การวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยันความผาสุกทางจิตวิทยา ของข้าราชการสังกัดกระทรวงการคลัง
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยันความผาสุกทางจิตวิทยาของข้าราชการสังกัดกระทรวงการคลัง การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ กลุ่มตัวอย่าง คือ ข้าราชการสังกัดกระทรวงการคลัง ที่ปฏิบัติงานในพื้นที่กรุงเทพมหานคร จำนวน 150 คน จากประชากรทั้งหมด 12,268 คน โดยสุ่มกลุ่มตัวอย่างแบบง่ายและแบบสะดวก เครื่องมือที่ใช้เก็บรวบรวมข้อมูล ได้แก่ แบบสอบถามวัดความผาสุกทางจิตวิทยาของข้าราชการสังกัดกระทรวงการคลัง การวิเคราะห์ข้อมูลเป็นการวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยันด้วยโปรแกรม JAMOVI สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ สหสัมพันธ์เพียร์สันและการวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยัน (Confirmatory Factor Analysis: CFA)
ผลการศึกษา พบว่า โมเดลการวัดความผาสุกทางจิตวิทยาของข้าราชการสังกัดกระทรวงการคลังสอดคล้องกลมกลืนกับข้อมูลเชิงประจักษ์ โดยไค-สแควร์ ( ) = 399 p =.058 df = 356 ค่าสถิติไคสแควร์สัมพัทธ์ ( / df) = 1.12 RMSEA = .028 TLI = .977 CFI = .984 SRMR = .073 องค์ประกอบ
ความผาสุกทางจิตวิทยาของข้าราชการสังกัดกระทรวงการคลัง ประกอบด้วย 6 องค์ประกอบ ได้แก่ ด้านการยอมรับตนเอง (.813) ด้านความสัมพันธ์ที่ดีกับผู้อื่น (.583) ด้านการเติบโตส่วนบุคคล (.997) ด้านจุดมุ่งหมายในชีวิต (.932) ด้านการจัดการสิ่งแวดล้อม (.827) และด้านความเป็นอิสระ (.522)
ทั้งนี้ เมื่อพิจารณาค่าน้ำหนักองค์ประกอบ พบว่า ด้านการเติบโตส่วนบุคคล มีค่าน้ำหนักสูงสุด (.997)
ซึ่งสะท้อนจุดเด่นของผลการวิจัยอย่างชัดเจนว่า การรับรู้ถึงศักยภาพและการเปิดรับประสบการณ์
เพื่อพัฒนาตนเองอย่างต่อเนื่อง เป็นแกนหลักสำคัญที่สุดในการอธิบายความผาสุกทางจิตวิทยาของข้าราชการในบริบทนี้
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงการคลัง. (2568). รายงานประจำปี 2567. กระทรวงการคลัง.
คมเพชร ฉัตรศุภกุล และสาธร ใจตรง. (2567). ความผาสุกทางจิตใจของผู้บริหารโรงเรียน. วารสารสหวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์, 8(2), 111-122. https://so02.tci-thaijo.org/index.php/journalfms-thaijo/article/view/270735/181800
ธัญชนก ลีธีระ ชมชื่น สมประเสริฐ และอังคณา จิรโรจน์. (2564). ผลของโปรแกรมอัตลิขิตต่อความผาสุกทางจิตของผู้ดูแลผู้ป่วยมะเร็งที่ได้รับการรักษาแบบประคับประคอง. วารสารพยาบาลทหารบก, 24(3), 273-282 https://he01.tci-thaijo.org/index.php/JRTAN/article/view/257727/179979
สำนักงานคณะกรรมการข้าราชการพลเรือน. (2566). กำลังคนภาครัฐ 2566. สำนักงานคณะกรรมการข้าราชการพลเรือน.
สำนักงานคณะกรรมการข้าราชการพลเรือน. (2567). รายงานการวิเคราะห์ความผูกพันของข้าราชการพลเรือนสามัญ ประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2567. สำนักงานคณะกรรมการข้าราชการพลเรือน.
