มายาคติของ Supercrip กับนโยบายด้านคนพิการ

บทคัดย่อ

สังคมมักจะมีค่านิยมชื่นชมยกย่องคนพิการที่สามารถเอาชนะอุปสรรคจากความพิการของตนแล้วประสบความสำเร็จในสิ่งที่ต้องการ ในภาษาอังกฤษเรียกคนพิการลักษณะนี้ว่า Supercrip แม้ว่าในหลายกรณีจะเป็นความสำเร็จในกิจกรรมระดับพื้นฐานที่คนไม่พิการกระทำสิ่งนั้นเป็นเรื่องปกติในชีวิตประจำวัน แต่สังคมก็เลือกที่จะชื่นชมยกย่องจนถึงขนาดในระดับที่ล้นเกินจนกลายเป็นมายาคติ ภาพความสำเร็จของคนพิการที่เป็น Supercrip เหล่านี้ทำให้คนพิการจำนวนหนึ่งได้รับความกดดันจากสังคมให้ต้องสามารถกระทำหรือมีความพยายามสูงในลักษณะเดียวกัน หากใครทำไม่ได้จะถูกสังคมที่ส่วนใหญ่ไม่ใช่คนพิการดูถูกเหยียดหยาม และถูกทำให้เป็นอื่นเพื่อกันออกไปจากคนพิการที่เป็น Supercrip นอกจากนี้ การชื่นชมยกยอสิ่งปกติธรรมดาอย่างเกินจริงยังส่งผลทำให้สังคมมีความคาดหวังต่อความสามารถของคนพิการในระดับต่ำอีกด้วย บทความนี้มุ่งนำเสนอมุมมองใหม่ในการวิเคราะห์แนวคิดของผู้มีอำนาจต่อนโยบายด้านคนพิการ เจตคติของผู้มีอำนาจมีลักษณะที่สะท้อนมาจากเจตคติของสังคม เมื่อสังคมคาดหวังความพยายามจากคนพิการ ย่อมหมายถึงความคาดหวังในสิ่งเดียวกันจากผู้มีอำนาจเหล่านั้นด้วย สิ่งนี้นำมาซึ่งการปล่อยปละละเลยปัญหาเชิงนโยบายของคนพิการ ด้วยมีความเชื่อว่าคนพิการสมควรจะต้องเอาชนะอุปสรรคเหล่านั้นให้ได้ด้วยตนเองเหมือนดังเช่นคนพิการที่เป็น Supercrip และนี่เองจึงส่งผลให้คนพิการจำนวนไม่น้อยจำยอมต้องเลือกการต่อสู้ฝ่าฟันอุปสรรคปัญหาที่ผู้มีอำนาจไม่สนใจจะแก้ไขจนกระทั่งตัวเขาต้องกลายเป็น Supercrip คนใหม่ไปในที่สุด