได้ชัด ส่งผลให้ได้องค์ความรู้ใหม่ คือแบบจำลองการจัดการเรียนรู้ดนตรีเชิงสร้างสรรค์ (CPS Model) ที่เป็นระบบและสามารถนำไปประยุกต์ใช้ในการส่งเสริมความคิดสร้างสรรค์ในสถานศึกษาได้จริง
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). หลักสูตรการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. โรงพิมพ์คุรุสภาลาดพร้าว.
ชมพูพราว มิ่งมงคล และสยมพร ทองเนื้อดี. (2569). การพัฒนาความสามารถในการออกแบบกิจกรรมส่งเสริมความคิดสร้างสรรค์สำหรับเด็กปฐมวัยของนักศึกษาสาขาการศึกษาปฐมวัย โดยใช้การจัดการเรียนรู้เชิงรุก. วารสารมณีเชษฐาราม วัดจอมมณี, 9(1), 289-306. https://so07.tci-thaijo.org/index.php/JMCR/article/view/9703/6528
ณรุทธ์ สุทธจิตต์. (2566). ดนตรีศึกษา: หลักการและแนวคิด (พิมพ์ครั้งที่ 11, ฉบับปรับปรุงแก้ไข). สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ธราเทพ เตมีรักษ์ และวราพร อัศวโสภณชัย. (2566). การพัฒนาการสร้างสรรค์ทางดนตรีสำหรับนักศึกษาครูปฐมวัย โดยใช้กิจกรรมการสอนอูคูเลเล่ตามแนวคิดของโคดาย. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม, 17(1), 192-200. https://so05.tci-thaijo.org/index.php/rmuj/article/view/264346/177676
ธิติมา โรจน์วัชราภิบาล, พิสิฐ เมธาภัทร และไพโรจน์ สถิรยากร. (2569). การพัฒนารูปแบบการพัฒนาหลักสูตรฝึกอบรมวิชาชีพระยะสั้นแบบผสมผสานตามมาตรฐานอาชีพ. วารสารวิจัยวิชาการ, 9(1), 130–138. https://so06.tci-thaijo.org/index.php/jra/index
ธีรพงศ์ บำเพ็ญทาน, อาทิตย์ โพธิ์ศรีทอง และศุภวรรณ สัจจพิบูล. (2568). การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้ดนตรีแบบบูรณาการระหว่างวิชาเพื่อส่งเสริมทักษะการคิดขั้นสูงทางดนตรีของนักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย. วารสารดนตรีมหิดล, 8(1), 38-52. https://so04.tci-thaijo.org/index.php/mmj/article/view/272990/187205
ปอยหลวง ตันติพิสุทธิ, งามลมัย ผิวเหลือง และธีรพัฒน์ วงศ์คุ้มสิน. (2566). อิทธิพลของความคิดสร้างสรรค์ ความฉลาดทางอารมณ์ และความสามารถในการเผชิญและฟันฝ่าอุปสรรคต่อความสามารถในการเจรจาต่อรองเชิงบูรณาการของนิสิตปริญญาตรีชั้นปีสุดท้าย. วารสารสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์, 49(1), 175-198. https://so04.tci-thaijo.org/index.php/socku
พงษ์ลดา ธรรมพิทักษ์กุล. (2563). สื่อการสอนดนตรีขั้นพื้นฐาน: พหุวัฒนธรรมดนตรีอาเซียน. วารสารครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 48(1), 206–223. https://doi.org/10.58837/CHULA.EDUCU.48.1.11
เพลินพิศ กิ่งชา. (2565). การพัฒนาการเรียนรู้โน้ตสากลเบื้องต้นโดยใช้แบบฝึกทักษะเมโลเดียนกลุ่มสาระการเรียนรู้ศิลปะ (ดนตรี) ชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 โรงเรียนวัดหนองจอก เขตหนองจอก กรุงเทพมหานคร. วารสารการวิจัยประยุกต์ มหาวิทยาลัยนอร์ทกรุงเทพ, 1(1), 1-10. https://so07.tci-thaijo.org/index.php/arj/article/view/2064/1422
ภัทราภรณ์ อู่ไพบูรณ์, ธนพล ตีรชาติ และธิติ ปัญญาอินทร์. (2565). การสร้างชุดกิจกรรมบูรณาการการเรียนรู้ด้านการฟัง การเคลื่อนไหว การร้อง การอ่าน และการเขียน เพื่อพัฒนาความคิดสร้างสรรค์ทางดนตรี สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5. วารสารดนตรีรังสิต มหาวิทยาลัยรังสิต, 17(2), 77-89. https://so06.tci-thaijo.org/index.php/rmj/article/view/ 253641/172923
สิทธิโชค กบิลพัตร และสหภัส อักษรถึง. (2568). การประเมินการเรียนรู้สำหรับวิชาดนตรีสากลอย่างสร้างสรรค์ในระดับการศึกษาขั้นพื้นฐาน ของนักเรียนในประเทศไทย. วารสารครุศาสตร์ปัญญา, 4(5), 84–98. https://so06.tci-thaijo.org/index.php/IEJ/article/view/287655
สุภาวดี คานบุตตะ และ ฐิติวรดา พลเยี่ยม. (2567). การพัฒนากิจกรรมการเรียนรู้แบบสร้างสรรค์เป็นฐานที่ส่งเสริมความสามารถการสร้างสรรค์ทางดนตรีไทยและผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3. วารสารมหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย วิทยาเขตร้อยเอ็ด, 13(2), 10-21. https://so01.tci-thaijo.org/index.php/AJMBU/article/download /267555/178307
อนุชาติ อยู่สุข, ธิติ ปัญญาอินทร์ และธนพล ตีรชาติ. (2565). แนวทางการพัฒนาการจัดการเรียนการสอนดนตรีของโรงเรียนในสังกัดองค์กรปปกครองส่วนท้องถิ่น จังหวัดศรีสะเกษ. วารสารดนตรีและวัฒนธรรม, 1(1), 59–69. https://so05.tci-thaijo.org/index.php/MAC-Journal/article/view/258692
อัครเดช ลือนาม และสัจธรรม พรทวีกุล. (2565). การพัฒนาความคิดสร้างสรรค์ทางดนตรี โดยใช้กิจกรรมการเรียนการสอนตามแนวคิดของโคดาย สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4. วารสารบัณฑิตวิทยาลัย พิชญทรรศน์, 17(2), 165-176. https://so02.tci-thaijo.org/index.php/Pitchayatat/article/view/256725/173231
อัญชลี บุญจันทึก, กิติศักดิ์ เสียงดี, กนกวรรณ รัตนศรีสุโข และปัญชลีย์ รัตนสิงห์ขรณ์. (2566). การพัฒนาความคิดสร้างสรรค์ของเด็กออทิสติกด้วยการจัดการเรียนรู้ผ่านกิจกรรมดนตรีตามแนวคิดของ คาร์ล ออร์ฟ. วารสารดนตรีบ้านสมเด็จฯ, 5(2), 49-64. https://so13.tci-thaijo.org/index.php/MusBSRU/article/view/198/279