ปัจจัยที่ส่งผลต่อความตั้งใจในการเป็นผู้ประกอบการในยุคดิจิทัล ของนักศึกษาระดับปริญญาตรี มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลศรีวิชัย
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาปัจจัยที่ส่งผลต่อความตั้งใจในการเป็นผู้ประกอบการในยุคดิจิทัล และ 2) เพื่อศึกษาคุณลักษณะการเป็นผู้ประกอบในยุคดิจิทัลของนักศึกษาระดับปริญญาตรี มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลศรีวิชัย พื้นที่สงขลา การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงปริมาณโดยใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือที่ในการเก็บรวบรวมข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่าง คือ นักศึกษา จำนวน 659 คน สุ่มตัวอย่างแบบชั้นภูมิ ใช้สถิติพรรณนาวิเคราะห์ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน และใช้สถิติอนุมานวิเคราะห์การถดถอยเชิงเส้นแบบพหุ การวิเคราะห์ความแปรปรวนแบบทางเดียว และทำการทดสอบความแตกต่างค่าเฉลี่ยรายคู่ที่ระดับนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 ผลการวิจัยจำแนก
ตามวัตถุประสงค์พบว่า
- นักศึกษาระดับปริญญาตรีมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลศรีวิชัย พื้นที่สงขลา มีแรงจูงใจในเป็นผู้ประกอบการในยุคดิจิทัลโดยภาพรวมในระดับมาก ปัจจัยแรงจูงใจสามารถพยากรณ์ความตั้งใจในการเป็นผู้ประกอบการในยุคดิจิทัลได้อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 โดยมีค่าสัมประสิทธิ์ถดถอย เท่ากับ 0.136, 0.356 และ 0.387 ตามลำดับ ตัวแบบสามารถพยากรณ์ความตั้งใจเป็นผู้ประกอบการในยุคดิจิทัลได้ร้อยละ 66.30
- นักศึกษาที่เรียนในคณะที่ต่างกันมีคุณลักษณะการเป็นผู้ประกอบการในยุคดิจิทัลแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 เมื่อเปรียบเทียบรายคู่ พบว่า นักศึกษาคณะบริหารธุรกิจและคณะครุศาสตร์อุตสาหกรรม คณะสถาปัตยกรรมและคณะวิศวกรรมศาสตร์มีคุณลักษณะการเป็นผู้ประกอบการในยุคดิจิทัลไม่แตกต่างกัน
องค์ความรู้ที่ได้จากการวิจัยสามารถนำไปประยุกต์ใช้เพื่อการพัฒนาหลักสูตรและการเรียนการสอนเพื่อเตรียมความพร้อมแก่นักศึกษาให้มีทักษะและศักยภาพสู่การเป็นผู้ประกอบการที่ประสบความสำเร็จในอนาคต
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม. (2562, 1 กรกฎาคม). ความเป็นมากระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม. https://www.mhesi.go.th/index.php/aboutus/history.html
คมกริช นันทะโรจพงศ์, ภูธิป มีถาวรกุล และประสพชัย พสุนนท์ (2561). พฤติกรรมการเป็นผู้ประกอบการของวัยรุ่นไทย: อิทธิพลของการรับรู้ความสามารถตนเองและการรับรู้การสนับสนุนทางสังคมต่อความตั้งใจในการเป็นผู้ประกอบการในบริบทวัฒนธรรมแบบรวมกลุ่ม.วารสารบริหารธุรกิจศรีนครินทรวิโรฒ, 9(2), 44–59. https://ejournals.swu.ac.th/index.php/MBASBJ/article/download/10674/8853/31641
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. (2563, 22 ตุลาคม). 82 ปี คณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. https://www.cuartculture.chula.ac.th/news/4903/
พัชรินทร์ เพชรช่วย, ปลื้มใจ ไพจิตร และรัตติยาภรณ์ รอดสีเสน. (2564). คุณลักษณะของผู้ประกอบการที่ส่งผลต่อความสำเร็จในการบริหารงานของวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อม: กรณีศึกษาอุตสาหกรรมปาล์มน้ำมันในจังหวัดสุราษฎร์ธานี. วารสารวิทยาการจัดการ, 8(1), 107–124.