อาภากร เปรี้ยวนิ่ม พูลพงศ์ สุขสว่าง และปิยะทิพย์ ประดุจพรม. (2563). การพัฒนามาตรวัดความผาสุกทางจิต. วารสารพยาบาล, 69(2), 30-36. https://he02.tci-thaijo.org/index.php /TJN/article/view/242518/165117
Bradburn, N. M. (1969). The structure of psychological well-being. Aldine. https://www.norc.org/content/dam/norc-org/pdfs/BradburnN_Struc_Psych _Well_Being.pdf
Berry, J. W., Poortinga, Y. H., Segall, M. H., & Dasen, P. R. (2002). Cross-cultural psychology: Research and applications (2nd ed.). Cambridge University Press. https://doi.org/10.1017/CBO9780511974274
DeVellis, R. F. (2017). Scale development: Theory and applications (4th ed.). Sage.
Dhanabhakyam, M., & Sarath, M. (2023). Psychological wellbeing: A systematic literature review. International Journal of Advanced Research in Science, Communication and Technology, 3(1), 1-6. https://www.researchgate.net/publication/368527847_Psychological_Wellbeing_A_systematic_Literature_Review
Diener, E. (1984). Subjective well-being. Psychological Bulletin, 95(3), 542–575. https://doi.org/10.1037/0033-2909.95.3.542
Diener, E., Wirtz, D., Tov, W., Kim-Prieto, C., Choi, D. W., Oishi, S., & Biswas-Diener, R. (2010). New well-being measures: Short scales to assess flourishing and positive and negative feelings. Social Indicators Research, 97(1), 143-156. https://doi.org/10.1007/s11205-009-9493-y
Hair, J. F., Black, W. C., Babin, B. J., & Anderson, R. E. (2019). Multivariate data analysis (8th ed.). Cengage Learning.
Huppert, F. A. (2009). Psychological well-being: Evidence regarding its causes and consequences. Applied Psychology: Health and Well-Being, 1(2), 137-164. https://doi.org/10.1111/j.1758-0854.2009.01008.x
Jahoda, M. (1958). Current concepts of positive mental health. Basic Books. https://doi.org/10.1037/11258-000
Keyes, C. L. M., Shmotkin, D., & Ryff, C. D. (2002). Optimizing well-being: The empirical encounter of two traditions. Journal of Personality and Social Psychology, 82(6), 1007-1022. https://doi.org/10.1037/0022-3514.82.6.1007
Liu, Y., Li, Z., & Gao, J. (2022). The impact of work stress on employee performance: The mediating role of mental health. International Journal of Environmental Research and Public Health, 19(2), 1-15. https://doi.org/10.47191/jefms/v8-i7-43
McDowell, I. (2006). Measuring health: A guide to rating scales and questionnaires (3rd ed.). Oxford University Press.
Ryff, C. D. & Keyes, C. L. M. (1995). The structure of psychological well-being revisited. Journal of Personality and Social Psychology, 69(4), 719-727. https://doi.org/10.1037/0022-3514.69.4.719
Ryff, C. D. (1989). Happiness is everything, or is it? Explorations on the meaning of psychological well-being. Journal of Personality and Social Psychology, 57(6), 1069-1081. https://doi.org/10.1037/0022-3514.57.6.1069
Ryff, C. D., & Singer, B. H. (2008). Know thyself and become what you are: A eudaimonic approach to psychological well-being. Journal of Happiness Studies, 9(1), 13-39. https://doi.org/10.1007/s10902-006-9019-0
Seligman, M. E. P. (2002). Authentic happiness: Using the new positive psychology to realize your potential for lasting fulfillment. Free Press.
Seligman, M. E. P. (2011). Flourish: A Visionary New Understanding of Happiness and Well-Being. Free Press.
Turner, R. C., & Carlson, L. (2003). Indexes of item-objective congruence for multidimensional items. International Journal of Testing, 3(2), 163–171. https://doi.org/10.1207/S15327574IJT0302_5
Waltz, C. F., Strickland, O. L., & Lenz, E. R. (2010). Measurement in nursing and health research (4th ed.). Springer.