วิลาสิณี ฉายรัตน์ตระกูล. (2563, 11 ธันวาคม). การจัดแฮกกาธอน (Hackathon) เพื่อพัฒนาความคิดสร้างสรรค์และสร้างนวัตกรรมแบบเร่งด่วนในประเทศไทย [บทวิทยุ]. คลังสารสนเทศของสถาบันนิติบัญญัติ สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร. https://library.parliament.go.th/th/radioscript/rr2563-dec3
วิไล พึ่งผล และวิโรจน์ เจษฎาลักษณ์. (2561). คุณลักษณะความเป็นผู้ประกอบการรุ่นใหม่ที่ส่งผลต่อการดำเนินธุรกิจผ่านความได้เปรียบทางการแข่งขันของธุรกิจสตาร์ทอัพ. วารสารวิทยาลัยดุสิตธานี, 12, 306–307. https://so01.tci-thaijo.org/index.php/journaldtc/article/view/126011
สำนักการจัดการนวัตกรรมและถ่ายทอดเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลศรีวิชัย. (2564, 25 กุมภาพันธ์). ประวัติความเป็นมา. https://imtt.rmutsv.ac.th/aboutus/history
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560–2579. http://backoffice.onec.go.th/uploads/Book/1540-file.pdf
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2561). รายงานวิจัยการจัดการศึกษาเพื่อพัฒนาความเป็นผู้ประกอบการ (Entrepreneurship Education). http://backoffice.onec.go.th/uploads/Book/1575-file.pdf
Al Maazmi, A., Piya, S., & Araci, Z. C. (2024). Exploring the Critical Success Factors Influencing the Outcome of Digital Transformation Initiatives in Government Organizations. Systems, 12(12), 524. https://doi.org/10.3390/systems12120524
Ajzen, I. (1991). The theory of planned behavior. Organizational Behavior and Human Decision Processes, 50(2), 179–211. https://doi.org/10.1016/0749-5978(91)90020-T
Cronbach, L. J. (1951). Coefficient alpha and the internal structure of tests. Psychometrika, 16(3), 297–334. https://doi.org/10.1007/BF02310555
Dess, G. G., Lumpkin, G. T., & Covin, J. G. (1997). Entrepreneurial strategy making and firm performance: Tests of contingency and configurational models. Strategic Management Journal, 18(9), 677–695. https://doi.org/10.1002/(SICI)1097-0266(199710)18:9<677:AID-SMJ905>3.0.CO;2-Q
Hair, J. F., Black, W. C., Babin, B. J., & Anderson, R. E. (1993). Multivariate Data Analysis. (3rd ed.). Prentice Hall.
Hisrich, R. D., & Ramadani, V. (2017). Effective entrepreneurial management. Springer.
Khan, S., & Rehman, S. (2023). Entrepreneurial Agility: A key to notch ‘Sustainable Business Performance’in IT-enterprises of Pakistan. International Journal of Management Research and Emerging Sciences, 13(3). https://doi.org/10.56536/ijmres.v13i3.514
Koe, W. L. (2016). The relationship between Individual Entrepreneurial Orientation (IEO) and entrepreneurial intention. Journal of Global Entrepreneurship Research, 6(13), 1-11. https://doi.org/10.1186/s40497-016-0057-8
Krauss, S. I., Frese, M., Friedrich, C., & Unger, J. M. (2005). Entrepreneurial orientation: A psychological model of success among southern African small business owners. European Journal of Work and Organizational Psychology, 14(3), 315–344. https://doi.org/10.1080/13594320500170227
Landy, F. J., Rastegary, H., Thayer, J., & Colvin, C. (1991). Time urgency: The construct and its measurement. Journal of Applied Psychology, 76(5), 644-657. https://doi.org/10.1037/0021-9010.76.5.644
Mischel, W. (2009). From personality and assessment (1968) to personality science, 2009. Journal of Research in Personality, 43(2), 282–290. https://doi.org/10.1016/j.jrp.2008.12.037
Segal, G., Borgia, D., & Schoenfeld, J. (2005). The motivation to become an entrepreneur. International Journal of Entrepreneurial Behavior & Research, 11(1), 42–57. https://doi.org/10.1108/13552550510580834
Shane, S., Locke, E. A., & Collins, C. J. (2003). Entrepreneurial motivation. Human Resource Management Review, 13(2), 257–279. https://doi.org/10.1016/S1053-4822(03)00017-2
Thomson, G. S., & Minhas, W. (2017). Enabling entrepreneurship: Entrepreneurial intentions among Emirati students. Journal of Enterprising Culture, 25(2), 211–237. https://doi.org/10.1142/S021849581750008X